Elvis Costello with Burt Bacharach - Painted from Memory (1998)

Dit is 'm dan Zachary Glass.

OOo - maar dit is een prachtig album. Deze middenmoter gaat 100 % akkoord met je keuze - alleen is-ie van 1998

Ja - sorry. Ik ben nu eenmaal een heel zware Elvis Costello-fan. Hopelijk is het mij vergeven

Niets mis mee, Costello is en blijft een interessante muzikant.

Beetje zoetig. Heb ik normaal gesproken niet zo'n moeite mee bij Bacharach, maar met Costello's galm wel opeens.
This House Is Empty Now vind ik trouwens prachtig nummer.

Dit is nou echt een combinatie van twee verschillende muzikanten die samen echt het beste in elkaar weten los te maken. Ik kan dit album blijven beluisteren en het verveeld me niet. Sfeernummers met klasse. De stem van Costello vind ik heerlijk al hoor ik hem liever dan dat ik hem zie. toppertje!

Nu ben ik toch een doorgewinterde Costello-fan en ik kan heel wat van hem hebben (zie The Julliet Letters), maar dit album trek ik helaas niet.

Elvis Costello maakt zeker mooie muziek, dit is anders maar zeker niet slechter. Minimaal net zo goed, maar ik heb niet veel referentie materiaal (ik heb this years model en when i was cruel gehoord). Zeker geen slecht album imo, alleen iets meer jazz als normaal als ik het moet zeggen.

aanrader is North van Costello, als je deze ook mooi vond.

Dat is precies de reden waarom North zowat de enige cd van Elvis is die nog ontbreekt. Ik vind deze plaat (PfM) wel zo ongelofelijk saai..

Ik heb hem nu een keer of 10 geprobeerd en maar 1 keer met moeite het einde gehaald. Jammer, want Elvis zelf is vol lof over deze cd.

Tja, Mc Manus als een soort crooner. Heeft hij toch niet de stem voor vind ik. Er staan best mooie composities op zoals this house en what's her name today, maar alles klinkt toch vrij vlak en je zou willen dat hij ze zonder orkest met alleen piano en gitaar had opgenomen

Onze vriend Elvis is zo enorm divers, er zal niet één fan zijn die alles goed vind, dat bestaat niet!! Deze plaat is erg sfeervol en goed gemaakt, ik vind dat zijn stem ook hier goed tot zijn recht komt, vooral in het mierzoete maar oh zo mooie this house is empty now, hoewel mijn Elvis toch vooral de wierdo is van het schitterende Get Happy, zo heeft iedereen natuurlijk zijn favoriete periode, maar deze plaat is geheel anders en eigenlijk erg goed. Een 3,5 lijkt me o.k.

Elvis als Crooner, het is inderdaad eens iets anders... ook op North kun je hem min of meer in hetzelfde sfeertje bezighoren; Ik vind dit een typische laatavondplaat, dan zet ik hem ook op en kan ik hem best genieten.

Overdag grijp ik toch liever terug op Get Happy!, Trust en Armed Forces om meteen enkele ijzersterke platen te noemen.

****

Fantastisch album...

Inderdaad, te zeemzoeterig, te banaal haast voor een droogstoppel-jazzfanaat als ik. Vreemd overigens dat dit onder 'jazz' gecatalogeerd staat...

Echt prachtige nummers, en dan vooral door Costello's zang. Echt lekker genieten onder een warme deken en meezingen. Zeemzoet is over het algemeen niet aan mij niet besteed, maar met deze kunst en kwaliteit ben ik zo zeemzoet als een siroopzee. En geweldig dat dat voelt!

hmmm, ik ben wel liefhebber van Costello's popplaten, maar die jazz-achtige of liever gezegd mainstreamdingetjes zijn aan mij toch niet zo besteed. North vond ik echt slaapverwekkend, Painted from memory hier en daar wel aardig, meer niet.
Costello is een geweldig muzicus, zanger en componist. Met één manco mijns inziens: hij overschat zijn reikwijdte een beetje. Pakkende pop en rocknummers maken was altijd zijn ding. Prachtige platen heeft dat opgeleverd, vanáf Get Happy tot aan The delivery Man. Ook die plaat met Allen Toussaint, The river in reverse is geweldig. Waarom dan toch die drang om zich ook nog eens als jazz-zanger en zelfs klassiek musicus te moeten bewijzen. Daar zijn echt veel betere mensen voor.

