Ozzy Osbourne - Live at Budokan (2002)

Ik vreesde het ergste voordat ik dit album voor het eerst hoorde. Niet alleen vanwege de hoes om dit album, maar ook omdat ik de stem van Ozzy de laatste tien, vijftien jaar erg zwak vind klinken. Om nog maar te zwijgen over alle ‘I can’t hear you’s en ‘Louder’s.

Dat alles in gedachten houdend, is Live at Budokan me meegevallen.

Uiteraard maakt dat gegeven van Live at Budokan niet minder een overbodige release: de setlist is dodelijk saai, in That I Never Had zingt Ozzy vals, Mr. Crowley wordt verpest doordat Ozzy na de intro eerst het publiek op moet zwepen, eigenlijk is het enige goede aan deze plaat dat Ozzy’s band goed staat te spelen.

Behalve drie redelijke uitvoeringen van drie redelijke nummers bevat dit album niks wat op Tribute of Live&Loud al niet gedaan werd. Daarbij zijn die twee eerdere livealbums veel beter.

Toch drie sterren, waarschijnlijk omdat dit album niet zo slecht was als ik verwacht had, maar als ik kon kiezen tussen Tribute, Live&Loud en deze, dan zou de keuze nooit op Live at Budokan uitvallen.

3.0*

dit is de enige ozzy live cd waar ozzy's stem niet ontzettend verbeterd is, dus dit is gewoon zoals het die avond geklonken heeft.
Ja, het zijn weer veelal dezelfde nummers maar het is verre van een slecht concert.
Zelf ben ik dus geen liefhebber van zakk wylde maar dat de man kan spelen is een feit.
Geen release om van wakker te liggen maar toch zeker niet verkeerd.
Gewoon leuk om te hebben voor de liefhebber.