Jennifer Hudson - JHUD (2014)

Ik vind het album nogal inspiratieloos klinken. Jammer, want Jennifer heeft een strot om 'U' tegen te zeggen. Ik mis op dit album ook een nummer als Where You At (staat op I remember Me). Where You At is een echte powerballad met R&B beat. Maar zooooo mooi. Op dit album staat niet 1 nummer dat daar ook maar in de buurt komt. Moan moge dan wel het rustigste en mooiste liedje van het album zijn, Where You At is toch wel van een heel ander niveau. Nee, dit album mag dan wel op 10 zijn binnengekomen in de Amerikaanse charts, bij mij zal het zeker nooit de top 10 halen. Hopelijk is een volgend album wél weer de moeite waard om te luisteren...

Moan is dus echt het beste nummer van het album.

Na een talentenjacht op de televisie maakte Jennifer Hudson furore in het saaie Dream Girls. Zij was zo ongeveer de enige die interessant was in die film. Vooral vocaal. Een carrière lag dus in het verschiet. In 2008 kwam het eerste soloalbum en 2011 de tweede. Allebei best aardige R&B-albums zoals die tegenwoordig onder de R&B-noemer vallen. Niet albums die ik hier vaak recenseer. Vooral door vocale capaciteiten is deze dame bij mij blijven hangen en daarom ben ik deze nieuwe plaat gaan luisteren.

Een nieuwe plaat die opent met Dangerous. Dit nummer rent mij iets teveel achter de hedendaagse rage aan. Waarschijnlijk erg hip bedoeld, maar het mist helaas ieder doel. Een stuk meer ben ik dan ook te spreken over It’s Your World. Dit is gewoon een erg leuk liedje geworden, goed gezongen ook. He Ain’t Goin’ Nowhere gaat daar rustig in verder. Dit nummer grooved nog meer dan de voorganger met R. Kelly. Jammer is alleen de toevoeging van de rapster (Iggy Azelea) hier. Hoe iemand een goed nummer zo de grond in kan werken.
Walk It Out is dan in verhouding met de twee voorgaande nummers wel erg vlakjes en I Can’t Describe doet me ook weinig. Waar is die power? Waar is die energie die je van de artiest terug wilt horen op plaat? Deze was in ieder geval niet in de studio aanwezig toen deze tracks opgenomen werden.
Met I Still Love You van Jennifer Hudson dan wel weer een dancehitje te pakken hebben. Nu alleen nog uitbrengen op single zal ik zeggen. Echt slecht wordt het op deze plaat ook met Just That Type of Girl. Dit nummer klinkt als een bij elkaar geraapt zooitje. Met het saaie Bring Back the Music is daar geen herstel in. En ook de afsluitende ballad Moan is gewoonweg saai en inspiratieloos te noemen. Daartussen zit dan nog Say It. Deze benoem even apart omdat dit nummer me wel meer bevalt.

Ik ben van mening dat er met de talenten van Jennifer Hudson zoveel meer gedaan kan worden dan dat er tot nog toe op plaat is uitgebracht. Misschien is wel teveel geleid door wat er hip is en wat de producers daarvan maken. Een keer een goede, echte soulplaat zou ik haar weleens willen horen zingen. Een goede plaat is JHUD in ieder geval niet.

(bron: Opus de Soul)

^Moan vind ik dan weer een ontzettend prachtig en ontroerend nummer. Het gebeurt niet vaak, maar dat nummer heeft veel tranen over mijn wangen doen rollen toen ik het vorig jaar de eerste aantal keren hoorde. Ik kon het niet inhouden. Het raakte me zo diep in dat moment.