Martin Barre - Order of Play (2014)
mijn stem
2 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Edifying
-
A New Day Yesterday (5:15)
-
Fatman (3:20)
-
Watch Your Step (4:16)
-
Crossroads (3:45)
-
Minstrel in the Gallery (4:36)
-
To Cry You a Song (4:49)
-
Steal Your Heart Away (4:20)
-
Thick as a Brick (Excerpt) (8:50)
-
Sweet Dream (3:40)
-
A Song for Jeffrey (3:29)
-
Rock Me Baby (4:42)
-
Teacher (4:43)
-
Still Love You Tonight (4:58)
-
Locomotive Breath (5:19)
-
Another Mean Day * (4:21)
met Doane Perry
-
Time After Time * (5:27)
met Doane Perry
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
1:06:02
(1:15:50)
0
wingerden01
geplaatst: 24 september 2014, 16:58 uur
Als ik de play-list bekijk vraag ik mij af of dit een "Best Of" plaat is of dat het opnieuw bewerkte songs zijn. Ik hoop op het laatste. Wie kan dit mij melden.
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 25 juli 2015, 15:14 uur
Dit zijn oude songs door Barre en zijn band gespeeld. Erg bluesrock, beetje fusion. De fluit-passages van Anderson zijn grotendeels vervangen door sax-partijen.
Tip: Thick as a Brick. Erg mooi gedaan.
Tip: Thick as a Brick. Erg mooi gedaan.
0
geplaatst: 4 april, 16:00 uur
Live opgenomen in de studio in januari 2013. Lekkere rock zonder fluit. Werkt goed voor mij.
0
geplaatst: 9 april, 21:37 uur
Opnieuw neemt gitarist Martin Barre werk onder handen van zijn oude broodheer Ian Anderson, uit de tijd dat ze samen in Jethro Tull speelden. Order of Play, oftewel van oud tot nieuw werk. De onvermijdelijke afsluiter Locomotive Breath daargelaten.
Anders dan op zijn vorige album Away with Words is het hier vooral elektrisch. Er wordt dus stevig gemusiceerd door Barre, die dit doet met zanger-gitarist Dan Crisp, saxofonist en klarinettist Richard Beesley, bassist Alan Bray en drummer George Lindsay. Voordeel van deze stevige versies is dat de blues luid klinkt, zoals opener New Day Yesterday bewijst. Een andere aanpak dan bij Jethro Tull.
Nadeel is de vrij vlakke stem van Crisp. De man zingt weliswaar zuiver, tegelijkertijd doen zijn zanglijnen me niets. Misschien is het omdat ik hem onbewust toch vergelijk met Anderson? Hoe dan ook, met zijn bijdragen heb ik niet veel.
Mooi is is de banjo in Crossroads in contrast met de elektrische delen die er klinken. Hoogtepunt is Thick as a Brick, althans de bijna 9 minuten die hiervan worden gespeeld. Barre is in topvorm, zoveel is duidelijk.
Anders dan bij Jethro Tull zijn de sax en klarinet van Beesley, waardoor de verschillen met de oorspronkelijke versies verder veranderen. Geen dwarsfluit immers! Alhoewel Barre dat instrument zelf ook meester is, laat hij het deze keer in de koffer. Dit kennelijk in de gedachte dat de arrangementen afstand moesten nemen van de oorspronkelijke. Nieuwe jasjes die goed passen.
Het gitaarwerk van Barre is om van te smelten, zodat ik alsnog op een dikke 7 uitkom. Had de zang me meer aangesproken, dan was Order of Play mogelijk een dikke 8 of meer geworden. In 2020 verscheen het album op zowel cd als vinyl in nieuwe hoes met live-bonustracks.
Anders dan op zijn vorige album Away with Words is het hier vooral elektrisch. Er wordt dus stevig gemusiceerd door Barre, die dit doet met zanger-gitarist Dan Crisp, saxofonist en klarinettist Richard Beesley, bassist Alan Bray en drummer George Lindsay. Voordeel van deze stevige versies is dat de blues luid klinkt, zoals opener New Day Yesterday bewijst. Een andere aanpak dan bij Jethro Tull.
Nadeel is de vrij vlakke stem van Crisp. De man zingt weliswaar zuiver, tegelijkertijd doen zijn zanglijnen me niets. Misschien is het omdat ik hem onbewust toch vergelijk met Anderson? Hoe dan ook, met zijn bijdragen heb ik niet veel.
Mooi is is de banjo in Crossroads in contrast met de elektrische delen die er klinken. Hoogtepunt is Thick as a Brick, althans de bijna 9 minuten die hiervan worden gespeeld. Barre is in topvorm, zoveel is duidelijk.
Anders dan bij Jethro Tull zijn de sax en klarinet van Beesley, waardoor de verschillen met de oorspronkelijke versies verder veranderen. Geen dwarsfluit immers! Alhoewel Barre dat instrument zelf ook meester is, laat hij het deze keer in de koffer. Dit kennelijk in de gedachte dat de arrangementen afstand moesten nemen van de oorspronkelijke. Nieuwe jasjes die goed passen.
Het gitaarwerk van Barre is om van te smelten, zodat ik alsnog op een dikke 7 uitkom. Had de zang me meer aangesproken, dan was Order of Play mogelijk een dikke 8 of meer geworden. In 2020 verscheen het album op zowel cd als vinyl in nieuwe hoes met live-bonustracks.
* denotes required fields.
* denotes required fields.