G-Unit - The Beauty of Independence (2014)
mijn stem
17 stemmen
0
geplaatst: 25 augustus 2014, 14:06 uur
Geef een 3,5. Maar altijd lastig te beoordelen. Houd je er bijvoorbeeld rekening mee dat het slechts een EP is, en is slechts 6 tracks een last vanwege kwantitief gemis of juist een zegen omdat het fillers mist? In ieder geval vond ik dit weer een serieus wapenfeit van G Unit en heb ik nu nog meer zin in het album en Street King Immortal die nog voor dit jaar op de planning staan.
Dit is G Unit zoals we het kennen: grimmig, donker en hooks die blijven hangen. Erg welkom in een tijd waarin de pure gangsta-rap niet meer zo gretig aftrek vind als weleer.
PS:
Stel je deze tracklist eens voor, en dan te bedenken dat het slechts een EP betreft:
1. Watch Me
2. I Don't Fuck With You
3. Dead A Pussy Nigga
4. Changes
5. The Plug
6. Come Up
7. Don't Tell Em
8. Ahh Shit
9. Nah I'm Talkin' 'Bout
10. They Talked About Jesus
11. Real Quick
Dit is G Unit zoals we het kennen: grimmig, donker en hooks die blijven hangen. Erg welkom in een tijd waarin de pure gangsta-rap niet meer zo gretig aftrek vind als weleer.
PS:
Stel je deze tracklist eens voor, en dan te bedenken dat het slechts een EP betreft:
1. Watch Me
2. I Don't Fuck With You
3. Dead A Pussy Nigga
4. Changes
5. The Plug
6. Come Up
7. Don't Tell Em
8. Ahh Shit
9. Nah I'm Talkin' 'Bout
10. They Talked About Jesus
11. Real Quick
0
geplaatst: 25 augustus 2014, 18:09 uur
Digital Scale 
(zelfde sample als Frontlines van Diabolic overigens, volgens mij)
(zelfde sample als Frontlines van Diabolic overigens, volgens mij)
0
geplaatst: 25 augustus 2014, 22:30 uur
Verrassend lekkere EP van G-Unit. Dikke beats en de vijf rappers zijn in vorm. Ik ben blij dat Buck weer terug is! Ik begin nieuwsgierig te worden naar hun album. Als dat van dit niveau is zal ik zeker tevreden zijn en als ze nog een tandje erbij doen kan het helemaal een dik album worden!
0
geplaatst: 25 augustus 2014, 22:47 uur
Lekkere EP, inderdaad.
Het eerste project sinds de reünie stelt niet teleur. Elk lid vind ik tof uit de verf komen, zelfs Kidd Kidd stoort me niet. Young Buck valt me het positiefst op.
Wel jammer dat Lloyd Banks niet mee doet op I Don't Fuck with You en Digital Scale.
Mijn favoriete zijn Dead a Pussy Nigga, Changes en The Plug.
Laat dat album maar komen!
3,5*
Het eerste project sinds de reünie stelt niet teleur. Elk lid vind ik tof uit de verf komen, zelfs Kidd Kidd stoort me niet. Young Buck valt me het positiefst op.
Wel jammer dat Lloyd Banks niet mee doet op I Don't Fuck with You en Digital Scale.
Mijn favoriete zijn Dead a Pussy Nigga, Changes en The Plug.
Laat dat album maar komen!
3,5*
0
geplaatst: 26 augustus 2014, 13:19 uur
Halfje verhoogd, afgelopen 24u erg veel beluisterd en dit is gewoon een ontzettende sterke EP. Vooral Buck verdient hier een diepe buiging!
0
geplaatst: 2 september 2014, 09:07 uur
Young Buck. Jaren keihard ruzie maken met deze bende, zich er daarna terug bij aansluiten en dan iedereen van de mat spuwen. Held! Lekkere EP, ook 50 Cent valt me niet tegen. Dit belooft.
0
geplaatst: 2 september 2014, 21:53 uur
LastKing schreef:
Kan je deze ergens orgineel kopen?
Kan je deze ergens orgineel kopen?
Had op een ander forum gelezen dat er binnenkort CD's van verschijnen. Nu is die alleen via iTunes verkrijgbaar.
0
geplaatst: 3 september 2014, 08:51 uur
Had op een ander forum gelezen dat er binnenkort CD's van verschijnen. Nu is die alleen via iTunes verkrijgbaar.
