5 Star - Silk & Steel (1986)

De opvolger van Luxury of Life. De verwachtingen waren hooggespannen en ze voldeden er met dit album helemaal aan. Persoonlijk vind ik deze beter dan hun debuut. Geweldige singles zoals Find the Time, Rain or Shine en misschien wel hun beste: The Slightest Touch. In Engeland waren ze vooral heel succesvol, de helft van dit album werd daar op single uitgebracht.

En toen ik nog een friekje was, was ik stapelgek op Doris Pearson. In 1987 en 1988 volgden nog 2 albums die minder succesvol waren en toen viel het doek voor deze broers en zussen.

Inderdaad, er gingen zelfs geruchten dat ze met een ontoegankelijke Kid A-achtige plaat op de proppen zouden komen (o nee, Kid A was er toen nog niet )

Find the time en The slightest touch klinken nog steeds aardig

Na een heerlijk eerste album had ik het gevoel alsof ze de magie al meteen weer kwijt waren. Wat er in een enkel tussenliggend jaartje niet al kan gebeuren. Wat ik aan luxury aan life geweldig vond, waren de zeer memorabele en kenmerkende jaren 80 elementen, lekkere synths brommende bass, de sax en gewoon een heerlijke melodie, sampeling, herhaling van beats et.c. Ik zet luxury of life nog regelmatig op om me weer helemaal in de tachtiger jaren te wanen Dit album heeft het gewoonweg niet meer, er zit nog steeds een vleugje jaren 80 in dit album, maar naar mijn smaak gaat het de verkeerde kant op. Te veel nummers klinken naar "spice girls" en oh ja, natuurlijk kwamen die wat later, maar het gaat me er ook niet om dat "find the time" zo op een van die nummers lijkt kuch kuch..maar ik bedoel meer dat ze een gooi probeerden te doen met gortdroge top40 nummers. Ik kan me herinneren dat zowel 1,2,3 en 9 in de vaderlandse hitlijsten zijn binnengedrongen, alhoewel het waren slechts laagvliegers. Vanaf dit moment ben ik ze niet meer vrijwillig gaan volgen en draaiden ze met dit soort muziek min of meer zichzelf de nek om. Wat jammer, na zo'n geweldig debuutalbum, ik zeg dit echt met verdriet.

Sorry hoor, maar de nummers op dit album klinken echt niet veel anders dan hun debuut. Alle ingredienten zijn hier weer aanwezig en zelfs stukken beter uitgewerkt ook nog. Dat jij ze laagvliegers noemt zegt helemaal niks (wat zegt een positie in de top 40 nu?). En posities tussen de 11 en 20 noem ik geen laagvliegers. Op het album hierna gingen ze wel iets achteruit (iets meer rockelementen). 1, 2, 3, 4, 6 en 9 zijn allen op singles uitgebracht, iets wat ook niet gebeurd is op hun debuut. Zeker in Engeland was dit hun meest succesvolle album. Enfin, waarom reageer ik hier in Godsnaam op eigenlijk? Deel jouw mening dus totaal niet wat betreft dit album, dat zal het zijn

Geeft niks, ik vind deze plaat niet zo goed als jij het vindt. Ik pak het verschil er toch zo tussenuit als ik de twee naast elkaar leg. Meer meegaande popmuziek en van de ballad aansteker muziek nummers "please don't say goodbye" bijvoorbeeld, bijna geen swingsynthpop meer. Dit vervolgalbum loopt bij echt zo snel vast als een stokje tussen de raderen, rain or shine vind ik nog wel wat, maar voor de rest heb ik zoveel moeite om er aan te wennen. Ik houd het echt bij album 1 die doet het nog steeds voor mij.

Ik ben het zeker met "friekje" eens.

The Slightest Touch is gewoon hun beste nummer en nog steeds één van de beste nummers uit de jaren 80.
Althans voor mij dan toch.

The Slightest Touch vond ik destijds ook geweldig, net als Rain or Shine en Find the Time. Ik had dit album op een bandje vroeger (van 90 minuten, met op de andere kant van het bandje Another Step van Kim Wilde) en heb dit zeer vaak met plezier beluisterd. Nog steeds vind ik de liedjes van Silk & Steel prettig in het gehoor liggen, met uitzondering van het slijmerige Please Don't Say Goodnight.

Dit tweede album van 5 Star klinkt minder fris en origineel dan Luxury of Life, maar de kwaliteit van de songs en de nog altijd uitstekende productie compenseren dit ruimschoots.
Niks dan schitterende popsongs hier, van het funky Find the Time over het klassieke Stay out of my Life , tot het geweldige The Slightest Touch ( de originele albumversie), en ook Can't wait another minute en Rain or Shine (ook bij ons een bescheiden hit) klinken na 30 jaar nog even goed.

van dit album vind ik de dansnummers een stuk gladder dan het debuut.
Maar kwalitatief gaat de norm iets omhoog qua songs.

Rain or shine is een klassieker (schoolfeesten in Southampton met hitsig geschuifel )

Leuk popalbum in de Jackson stijl.
Het is wat glad, maar het stoort niet.

The slightest touch vond ik midden jaren tachtig wel een sterke danssingle. Ik weet dat Rain or shine ook nog een single is geweest, maar verder herinner ik me weinig van de muziek van deze Engelse familie. Overduidelijk geïnspireerd op The Jackson Five, maar net genoeg eigenheid. Ze hadden in thuisland Engeland trouwens erg veel succes, met behoorlijk wat top-10 hits. Maar het is allemaal wel erg tijdgebonden.

De styling van die album cover is wel zo ultiem jaren 80 dat ik de hoes bijna weer mooi ga vinden.
Als je het maar lang genoeg laat liggen.
Leuk 2e album dat wel iets onderdoet voor het debuut (nummers als RSVP en System Addict). Naast The Jacksons hebben sommige geluidjes en ritmes soms iets weg van The SOS band (ook iets meer op het debuut meen ik). Groot verschil is wel de wat kinderlijke zang klank die me vast tegen zou staan als ik hier geen jeugdsentiment bij zou hebben.

Een vrolijke hitmachine was deze familie de eerste 3 albums.

Find the time is hier voor mij nog steeds het prijsnummer met Rain or shine als goede tweede (en zeker geen guilty pleasure, gewoon 80's ballad gebeuren)

Geweldig 80s popalbum dit! Zeker, bedacht en gladjes, maar oh wat staan hier een aantal sterke songs op die kunnen wedijveren met het beste wat popsoul uit de jaren 80 te bieden heeft. Zeker een paar klasses beter dan hun aardige debuut en vol met hitsingles met name overseas. Prima songs, vrolijk en prettig om naar te luisteren. Rain or shine vind ik gewoon een popklassieker. En ik deel , schaamteloos, 4 sterren uit voor deze five star plaat!

Alleen "Please Don't Say Goodnight" vind ik een wat mindere track. verder zeker een fijne plaat!