Kris Kristofferson - Border Lord (1972)

Terwijl Kris op zoek is naar antwoorden op vragen over zijn vroegere liefde Josie, ben ik op zoek naar een degelijk nummer. De man die zoveel mooie klassiekers heeft geschreven, lijkt op dit album zijn inspiratie even kwijt te zijn geweest. Hoewel ik hem niet kan betrappen op een slecht nummer, vallen alle nummers te vaak naar de achtergrond. Soms wordt een nummer hier en daar tekstueel nog wel interessant aangekleed, dat blijkt dan vooral uit een nummer á la Little girl lost, waarin hij, weliswaar in een cryptische verwoording, vertelt dat zijn vroegere partner in, jawel, de prostitutie is gerold. Eenzelfde soort tekst bezingt hij trouwens in Josie, al spreekt de tekst hier duidelijker voor zich. "Selling them your sadness on the street / And how much did you lose between the laughter and the tears / Gettin' back the bitter for the sweet." Helaas worden dit soort interessante teksten ook afgewisseld met matige teksten. Wat Kris en zijn platenmaatschappij in een nummer als Smokey put the sweat on me ziet, is mij een raadsel – dit nummer heeft ook nog eens de langste speelduur van bijna vijf minuten. Een nummer als bijvoorbeeld When she’s wrong getuigt, jammer genoeg, ook van saaiheid. Gelukkig eindigt het album dan wel mooi met het treurige Kiss the world goodbye, waarin hij in het kort z'n levensloop probeert te schetsen, en hetgeen hij nog wil (gaan) doen voordat hij sterft. Maar verder kan ik dit niet als meer dan slechts een tussendoortje beschouwen. Men kan zich een betere introductie tot de beste man wensen.

Een prachtalbum en sluit qua niveau wat mij betreft aan bij zijn waanzinnige eerste twee albums. Kristofferson weet hier een ijzersterk geheel neer te zeten en een heerlijke, warme sfeer en is met momenten zeer kwetsbaar. Klanktechnisch is dit ook weer een fantastische opname met een prachtige mix.