Eric Clapton - One More Car, One More Rider (2002)

Ik vind dit een van de beste live releases van Eric Clapton. "One More Car, One More Rider" bevat, zoals Clapton eigenlijk zelf al aankondigt, een mooie dwarsdoorsnede van zijn loopbaan en een mix van oude en nieuwe liedjes. Ook de nieuwe composities, van "Reptile", komen live prima uit de verf. Het mooiste aan "One More Car, One More Rider" vind ik dat de muziek centraal staat. Het geluid is perfect, alle instrumenten zitten prachtig in de mix, en het showelement is ondergeschikt aan hetgeen Clapton en zijn zeer goede band ten gehore brengen. De eerste helft van het concert is met name ingetogen en veelal akoestisch, maar nergens dut ik in of verlies ik mijn aandacht. "Key to the Highway" in deze akoestische uitvoering vind ik heerlijk. Vanaf "Going Down Slow" krijgt de elektrische gitaar wat meer de overhand en gaat het tempo omhoog. De blues gaat steeds meer de boventoon voeren en dat is uiteindelijk de basis bij Eric Clapton. De ene na de andere klassieker komt voorbij en Clapton houdt zich niet strikt aan de albumversies. Zo wordt "Have You Ever Loved a Woman" anders gezongen en improviseert Clapton er lustig op los bij het intro van "Sunshine of Your Love". Ook "Wonderful Tonight" heeft een mooie rijke orkestratie, wat deze versie spannender maakt dan het origineel. Er zit zelfs een lichte reggae vibe in. "One More Car, One More Rider" is een fantastisch live album en Clapton blijft tijdens concerten overtuigen en bevestigen dat hij echt een van de groten der aarde is.