Matthew Collings - Silence Is a Rhythm Too (2014)

Lekker vreemde plaat die me bij tijd en wijlen veel aan Ben Frost deed denken. Het kille geluid en de noise die voorkomt, terwijl er ook prachtige ambient momenten terug te vinden zijn, intrigeert me. Uitschieters zijn Cicero en het titelnummer, de andere nummers zijn toch een stuk minder opvallend. De balans tussen de luisteraar uitdagen en vermaken wordt me daar toch iets te veel verstoord. Matthew is wel iemand om de gaten te houden, want de potentie is er zeker. Krappe vier sterren alsnog dankzij die twee sterke nummers.