Ben Bullington - White Sulphur Springs (2008)

Ben Bullington. Tot voor kort had vrijwel niemand van deze man gehoord. Dat is jammer, want niemand zal hem ooit nog kunnen zien optreden. Bullington overleed op 18 november vorig jaar op 58 jarige leeftijd. Dat niemand hem kende is niet zo heel vreemd, want hij begon erg laat met het maken van platen. Bullington kocht zijn eerste gitaar op de highschool en raakte helemaal in de ban van de muziek van Doc Watson. Hij ging speciaal naar de universiteit Vanderbilt in Tennessee om zo dicht bij zijn muzikale invloeden te kunnen zijn. Hij raakte onder de indruk van de muziek van o.a Townes van Zandt en Guy Clark. Bullington ging in eerste instantie niet verder met de muziek maar werd dokter. Jaren gingen voorbij. Pas in 1996 pakte hij zijn muzikale carriere op toen hij een baan kreeg in een ziekenhuis in White Sulpur Springs,. Bullington begon zich te settelen en zijn gezin kwam langzaam op zijn pootjes terecht, waardoor hij iets meer tijd kreeg om zijn hobby iets serieuzer aan te pakken. Hij begon songs te schrijven die grotendeels zijn terug te vinden op zijn debuutalbum in 2007: Two Lane Highway. Dan volgen de albums elkaar snel op. Pas als hij in 2012 hoort dat hij kanker heeft en het niet zal overleven geeft hij zijn baan als dokter op om nog zo veel mogelijk van zijn gezin en zijn muziekcarriere te genieten. Hij reist stad en land af en maakt ondertussen "nog even" zijn titelloze laatste album. Niet toevallig ook zijn meest indringende en dus ook zijn beste.

Dit album White Sulpur Springs laat zien dat Bullington t.o.v. Two Lane Highway heel snel heeft geleerd. Two Lane Highway leunde wel extreem op de erfenis van Townes van Zandt en toonde nog weinig variatie. Dit album toont veel meer een eigen gezicht, variatie en diepgang in de songs. Zoveel diepgang dat de nummers op een gegeven moment een deel van je worden. Het landschap van Montana trekt als een film aan je voorbij. Of zoals Bill Payne van Little Feat over hem op zijn site zegt:

"He captures the essence of farmers, drifters, drivers and just plain working folks better than any songwriter I've heard in many a year, and he does so with poetic skill"