Erlend Øye - Legao (2014)
mijn stem
17 stemmen
Noorwegen
Pop
Label: Bubbles
-
Fence Me In (3:10)
-
Garota (4:24)
-
Say Goodbye (2:56)
-
Peng Pong (3:09)
-
Bad Guy Now (5:02)
-
Who Do You Report To (2:46)
-
Whistler (2:57)
-
Save Some Loving (4:33)
-
Rainman (4:59)
-
Lies Become Part of Who You Are (4:04)
0
geplaatst: 2 oktober 2014, 23:26 uur
Erlend Øye kennen we allemaal als die ietwat slungelige kerel met grote bril uit Kings of Convenience, een duo dat aangename en vooral rustige gitaar luisterliedjes maakt.
Met Unrest maakte hij 11 jaar geleden zijn solo-debuut: het bleek een beetje Kings of Convenience op de electro toer en dat pakte prima uit.
Øye had in de vorm van The Whitest Boy Alive nog een andere manier om zich muzikaal te uiten en nu is het de beurt aan Legao.
De warme stem is gebleven, de lieve popliedjes ook maar het sausje bevalt me niet. Hier en daar een Simon & Garfunkel-achtige toon (Who Do You Report To) en dat kan er mee door maar al die tropisch klinkende pop-reggae deuntjes doen me iets te veel denken aan Boy George's Everything I Own en daar heb ik het niet zo op. Dit komt door zijn samenwerking met de reggae band Hjalmar.
Daarbij hebben we de zomer nu wel gehad en heb ik helemaal geen zin in dit soort zorgeloze niets aan de hand deuntjes. Jens Lekman doet dit dan beter en nu de herfst zich aankondigt zet ik liever Kings of Convenience op.
Gevalletje jammer voor mij. Legao is wat mij betreft de minste van al zijn werkjes.
Met Unrest maakte hij 11 jaar geleden zijn solo-debuut: het bleek een beetje Kings of Convenience op de electro toer en dat pakte prima uit.
Øye had in de vorm van The Whitest Boy Alive nog een andere manier om zich muzikaal te uiten en nu is het de beurt aan Legao.
De warme stem is gebleven, de lieve popliedjes ook maar het sausje bevalt me niet. Hier en daar een Simon & Garfunkel-achtige toon (Who Do You Report To) en dat kan er mee door maar al die tropisch klinkende pop-reggae deuntjes doen me iets te veel denken aan Boy George's Everything I Own en daar heb ik het niet zo op. Dit komt door zijn samenwerking met de reggae band Hjalmar.
Daarbij hebben we de zomer nu wel gehad en heb ik helemaal geen zin in dit soort zorgeloze niets aan de hand deuntjes. Jens Lekman doet dit dan beter en nu de herfst zich aankondigt zet ik liever Kings of Convenience op.
Gevalletje jammer voor mij. Legao is wat mij betreft de minste van al zijn werkjes.
* denotes required fields.
* denotes required fields.