Earth - Primitive and Deadly (2014)

Earth klinkt anno 2014 door de inzet van gastvocalisten toegankelijker dan ooit. Geen verkeerde zaak.

En weeral een prachtige hoes...

Ik word hier nauwelijks warm van. Zeker is de sfeer soms mooi maar dat gebeurt met 'riffs' die wel erg klinken naar wat we eerder van Earth gehoord hebben. De zang voegt zelden iets toe en klinkt me overbodig in de oren. Beter hadden ze met een origineler muzikaal geluid/nummers kunnen komen.

De hoes is wel echt mooi...

Als niet-kenner: is het niet meer rock dan metal?

als gelegenheidsdeskundige: ja

Oei, Earth met vocalen en een track die naar Earth-normen klinkt als power metal. Het moet even wennen.

Dat klinkt dan bij mij weer als muziek in de oren, én de misschien wel noodzakelijke verandering die er voor mij wat zat aan te komen...

Toch effe gaan aanschaffen dan!

Maar eens je ove de eerste schrik heen bent... Wat een plaat! 2014 is nog geen al te slecht jaar. De nieuwe Earth kan zich naar mijn mening meten met de jongeling van Swans.

Da's een dijk van een referentie! Vind 'm voorlopig nog te duur op vinyl, ik kijk nog even uit. Misschien valt er ook nog een speciale editie uit de bus...

Nr 4 is toch voor mij het hoogtepunt van de plaat, perfecte symbiose van de earth tijdens hex & angels of darkness....

voor de vinyl liefhebbers: bonustrack badgers bane

Ik deel het algemene enthousiasme niet over deze dodelijke trage plaat van Earth. De zang voegt m.i. niets toe. Elk nummer gaat m.i. nergens heen en de rifs slepen zich door naar het einde. Ik mis de spanning en/of climax. Nee dan liever de oude Candlemass. Edoch, wel een mooie hoes.

Twaalf posts in drie maanden tijd, zes jaar geleden...
Nou, ik draai 'm nog steeds met enige regelmaat. From The Zodiacal Light had zo op de soundtrack van Mandy gepast, die was daar twee maal beter van geworden.

Aan een Earth-binge bezig, wat alles te maken heeft met een toekomstige recensieopdracht, daarover later ongetwijfeld meer.

Carlson en co. verrassen me hier door met een stoner metal / woestijnrock album aan te komen dat opeens veel raakvlakken heeft met Pentastar. Een meer zanderig geluid, rock-structuren en ja: zang! De gezette sfeer is misschien niet zo vreemd, gezien het deels is opgenomen in Joshua Tree.

' Torn by the Fox of the Crescent Moon" en ' Even Hell Has Its Heroes' hebben psychedelische gitaarsolo's die je niet snel zal vinden op een andere Earth-plaat. Cool cool!

Maar niet alle vocalen werken,. Neem nou Mark Lanegan zijn take op "There Is a Serpent Coming". Veels te over the top en het lijkt wel of hij naast de muziek aan het zingen is. Totaal niet synchroon.Dan doet de rokerige goth vibe van Rabi Shabeen Qazi het veel beter. Afsluiten doet Lanegan gelukkig beter en op een meer desolaat rasperige manier. Lekker!

Zo gaat dit 1 van mijn favoriete Earth albums worden overall, dat weet ik wel zeker. Verbazingwekkend, maar waar.