Sanctuary - The Year the Sun Died (2014)

Daar istie dan (bijna) we hebben er maar een jaar of vier op hoeven wachten
Volgens Dane heeftie zijn heliumtank niet meegenomen
SANCTUARY - Arise and Purify (Album Track) - YouTube

Bij Aardschok is men erg enthousiast over. Het reeds vrijgegeven Arise And Purify is ook gewoon een stukje kwaliteit. Maar mijn stelling dat Nevermore gewoon Sanctuary was, is en dus altijd zal zijn is hiermee nog eens extra bevestigd. Die paar extra solo's doen daar niets aan af.

Nog niks van gehoord maar ik verwacht dat dit dichter bij Nevermore zal liggen dan bij oude Sanctuary.

Inderdaad gewoon een Nevermore-album.

Heb intussen het interview gelezen in Aardschok. Wel leuk om te lezen hoe voor het debuut die samenwerking met Mustaine verliep en tot stand gekomen is.

Hij is te pindakazen en staat nu op. Nevermore vergelijkingen zijn inderdaad niet te vermijden, maar dat vind ik niet erg. Ik mis Nevermore wel, al is hun laatste plaat wel hun zwakste, wat extra opviel na het magistrale 'This Godless Endeavour'.
Dit klinkt tot nu toe veelbelovend, eerst maar eens een aantal keer luisteren. Jammer dat de vinyl versie bijna 25 minuten per kant bevat, en het bonusnummer van de digipack cd mist. Waarom persen ze dat album niet gewoon op 2 LP's...

..nu al een 0,5 gestemd? Mwah, diegene geeft ook Black Sabbath's Master OF Reality een halfje, niet op letten dus..
Ik ben benieuwd!

Gisteren met de post gekomen, draait nu de eerste rondjes. Klinkt erg lekker!

Wat een lekkere plaat. Idd nevermore(lekker belangrijk).

Ik ben enthousiast

Schrok al dat ik dat halve punt zag (waar ben je dan mee bezig ?)
Verrassend sterke plaat met een toch ook wel verrassend sterk zingende Warrel Dane. I am Low vind ik wel een erg lekker nummer.

24 jaar na het vorige album, Into The Mirror Black, dient de comeback van Sanctuary zich aan. Zanger Warrel Dane heeft natuurlijk ook flink wat tijd vrij na het ontmantelen van zijn band Nevermore. Hoe het ook zij, dit is een welkome terugkeer. Het geluid van de band doet sterk denken aan Nevermore, en niet alleen door de zang. Het songmateriaal had sporadisch nog wel wat dynamischer mogen zijn en wat meer mogen vlammen, maar er zijn geen slechte tracks en de band komt nog steeds overtuigend voor de dag. Hopelijk duurt het nu niet nogmaals 24 jaar tot een eventueel volgend album.

Bij het titelnummer moet ik af en toe denken aan het album cycles van Wicked Maraya

Draait nu pas zijn eerste rondjes. Qua feel vind ik hem heel erg richting Dreaming Neon Black gaan. Ik houd wel van die bezwerende zanglijnen. Het heeft iets gelatens over zich. Aparte maar bijzondere sfeer.
Met Into The Mirror Black of Refuge Denied heeft dit allemaal geen zak meer te maken. Dat hoeft natuurlijk ook niet.

Krijg de smaak te pakken met dit album. *0,5 erbij

Ik krijg de smaak ook de pakken. Vooral de gelaten sfeer in exercities Exitium (Anthem of the Living) en I Am Low zijn prachtig vormgegeven. En ook de wijze hoe Warrell Dane dat gedragen brengt, is een compliment waard. Smaakvolle solo's ook. Het zijn er best veel, maar ze zijn altijd functioneel.

Heerlijk album, groeit en blijft groeien.

De positieve berichten hier doen me er aan denken dit album nog wat luisterbeurten te geven, want het was al snel opgegaan in de stroom van nieuwe aanschaffen.

hij levert echt een topprestatie op dit album. Mis zijn luchtalarm geen moment.

Wicked Maraya werkt ook aan een comeback album. Deze van Sanctuary mag er alvast zijn. Waar ik de klik met Nevermore maar sporadisch had, is dat met deze release duidelijk beter. Die vergelijking met Wicked Maraya hoor ik er ook in en met name Cycles vind ik erg gaaf. Het zijn toch die aangezette momenten die sterk overtuigen. Bij Nevermore had ik regelmatig het gevoel dat er teveel tegelijk moest gebeuren, Sanctuary doseert beter naar mijn behoefte in power, melodie en emotie.

Vanmorgen deze weer eens de revue laten passeren. Blijft een sterk album!

Zeer goede plaat die meer weg heeft van Nevermore dan het oude werk van Sanctuary. Daarvoor klinkt het gewoon te modern.

Zoals Nevermore een doorstart van Sanctuary was, zo is volgens mij Sanctuary een doorstart van Nevermore.

Vette heavy metal zoals het gemaakt hoort te worden. Klinkt idd behoorlijk naar Nevermore, maar who cares?

Zag ze op het Rock Hard festival en daar liep Dane toch aardig te vechten met de noten. Hij ziet er ook weer slecht uit trouwens dus wellicht hangt een en ander samen met wat substanties?

Rip warrel dane.

No way??!!

Ik hoorde het ook vandaag. Triest! Maar gezien de staat waarin de beste man de laatste jaren verkeerde komt het niet echt als een verrassing moet ik eerlijk bekennen...

Inderdaad..

Zo, ik luister nu naar Frozen (via youtube, met stoere clip) en ben wel echt omver geblazen. Ik heb Sanctuary nooit een kans gegeven. Geen idee waarom, maar ik heb wat in te halen, want ze hebben ook pre-Nevermore-albums.

Het is wel even weer wat anders om Warrel clean te horen zingen. Op de laatste platen van Nevermore zette hij zijn stem steeds extremer in. Al viel dat dan op de allerlaatste plaat wel weer mee.

Dit klinkt inderdaad meer als Nevermore dan als de oude Sanctuary. Voor een groot deel mid-tempo progmetal-songs met veel aandacht voor de twinleads van Rutlegde en Hull. Wat toch weer een ander laken en pak is dan de buitenaardse riffs en solo's van Jeff Loomis.

De plaat is ook makkelijker te verteren dan een Nevermore-plaat. Het is aangename, melodieuze progressive metal, die geen noot te lang duurt. Heerlijk.