Ok thx!
0
geplaatst: 12 november 2014, 21:00 uur
Ja hoor, door de bonustracks gaat deze plaat nog een halfje omhoog. Vooral Ease Up is toch een pareltje!
0
geplaatst: 22 maart 2015, 23:42 uur
Dit is zoals het altijd al had moeten zijn, afgezien van 50's autotune op Changes dan.
Het start heel fijn met Watch Me. Een knetterharde track met dikke drums en een constante synthesizer op de achtergrond van een schreeuwende Buck in het refrein wat vloeiend overgaat in de eerste verse van de man zelf. Kidd Kidd hierna klinkt nog best fijn ook. De 8-bar verses werken echt heel goed om het groepsgevoel over te brengen. Dat 50 niet het refrein of de eerste verse doet laat ook zien dat het geen 50+entourage show meer is. Dit is G-Unit, en niet 'dat groepje van 50 cent' meer, wat op Beg For Mercy nog wel het geval was.
I Don't Fuck With You heeft een 50 Cent trademark refreintje in zijn semi-zang, waarin hij die emotieloze killer stem opzet (een soort van rustigere versie van KA). Ook hier heb je te maken met 8-bar verses over een beat die niet misstaan zou hebben op een gemiddeld modern underground album: harde sample-drums, redelijk blazersample. Klinkt goed! Yayo had toch wel even een andere flow mogen brengen trouwens...
Digital Scale heeft een heerlijke beat, en de verses zijn stuk voor stuk hard. Toch... what the hell is er met dat refreintje? Offbeat, en ik snap het hele speciale aan die 'digital scale' sowieso niet... Is het zo fancy als je weegschaal een digitaal schermpje heeft? Ironisch genoeg is Yayo's verse, in tegenstelling tot het vorige nummer, hier best te doen. Ook klinkt het fijn hoe Kidd Kidd bijvoorbeeld Yayo's verse afmaakt voordat hij aan zijn eigen begint. Ook een fijn groepsgevoel daar, en niet een groepje mensen dat toevallig verses heeft op dezelfde track.
Dead a Pussy Nigga is met zijn 808s de vreemde eend in de bijt (net zoals afsluiter The Plug, trouwens). Hoewel de track enigszins misplaatst voelt (beter hadden ze deze op Beast gezet, en Choose One hier, maar misschien is dit juist om beide EPs gevarieerd te houden?), is het geen verkeerde track. Yayo durft het aan om een andere flow te gebruiken, en ook Kidd Kidd brengt een redelijke verse. Qua productie is dit niet echt iets voor mij, maar het stoort niet genoeg om te skippen.
Changes is een fijne track, waarin 50 opent met een paar interessante lines over de stand van zaken, en het is deze verse die misschien wel het interessantst is van de hele EP. Waar de meesten het vaag genoeg houden om toepasbaar te zijn op meerdere situaties, zegt 50 waar het op staat:
"All I'm hearing is Jimmy want my shit to flop, Dre don't care if I blow
God damn, all this from fucking selling headphones
Chris died, Theo didn't show up to a nigga wake
Which indicates the team I thought we built, it was fucking fake
Barry's drunk, Barry dump, Barry's in the pen again
I'm back at the drawing board, somebody call Eminem"
De beat is okay, niets speciaals, maar het draagt de stemming van de track wel erg goed.
Afsluiter The Plug stoor ik me aan voornamelijk vanwege die Ride op de snares, die pijn aan mijn oren doet. Vervelende frequentie daar. Jammer, want de beat is verder wel te verdragen, lekker simplistisch, het refreintje stoort niet en er staan een paar fijne verses op!
Buck en Banks stelen de show hier, met 50 Cent die ook hier en daar fijne verses dropt, maar wat hier écht opvalt is de coherentie, het groepsgevoel en de ZEER goede beatkeuze. Ik vraag me af hoeveel dit ligt aan het feit dat ze niet meer onder Interscope werken. 50 Cent heeft eerder al wel aangegeven dat het niet meer uitmaakt hoeveel hij verkoopt omdat hij financieel comfortabel is. Nu kan hij gewoon muziek maken die hij wil maken, en dat uitbrengen. Als dit het niveau is voor het (misschien?) komende album, dan ben ik geïnteresseerd!
