Normaal - Ik Kom Altied Weer Terug (2001)

De titelsong is het beste van de hele plaat. Ook te horen in de gelijknamege docu.

zeker wel een hele goeie hoort wel in de top van de normaal albums en wat gotti heeft gezegt sluit ik me helemaal bij aan "ik kom altied weer terug"

oja ik heb een 4.5 gegeven (dat verdient ie zeker wel)

De docu en de titelsong zijn prachtig, eerlijk portret.

Prachtig album van Normaal. Ik mot zo noar huus is mien favoriet.

De docu ging over de tegenslagen die Ben voor de kiezen had gekregen (depressie, mismanagement, rechtzaken), naast zijn toch al slechte gezondheid en dat hij ondanks alles door gaat. Van de bijbehorende plaat kende ik eigenlijk de titelsong en had eigenlijk een sombere en negatieve plaat verwacht die ik mede om die reden bij het uitkomen links heb laten liggen. Na al die jaren gooi ik deze plaat in de herkansing en hij valt me helemaal niet tegen.

Het is namelijk een positieve en muzikale plaat, heel anders dan het beeld dat ik door de documentaire en begeleidende interviews met Ben rond die tijd had gekregen. Ook was ik in de veronderstelling dat Normaal, Normaal niet meer was door de rechtszaak met Paul Kemper maar ook dat is niet waar. De bezetting bestaat namelijk gewoon nog uit de jaren 90 bezetting alleen dan zonder Paul maar met Alan Gascoigne! (of te wel De Gaspiepe, sinds 1999 weer na lange tijd terug in de band). Dit was mij in 2001 waarin de digitale informatie voorziening nog beperkt was en Spotify nog niet bestond, volledig ontgaan.

Kortom onterechte vooroordelen dus. Bij herbeluistering is dit album gewoon een prima Normaal plaat en ook beter dan de laatste 4 uit de jaren 90. Er is duidelijk een stap in muzikaliteit gemaakt en dat schrijf ik bij deze toe de terugkeer van De Gaspiepe en het stoppen met maken van mogelijke hit singels.

Verder kwam ik erachter dat Normaal naast deze plaat in het zelfde jaar (2001) ook het prima "Effen zitten" uitbracht. "Effen Zitten" is akoestisch, "Ik kom altied weer terug" is elektrisch maar verder muzikaal even rijk mede ook door de gastmuzikanten (op dit album o.a. Roel Spanjers en Andre Houtappels). Daarmee maakte Normaal dus een prima indruk aan het begin van het millennium.

Inmiddels is deze plaat nog moeilijk te verkrijgen en staat momenteel ook niet op Spotify. Mocht je hem ergens tegenkomen, aanschaffen dat ding.

Redelijk album van de achterhoekers. Nummers wisselen af met rock,country en tikkeltje blues. Ik kom altied weer terug is idd het absolute hoogtepunt van het album. Prachtig nummer dat gaat over Bennie z’n ongelukken en strubbelingen met managers waar Normaal te maken mee heeft gehad. Muzikaal ook geweldig met mooie solo’s van de gaspiepe en André houtappels op de steel gitaar.
Andere hoogte punten zijn voor mij Oerkracht rock n roll, hulde, wat en rock nummer is met en typische Normaal tekst , dat daarin weer opkomt voor de hardwerkende klasse, en afsluiter ik mot zo noar huus. De rest is allemaal wel aardig en niet slecht te noemen, maar ook weer geen top materiaal. Zit er beetje tussenin allemaal, dus 3 sterren is op z’n plaats.

Verassende plaat die bij mij persoonlijk wel wat los gemaakt heeft. Ik beschouw het nummer " Dit moment " als mijn persoonlijke favoriete nummer.
Verder is deze plaat prima in orde en ook na 24 jaar staat deze plaat als een huis.

Deze maand komt de Normaal plaat "Ik Kom Altied Weer Terug" (2001) opnieuw uit op gekleurd vinyl in de "50 jaar Normaal" jubileum serie.

Voor mij een reden om deze plaat na al die jaren op cd terug te beluisteren en ook een mooie aanleiding om de gelijknamige documentaire (staat op YouTube) weer eens te bekijken.

