B.B. King - More B.B. King (1962)

Volgens de All Music Guide zouden de meeste nummers hiervan zijn opgenomen vlak voordat King van label wisselde, en als dat klopt zou dat in ieder geval verklaren waarom deze plaat af en toe klinkt als een verzameling restopnames. De opener was een klein hitje en vormt hier het hoogtepunt van deze collectie, en ook de daaropvolgende nummers zijn (hoewel niet geweldig) zeker niet slecht, redelijk standaard up-tempo B.B. King-bluesjes met een paar big-band-blazers op de achtergrond, maar vanaf het zevende nummer stort het album helemaal in dankzij eerst twee suikerzoete want met strijkers overladen en totaal gitaarloze ballades (alsof de platenmaatschappij van King een tweede Nat King Cole wilde maken) en daarna twee onbenullige instrumentals waar kraak noch smaak aan zit (één daarvan, Blues for me, heeft overigens niets te maken met het gelijknamige nummer op Kings Easy listening blues). Uiteindelijk dus een zeer middelmatig geheel. (Overigens is dit album soms ook onder de titel Blues for me te vinden met een andere trackvolgorde.)

Of het een verzameling restjes betreft kan ik niet zeggen, maar het is zeker een erg leuke plaat die erg op niveau is. Minstens even goed als de andere platen uit die periode.