4,0*
Favorieten zijn Watch Me, I Don't Fuck With You en Changes. Omdat we hier maar 2 mogen noemen, heb ik gekozen voor Watch Me en Changes, maar het is close.
Het start heel fijn met Watch Me. Een knetterharde track met dikke drums en een constante synthesizer op de achtergrond van een schreeuwende Buck in het refrein wat vloeiend overgaat in de eerste verse van de man zelf. Kidd Kidd hierna klinkt nog best fijn ook. De 8-bar verses werken echt heel goed om het groepsgevoel over te brengen. Dat 50 niet het refrein of de eerste verse doet laat ook zien dat het geen 50+entourage show meer is. Dit is G-Unit, en niet 'dat groepje van 50 cent' meer, wat op Beg For Mercy nog wel het geval was.
I Don't Fuck With You heeft een 50 Cent trademark refreintje in zijn semi-zang, waarin hij die emotieloze killer stem opzet (een soort van rustigere versie van KA). Ook hier heb je te maken met 8-bar verses over een beat die niet misstaan zou hebben op een gemiddeld modern underground album: harde sample-drums, redelijk blazersample. Klinkt goed! Yayo had toch wel even een andere flow mogen brengen trouwens...
Digital Scale heeft een heerlijke beat, en de verses zijn stuk voor stuk hard. Toch... what the hell is er met dat refreintje? Offbeat, en ik snap het hele speciale aan die 'digital scale' sowieso niet... Is het zo fancy als je weegschaal een digitaal schermpje heeft? Ironisch genoeg is Yayo's verse, in tegenstelling tot het vorige nummer, hier best te doen. Ook klinkt het fijn hoe Kidd Kidd bijvoorbeeld Yayo's verse afmaakt voordat hij aan zijn eigen begint. Ook een fijn groepsgevoel daar, en niet een groepje mensen dat toevallig verses heeft op dezelfde track.
Dead a Pussy Nigga is met zijn 808s de vreemde eend in de bijt (net zoals afsluiter The Plug, trouwens). Hoewel de track enigszins misplaatst voelt (beter hadden ze deze op Beast gezet, en Choose One hier, maar misschien is dit juist om beide EPs gevarieerd te houden?), is het geen verkeerde track. Yayo durft het aan om een andere flow te gebruiken, en ook Kidd Kidd brengt een redelijke verse. Qua productie is dit niet echt iets voor mij, maar het stoort niet genoeg om te skippen.
Changes is een fijne track, waarin 50 opent met een paar interessante lines over de stand van zaken, en het is deze verse die misschien wel het interessantst is van de hele EP. Waar de meesten het vaag genoeg houden om toepasbaar te zijn op meerdere situaties, zegt 50 waar het op staat:
"All I'm hearing is Jimmy want my shit to flop, Dre don't care if I blow
God damn, all this from fucking selling headphones
Chris died, Theo didn't show up to a nigga wake
Which indicates the team I thought we built, it was fucking fake
Barry's drunk, Barry dump, Barry's in the pen again
I'm back at the drawing board, somebody call Eminem"
De beat is okay, niets speciaals, maar het draagt de stemming van de track wel erg goed.
Afsluiter The Plug stoor ik me aan voornamelijk vanwege die Ride op de snares, die pijn aan mijn oren doet. Vervelende frequentie daar. Jammer, want de beat is verder wel te verdragen, lekker simplistisch, het refreintje stoort niet en er staan een paar fijne verses op!
Buck en Banks stelen de show hier, met 50 Cent die ook hier en daar fijne verses dropt, maar wat hier écht opvalt is de coherentie, het groepsgevoel en de ZEER goede beatkeuze. Ik vraag me af hoeveel dit ligt aan het feit dat ze niet meer onder Interscope werken. 50 Cent heeft eerder al wel aangegeven dat het niet meer uitmaakt hoeveel hij verkoopt omdat hij financieel comfortabel is. Nu kan hij gewoon muziek maken die hij wil maken, en dat uitbrengen. Als dit het niveau is voor het (misschien?) komende album, dan ben ik geïnteresseerd!
4,0*
Favorieten zijn Watch Me, I Don't Fuck With You en Changes. Omdat we hier maar 2 mogen noemen, heb ik gekozen voor Watch Me en Changes, maar het is close.
* denotes required fields.
* denotes required fields.