Marco Borsato - De Waarheid (1997)

Wel beter dan het eerste album, maar zeker niet sterker dan 'Als geen ander'!

Ik vind het een wisselvallig album. De meeste nummers ben ik inmiddels wel een beetje zat en zovaak heb ik deze plaat niet op staan. Aan de andere kant ook nummers die ik elke keer weer mooi blijf vinden (zoals de laatste, maskers af).
3***

Jarenlang vraag ik me nu al af waarom ik een onversneden Marco Borsato-haat met me meedraag.

Ik snap het niet: de vrouwen die mijn levenspad kruisten, beweerden steeds dat Marco Borsato hét van hét was.

Ik wil ze wel geloven - wàt zeg ik? Ik moet ze geloven - want die vrouwen zijn stuk voor stuk goeie, katholiek opgevoede meiden (net zoals ik kennen ze perfect perfect hun tien geboden - en het negende gebod zegt: "gij zult niet liegen" - vandaar).

Dus: wanneer ze beweren dat ze van Marco houden omwille van z'n muziek en niet omwille van z'n looks - dan geloof ik ze.

Aangezien ik een onverschrokken man ben - heb ik me destijds de moeite genomen naar dit album te luisteren. Gewapend met een doos Dafalgan ging ik de confrontatie tegemoet.

Ik kon ze goed gebruiken - want dit is pure horror. Toegegeven - soms kunnen de tekstschrijvers van good ol' Marco met een leuke vondst op de proppen komen: "hoe vertel je iemand dat de aarde niet meer rond is?" - daar voor neem ik mijn hoed af (ik meen dat!).

Alleen - ik heb geen hoed, en ik hou van mijn medemens. De mens lijdt al genoeg op deze wereld - zonder die braaaave Marco.

De muziek hoort als hilarische cliché-rock/pop. Het zal ooit wel goed geweest zijn, in een tijd waar de mensen nog vriendelijk waren, waar iedereen devoter & idioter was. Overproduced tot en met. Ik bedoel: een vrouw kan er oogverblindend knap uitzien met een laagje mascara, maar een emmer mascara en het wordt een prostituee.

De teksten klinken als een man die "hou van mij!" schreeuwt na vijf bakken Heineken en zes flessen Jonge Bols. Het is zielig - maar hij beseft het niet tot de dag erna. Dan denkt-ie: "Wat heb ik daar weer zitten orakelen?".

Tot slot: Borsato is een meester in het plannen van belangrijke gebeurtenissen vlak voor zijn nieuwe releases - een nieuwe baby, een nieuwe hond, ... Interessant voor de interviews.

Interviewer: "En Marco - ben je muzikaal geëvolueerd?"

Marco: "Weet je - ik heb een nieuw hondje. Het heet Flappie en het doet waf!"

Kijk - ik probeer een goed mens te zijn. Maar soms wordt het mij nét te veel.

Als ik deze man hoor, krijg ik zin om hem te sláán.

Ik vraag het me niet meer af. Ik verafschuw alles wat ie maakt. En helaas moet ik ook alles van hem aanhoren via Exen en Exvrienden, je weet wel ....

Slaan??? Neen hoor - Marco brengt het beste in mij boven. Hoe meer ik me erger - hoe meer ik me amuseer

My god:
Om zijn site:

Nog 2 dagen, 20:50:57 en dan is mijn nieuwe dvd 'Zien!' te koop

Gelukkig ben ik bijziend ...

Ja, selectief gezichtsvermogen helpt

Ik vind al die negatieve reacties verschrikkelijk oppervlakkig en gemakkelijk gezegd , sorry . Borsato slaagt erin vele mensen te doen meezingen met zijn songs. Er zijn niet veel artiesten die zo veel meezingers hebben gemaakt als hem. Zijn teksten zijn cliché ,ok , maar toch weet het vele mensen te ontroeren. Het is niet toevallig dat deze man zoveel succes kent, en al die "automatisch" negatieve reacties zijn ongepast en onterecht. Ik denk niet dat er niet veel mensen zijn die zoveel fans hebben en wereldbekende songs hebben gemaakt zoals dromen zijn bedrog. Aan alle negatieve reacties : ok, zijn muziek is cliché en oppervlakkig maar ga gewoon niet zeggen " dat je zin krijgt om hem te slaan " , dat "je het verafschuwt", dat het "hilarisch is" en al die andere overdreven reacties. Ik ben allesbehalve zijn grootste fan maar heb wel nog wat respect voor wat hij bereikt heeft.