De documentaire, die meer over Bennie gaat dan de band is inzichtelijk omdat hij door de maker zeer dicht op de huid wordt gezeten (zie ook de hoesfoto) en je hem voornamelijk ook in en om zijn eigen huis ziet waar hij logische wijze een heel andere persoon is als op het podium. Rustig, tobberig, somber en ook wel pessimistisch. En zoals inmiddels bekend: een vat vol tegenstrijdigheden deze man.

Zijn gezondheid na 25 jaar hard høken is broos en de prestaties die van hem worden verwacht en de bijbehorende druk vallen hem zwaar. Thuis met zijn vrouw in eigen huis, tuin en keuken leidt hij een zeer teruggetrokken leven. Vrienden ziet hij niet, zijn bandleden noemt hij nadrukkelijk collega's en naar muziek luistert hij niet voor zijn lol. In de tuin fikkie stoken, jagen in het bos, opa zijn, schilderen in zijn atelier en scheuren op de motor of met auto zijn de dingen die hem doen ontspannen, zo laadt hij zijn batterij weer wat op.

Maar als hij gaat optreden komt er toch altijd weer tijdelijk extra energie, bravoure en lol terug. Zo'n dag van een optreden wordt mooi in beeld gebracht in de docu. Chagrijnig en lusteloos spullen inpakken (podiumkleding, hoedje, gitaar, astma medicijnen), maar na het eerste biertje in de bandbus krijgt hij er al een beetje zin in. Op het podium ouderwets knallen, na afloop helemaal kapot maar nog vol adraline. Feestelijke taferelen in de bandbus op weg naar huis, dan midden in de nacht in een stil huis nog maar een rood wijntje en koud karbonaadje. De volgende dag fysiek weer in de prak.

Dit trekt hij gewoon niet meer. Je ziet dat hij duidelijk is op zoek naar minder belastende optredens ook al wil de rest van de band juist vol gas door. Vandaar dat Normaal die jaren minder vaak dan voorheen in de feesttenten ging spelen en meer in de theaters en dat drummer Fokke kort daarna op zoek ging naar een andere uitdaging (bij de Kast, de ooit zeer populaire band, toen zonder de net vertrokken zanger Syb. Het werd geen succes).

De titelsong "Ik Kom Altied Weer Terug" is meen ik op verzoek van de documentaire maker gemaakt. Het is een met veel gevoel ingezongen (te zien in de docu) anthem met een aantal fijne gitaar solo's (van de teruggekeerde gitarist Alan Gascoigne). Wat mij betreft 1 van de beste Normaal nummers van na het jaar 2000, zeer passend bij Bennie die "altied" terug knokt na alle tegenslagen en bijna-dood-ervaringen gedurende 50 jaar Normaal.

De plaat zelf is geen soundtrack van de docu maar gewoon een collectie van 11 nieuwe nummers, muzikaal in lijn met de Normaal platen uit de late jaren 90 (de Jan Kolkman jaren zeg maar) met veel variatie tussen de nummers en instrumentarium.

Naast de titel song zijn wat mij betreft de hoogtepunten het geinige "Ik Mot Zo Noar Huus", een bewerking van de Afro-Amerikaanse spiritual "Swing Low Sweet Chariot" dat vooral bekend werd in de mooie reggae achtige versie van Eric Clapton. "Høken In Het Donker", ook een bewerking van een oldie namelijk "Shakin' All Over" van Johnny Kidd & The Pirates, wat in deze versie van Normaal ook gewoon een heel lekker nummer is. Het verrassende tango achtige "Dit Moment", de subtiele late night blues "Heb Geduld Blues" en het rockende "Hulde".

De plaat "Ik Kom Altied Weer Terug" is gewoon opgenomen in de eigen Commodore Studio in Zelhem en klinkt als een klok. De band en de gastmuzikanten met al hun ervaring zijn muzikaal goed op dreef, de titelsong is een echte Normaal klassieker en verder staan er een aantal zeer prima nummers op en eigenlijk ook geen missers. Prima in orde dus deze plaat en ook leuk om de docu weer eens terug te zien.

Op naar de volgende heruitgaves en het boek van Bennie dat binnenkort uitkomt!