Liv Kristine - Vervain (2014)

Lekker albumpje gothic rock! Vooral de eerste paar nummers zijn erg sterk, daarna begint het wat te dreinen. Het sluit wel weer erg sterk af met 'Oblivious'. De andere solo albums van mevrouw Kristine zijn volgens mij wat meer pop, maar dit is onmiskenbaar duistere gothic rock/metal zoals ik van haar zou verwachten.

Als fan van Leaves's Eyes en dus de zangeres van de band, ben ik misschien een beetje bevooroordeeld, maar dit is weer een erg sterk album van Liv. Alle poppy en folk invloeden worden hier achter gelaten, en wat je overhoudt is een album met sterke , gothic rock beïnvloede, rocknummers, met soms een donkere vibe eroverheen. Liv's stem is natuurlijk het middelpunt, maar dat verhoogt alleen de kwaliteit maar van de sterk in elkaar geschroefde nummers. Bovendien een goede productie. Aanrader voor iedereen, die van het genre houdt.

Vervain is toch wel een voorzichtige terugkeer naar Theatre of Tragedy - Aegis (1998) naar mijn bescheiden mening het beste werk van haar debuutband. Ik ben altijd een grote fan van Liv geweest maar haakte een beetje af bij Leave's Eyes. Het werd me allemaal wat te kitscherig.

Toen Vervain uitkwam was mijn interesse echter meteen gewekt. De belangrijkste reden was het uitkomen van de eerste single Love Decay met een gast bijdrage van de in mijn ogen beste zanger van dit moment Michelle Darkness. Vooral zijn werk met End of Green en Bury Me Deep vind ik fantastisch. Liefhebbers van Type O Negative of The Cure zouden dit echt eens moeten proberen.

Maar goed daar gaat het hier niet om Love Decay is een fantastische song waarin het contrast tussen Liv en Michelle Darkness heel mooi tot hun recht komen. De bijbehorende video is overigens ook erg mooi geworden. Gelukkig zijn de overige nummers van het album ook prima. Vooral My Wilderness, het titelnummer, Hunters, Elucidation en vooral Two and and a Heart zijn erg goed geworden.

Enig minpunt vind ik het duet met Doro Pesch. Vroeger was ik enorm fan van haar. De Warlock albums en ook haar solowerk heb ik grijs gedraaid. Mijn respect voor haar is groot maar het duet wat ze hier neerzet valt me toch wat tegen.

Maar al met al goede terugkeer naar de Gotic Rock die nog altijd laat horen wat Liv Kristine een pionier in het genre is.

Ben benieuwd wat de toekomst gaat brengen nu ze vertrokken is bij Leave Eyes.