Snake, ik geef toe ik heb wat overdreven in mijn bericht omwille van effectbejag.

Maar waarom, waarom moet ik in godsnaam respect tonen voor Borsato?

Omdat z'n management weet wat de radiostations vragen, zodanig dat ze er op een kunnen inspelen met hun marketingplan?

Omdat z'n tekstschrijvers op zoek gaan naar de grootste gemene deler - zoiets?

De enige reden waar ik respect kan voor betonen, is dat Marco destijds het risico nam om in de showbizz te stappen. Het kon verkeerd uitgedraaid zijn, en dan raakte hij rock bottom.

Zoals ik al gezegd heb: ik spreek nu voor mezelf

En inderdaad die muziek is hilarisch - het is een optelsom van alles wat voorheen scoorde - een potpourri van klanken en geluiden. Een soort kwaadaardige Captain Beefheart-voor-middelmatici.

Die middelmatici zijn het publiek niet - het zijn de muzikanten van Borsato's "droomband" zelf. Het publiek verdient méér dan dit soort muziek.

En ga nu niet denken dat ik zo'n type ben die spuwt op alles wat enigszins succes heeft - integendeel: ik juich toe alles wat de massa deugd doet (en da's geen ironie).

Misschien val je op de verkeerde vrouwen, Zacha/ery.

Of misschien vinden bijna alle vrouwen Marco Borsato wel leuk...

Hmm, raar beeld van vrouwen heb jij

Ik bedoelde het niet letterlijk hoor, als je begrijpt wat ik bedoel. Het was een geintje...

Dat snapte ik, ik pestte je alleen een beetje.

Tssssssss

Mammie!! Evelien is mij aan het pesten...

De vogels fluiten, het is lente, hier bloeit iets op

Nou je het zegt...

:evil

Durf ik het te zeggen?
Ja, ik vind De Waarheid een geweldig nummer.

sn@ke schreef:


Ik zag het nu net. Alles best, maar wereldbekend? Laten we de waarheid niet uit het oog verliezen...

Laten we dat vooral niet doen, nee

Respect kan ik voor hem wel tonen. Enne....mensen....wisten jullie trouwens dat de muziek van ''Ik leef niet meer voor jou'' en ''Dromen zijn bedrog'' van andere artiesten zijn? De tekst is wel van Marco.

Marco Borsato schrijft zijn eigen teksten niet, daar heeft hij een prima team voor, met name Han Kooreneef en Leo Driessen.

Dit is wel het album met een aantal van zijn beste nummer, zoals het al eerder gememoreerde De Waarheid en Vreemde Handen. Aan de andere kant staan er ook nietszeggende nummers op als Je zit op Rozen, Fijne Vent en Wie (cover van een nummer van Zucchero, trouwens).

Nou, die teksten vind ik dan dus juist niet het sterkst.
Maar er zitten heerlijke tracks tussen.

Het enige album dat ik zelf bezit en ik schaam me er niet voor.
Luid en duidelijk en Marco liggen hier ook thuis, maar zijn niet van mijzelf.
Ik geef toe dat ik toen deze cd uitkwam een beetje meeging in de hysterie (wat vreemd was gezien mijn muzikale voorkeuren).
Luid en duidelijk en deze kan ik prima aanhoren op zijn tijd, het debuut Marco minder en over de rest van de discografie kan ik niet meepraten: zal ook niet snel gaan gebeuren. Dit is al mooi genoeg, en dat is de waarheid!

Dit geldt ook zo ongeveer voor mij. En ik schaam me er ook niet voor. Mooiste album vind ik 'Zien'. Dat is die dvd met videoclips (waarbij er een paar hele mooie tussen zitten). Zien wordt niet toegelaten op MuMe omdat het een dvd is. Beetje vreemd vind ik dat wel, aangezien deze dvd ook als cd afspeelbaar is.
Beste nummer van Borsato vind ik titelsong van De Waarheid.

Kijk ik snap wel dat mensen marco haten of niet meer kunnen horen , hij heeft zoveel "playtime"op de radio gekregen dat sommige nummers bijna grijs gedraaid zijn. maar ik heb deze cd juist in de collectie wederom vanwege de sterke nummers zoals Oud en afgedankt , een wereld zonder jou (Lieve trijntje .. als je dit leest trek bij de volgende zwangerschap eens een lichtere jurk aan, maar zingen kan je steen goed) en de andere nummers zijn ook toppertjes (10.000.000.000 x beter dan toppertje van tropical dany en giljermo)