Nele Needs a Holiday - It's My Party (2014)

Je kan dit album al in primeur beluisteren op de website van De Standaard.

Ik wil dit allemaal wel sympathiek vinden, maar buiten Loser's Twist (matig tot goed) lukt dit me niet zo erg goed. Toevalligerwijs live gezien, en ze zijn superschattig hoor, dat wel... Om het in hun taal te zeggen: it hangs with hooks and eyes on one.

Het is moeilijk om erkenning te krijgen voor Pop muziek met een flink dosis humor! Wordt meestal afgedaan als kleinkunst of cabaret. Aan de andere kant worden ook Herman van Veen en Boudewijn de Groot daartoe gerekend, geen slecht gezelschap.

Nummers zoals Loser's Twist doen een beetje denken aan 60s Teen Pop. En deze Belgische Nele Van den Broeck heeft een prima stem, de nummers zitten prima in elkaar met een fijne variëteit aan instrumenten (inclusief piano en trompet / tenorsaxofoon). Niet gepolijst, klinkt bijna live opgenomen in de studio. En nummers als What am I to Do doen me denken aan het werk van The New Pornographers meets Katzenjammer

Nele is altijd wel bezig met verschillende dingen en plannen voor het volgende project. Muzikante, colums, acteren, regisseuse, componist, zangeres, ... Dat maakt haar creatief en ambitieus, maar ook soms onzeker en moeilijk te kaderen. Maar ze gaat er wel voor, 4 jaar eerder was ze finaliste in Humo's Rock Rally.

Muzikaal is het nostalgisch en moet het vooral dienen om de teksten te ondersteunen. Al is het meer dan wat muzikale achtergrond. Met een volledig vrouwelijke band komt ze overtuigend over op het podium. De nodige zelfrelativering in combinatie met onzekerheid, straalt ook uit in haar teksten.

Ik leerde haar muziek kennen via het nummer Beyoncé (When I drink, I always think that I'm Beyoncé). Het nodige direct uit om eens een show van haar te zien. Ze had toen net dit album uit en haar optreden ligt in de lijn van het album. Een popoptreden (met haar band) en de nodige humor. Echt gezellig en meteen fan.