In the Woods... - Heart of the Ages (1995)

HEart of the Ages is het enige album van In the Woods… dat ik ken. Volgens last.fm heb ik het album minstens veertig keer beluisterd, volgens mij is dat getal aan de lage kant omdat ik niet altijd alles scrobble.

Hoe dan ook, na een wat aarzelende kennismaking is HEart of the Ages een van mijn favoriete albums geworden. Met name aan de scream die regelmatig gebruikt wordt, moest ik wennen. Het is nog steeds niet m’n favoriete deel van dit album, maar het is niet langer iets dat het luistergenot verstoort. Ook de cleane zang was niet erg conventioneel, ik vond (en vind het eigenlijk nog steeds) behoorlijk plechtig overkomen.

Een tweede reden waarom dit album me niet meteen aansprak, was dat het me aanvankelijk nogal chaotisch en gefragmenteerd overkwam.
HEart of the Ages zit namelijk vol met tempo- en sfeerwisselingen. Nu was ik daar als frequent metalluisteraar wel aan gewend, maar dit album vroeg toch wat extra aandacht. Zit je een metalalbum te luisteren komt er met Mourning the Death of Aase opeens twee en een halve minuut vrouwenzang voorbij. Nou ja, zang, meer ‘aaah’s en ‘aahahaaah’s maar goed. Na veertig keer luisteren is dat nummer een mooi rustpuntje geworden dat erg goed tussen de rest van het album past overigens.
Pigeon is eveneens een intermezzo, maar dan met piano en strijkers. Een mooie opmaat naar afsluiter The Divinity of Wisdom, dat dan weer een van de beste nummers op Heart of the Ages is.

HEart of the Ages biedt vanaf de eerste, bedrieglijke tonen (je zou bijna denken Vangelis op te hebben gelegd) black metal van het creatieve en intelligente soort dat mij aanspreekt (Ulver’s eerste kwam een jaar eerder uit).

Ook enigszins black metal van het pretentieuze soort, wellicht, gelukkig zonder dat het allemaal te erg wordt. De teksten, die in het boekje lastig te ontcijferen zijn want in handschrift afgedrukt, lijken een enigszins spiritueel/filosofisch karakter te hebben. Lijken, want ik moet toegeven dat ik In the Woods... niet luister voor de teksten en ze slechts een keer of twee heb doorgelezen. De teksten gaan allemaal vergezeld van een quote van Bhagwan Shree Rajneesh, “one of the greatest philosophers of modern times...”, allemaal nog kleiner en ook handgeschreven afgedrukt. Helemaal niet te ontcijferen dus.

Zoals gezegd, ook de muziek op dit album kost wat tijd om te ontcijferen. Als dat eenmaal achter de rug is blijft er een indrukwekkend metalalbum over dat overdondert door z’n sfeer en variatie.
Minder dan vier en een halve ster kan ik hier moeilijk geven. Dit album staat intussen een tijdje in mijn top-10. Vaak begin ik een album opeens stukken minder te luisteren als het daar eenmaal instaat, maar dat is met HEart of the Ages nog niet gebeurd gelukkig.

4.5*

Typische metal waar mijn Black Metal-hart toch twee honderd keer sneller van gaat kloppen. En bijzonder dat ik tot op vandaag eigenlijk nog nooit naar deze band heb geluisterd. Ik kon op Last.fm geen luistergeschiedenis vinden, dus dan is de band mij nog vrij onbekend. Hoewel ik de band wel een bookmark daar had gegeven ergens in de zomer van vorig jaar. Ik kom echter wel tot de ontdekking dat dit me heel lekker ligt, ik ga hier heel goed op.

Het is inderdaad wel metal wat je nog wat moet ontcijferen, al gaat het me erg gemakkelijk af. De schelle en vooral felle krijsen vind ik heerlijk klinken, en daar ga ik wel echt heel goed op bij deze film. Voor de rest is het gewoon heel goed. Een album wat je een klein uurtje mee neemt, niet meer los laat en je vooral laat genieten van prachtige momenten en inderdaad, tempowisselingen die op de goede momenten voorbij komen, er word een moment gedacht om even op adem te komen, om daarna eigenlijk weer volledig er in te beuken. Eentje die in een donkere omgeving heel goed werk doet, prachtige riffs, prima drumwerk en ook hier en daar een fantastische solo.

Ik heb het gevoel dat deze band, mijn wintermaanden-band word. Die ik eigenlijk elk jaar in de koudere maanden heb, en het wisselt nog wel eens af maar, dit is wel een heel goed voorbeeld. Oftewel: een band die de aankomende tijd nog vaak op de draaitafel (Spotify) te vinden is.