Kijk dat is nou eens goede feedback.Tip elkaar. Ik ga gelijk zoeken.

Twee grote songwriters die samen hun schouders onder dit project zetten.
Een geslaagd project; de songs gaan zich in je muzikale geheugen nestelen, en blijven daar eeuwig kamperen.
Hele mooie plaat van twee grootmeesters. De bijval op deze site valt me een beetje tegen, 66 stemmen hadden er gerust 660 mogen wezen, nou ja, iets van paarlen voor de zwijnen... of van die strekking... Gooi nu even die Coldplay, Radiohead en Elbow platen aan de kant, hoe goed die ook mogen wezen, en grijp eens naar iets geheel anders.... Dit hier bijvoorbeeld.

Luister en ontdek.

Wat betreft Coldplay, Radiohead en Elbow ben ik het wel mee eens.
Maar ik ben geen zwijn en dit is voor mij ook geen parel.
Ik ben altijd trouw volger van Costello geweest, maar Painted from memory heeft me nooit echt gegrepen. Ik hou gewoon niet van Bacharach's klanken, ook al zingt Costello.
Costello wilde in die tijd zo graag meer worden dan de scherpe popcomponist die hij was, dat hij zich met klassiek en jazz ging bezig houden.
De laatste jaren komt hij weer met albums die aansluiten bij zijn oorspronkelijk werk: The Delivery man en Momofuku. Dat hoor ik toch wel liever, evenals dat ijzersterke album met Allen Toussaint: Painted from memory

Ik houd niet van vibrato in een stem en op deze cd.... het klinkt zo gekunsteld: 'o ja ik moet nu gaan trillen met mijn stem'.

Heerlijke CD van Elvis & Burt. De single This House Is Empty Now kende ik al goed. Het album pas gevonden in een kringloop voor een eurotje. De sfeer van de CD is heel fijn en er staan pareltjes van nummers op zoals What's Her Name Today, God Give Me Strenght en Toledo.
Ook Such Unlikely Lovers is een perfect liedje!

3,5*

Ben geen fan van de stem van Costello, maar Burt Bacharach is wat mij betreft de beste componist die ooit op deze aarde gelopen heeft!

Ik ben me met terugwerkende kracht in Bacharach aan het verdiepen na de aanschaf van de nieuwste rumer. Zodoende kwam ik bij deze uit. Weer een bijzondere samenwerking, zoals wel vaker bij Bacharach. Rumer op vinyl gekocht; dit wordt een cdtje denk ik. Een tientje bij bol.

Aardig album , maar iets teveel van het goede soms. De zoetigheid is soms wat too much . Wel prima gemusiceerd overigens en ook zingt Costello naar vermogen. Nu snap ik ook wel dat het repetoire van Bacharach zich niet leent voor al teveel uptempo maar het is soms wel erg gezapig. Prima voor als je schoonouders komen op de achtergrond .3 sterren

Opmerkelijke samenwerking van de grote Bacharach met de iets kleinere Costello (sorry, maar het is niet anders).
Bacharach is een groot songwriter en samen met Costello komt de gelaagdheid nog beter tot zijn recht. De songs werden samen geschreven, maar ik vind dat Costello's aandeel meer aansluit bij Bacharach dan andersom. Dat moet ook de bedoeling geweest zijn. Een eerbetoon aan de oude meester, een streep zetten onder de heel bijzondere traditie van deze songs: emotioneel overtuigend, met veel gevoel gezongen en opvallend fraai gearrangeerd.

Dit zijn beslist geen slaperige jazzdeuntjes voor rond middernacht. De voordracht komt uit de tenen. De spanning blijft erin van begin tot eind. Een geslaagde samenwerking en ook wel begrijpelijk dat het bij deze ene worp moest blijven. Zoiets herhaal je niet.

Inmiddels alweer 23 jaar oud, dit eenzame monument. En ik vind het mooi.