Status Quo - Aquostic (2014)

Ik kan maar één tip geven; laten liggen en besteed je geld aan (veel) betere albums!!!

Dat klinkt niet goed.....

Wel een goede hoes natuurlijk...

Ik zou niet weten waarom ik dit nu al moet laten liggen . Al beluisterd dan?
Ieder zijn/haar mening, maar dit lijkt mij een erg interessante release. In oktober eens proeven, want ook deze recensie maakt mij nieuwsgierig.

Laat ik het er op houden dat ik het niet zomaar zeg...

Een toelichting graag.

Ik heb alle nummers gehoord. Meer kan (en waarschijnlijk mag) ik er nog niet over zeggen. Dat heb ik degene van wie ik de nummers heb namelijk beloofd. Misschien niet handig om hier dan al iets neer te zetten maar ik 'moest' er iets over kwijt. Excuses aan degenen die ik daarmee misschien voor de kop stoot! Heb inmiddels wel mijn bevindingen opgeschreven om hier neer te kwakken zodra het album officieel is uitgebracht.

Er staat een promotie filmpje op you-tube .

Status Quo "Aquostic" Album Interview - New Album OUT OCTOBER 17th 2014 - YouTube

Ge-wel-dig: SQ met accordeon, harmonica en harmoniezang. Voor de fans misschien dramatisch, maar mij deed het (hoe vreemd ook) denken aan onze eigen Normaal met hun acoustisch album. Grappig hoe zij praten over het lastige acoustisch spelen van de nummers. Zelfs een nummer van Django Reinhardt komt voorbij en dat siert deze rockgroep .

In tegenstelling tot vielip ben ik alleen maar meer benieuwd geworden naar dit album. Wat een enthousiasme en plezier hebben deze gasten gehad en hun zang valt trouwens ook niet tegen.

Echt een prachtig filmpje, dit is toch gewoon heel mooi.
Plezier is het toverwoord en dan ga ik ook mee.

Waarom dramatisch? Vele artiesten (Neil Young, Nirvana, Rod Stewart en ga zo maar door) hebben een akoestisch album uitgebracht. Dus waarom Status Quo niet? Het promotie filmpje op YouTube maakt mij alleen maar heel nieuwsgierig. Vanaf 20 oktober is "Aquostic (2014)" te koop en als "fan" ga ik deze cd zeker aanschaffen.

Klopt en ik vind het ook niet dramatisch! Voor sommige fans zal het wel dramatisch zijn, zo zie je maar dat er verschillen in 'fan zijn' bestaat. Denk maar destijds aan de Metallica-fans toen S&M uitkwam: ook afwijkend van wat zij eigenlijk uitbrengen. Ook sommige Young-fans vond het unplugged-album destijds niet van een goede kwaliteit. Ook hierover was ik het destijds niet eens .

Nu iedereen van elk liedje stukjes heeft kunnen luisteren, zet ik m'n bevindingen hier (eindelijk) maar eens neer. Laat ik beginnen met te vertellen dat ik hoge verwachtingen van dit project had. Ik ben opzich wel een liefhebber van unplugged albums. En ik had, na de fantastische Frantic Four optredens die ik zag, zin om echt weer eens positief te zijn! Ik weet wel, de huidige Quo is niet te vergelijken met die uit de tijd van de klassieke bezetting. Maar toch...
Laat ik het zo zeggen; het is een gemiste kans. Op een oude bootleg heb ik opnames staan, gemaakt ergens eind jaren 80 tijdens een radio show, waarin ze een aantal nummers unplugged spelen. En dat klinkt te gek! Met dat in het achterhoofd plus de tracklist die ik zag had ik dus best zin in het nieuwe album. Toen ik echter de officiële aankondiging las, met daarin een lijst aan gastmuzikanten, had ik al zo m'n bedenkingen. En naar nu blijkt terecht. Die gastmuzikanten verpesten het compleet wat mij betreft! Ten eerste lijkt het erop alsof Quo zo hard mogelijk probeert om elke klassieker zo anders mogelijk te laten klinken. Opzich moedig en gedurfd. Alleen proberen ze het zó hard, dat het mij veel te krampachtig en gekunsteld over komt. En dus die gast bijdrages. In plaats van een gitaar hoor je nu strijkers, percussie en accordeon. En met name die laatste hoor je veel te prominent en veel te vaak, waardoor bijna elk nummer ten onder gaat aan een veel te hoog bruiloft en partijen gehalte. Een enkel nummer is best aardig gedaan. Claudie, Down the dustpipe, Softer ride en Nanana bijvoorbeeld. Die blijven aardig in de buurt bij het origineel. Maar ook die missen bezieling en beleving vind ik. Het knalt nergens. Nu hoor ik mensen denken; nee natuurlijk niet want het is unplugged. Maar vergelijk dit eens met bijvoorbeeld het unplugged album van Kiss. Dat knalt en weet zelfs te rocken, ondanks dat het unplugged is! Het kan dus wél, bedoel ik maar te zeggen. Maar goed, ik snap ook best dat alles valt of staat met smaak. En er zullen best mensen zijn die dit helemaal geweldig vinden. Ik trek het echter niet en weet zeker dat ik dit niet veel ga draaien. Ik heb het album nu een aantal keer gehoord. Telkens in de hoop dat ik het leuker zou gaan vinden. Het tegendeel is helaas het geval; ik vind het per keer dat ik het hoor minder worden.

Kiek, dat is helder vielip . Album nog niet beluistert, maar snap heel goed wat je bedoelt en met name het vergelijk met het KISS-unplugged album. Aan jouw reacties bij andere albums te zien, ben jij een doorgewinterde fan? Dat kan in dit geval misschien een nadeel zijn .
We zullen het meemaken als het album in de cd-speler/ipod zit. Ik ga er geheel onbevangen in en laat mij verrassen. Zit nog wel te twijfelen of dit album niet gewoon onder de verzamelaars moet vallen?

Ja ik denk wel dat ik een meer dan gemiddelde fan ben inderdaad. Of misschien is 'was' een beter woord. Een jaar of 5 á 6 terug was ik er namelijk ineens helemaal klaar mee. Maar de Franctic Four reünie en de daaropvolgende optredens in maart 2013 en maart 2014 deden het vuur weer helemaal oplaaien. Helaas is dat vuur na dit album weer net zo snel gedoofd...
Maar laat je door mij absoluut niet tegenhouden om dit album gewoon leuk te vinden! Als je een 'af en toe liefhebber' van Quo bent dan kan het maar zo zijn dat je dit helemaal te gek vind. Ben je echter een fan van de oude, meer hardrockende Quo, dan kan ik me niet voorstellen dat je dit werkelijk goed gaat vinden.

Grappig trouwens dat je over Normaal begint. Ik zei afgelopen week nog tegen een maat van me dat het me af en toe aan Normaal doet denken. Die accordeon met name. En dat ik dat bij Normaal best kan hebben (althans, tot een bepaalde hoogte). Daar past het op de één of andere manier dan wel weer bij voor mijn gevoel. Moeilijk uit te leggen vind ik. Nog grappiger is dat degene die op de Quo cd de accordeon speelt (Geraint Watkins) in de jaren 80 meerdere malen met Normaal mee op Veldtocht is geweest om accordeon, percussie, orgel enz. tijdens de live optredens te verzorgen. Toch een soort van 'cirkeltje dat rond komt'

Er is dus hoop voor "een gemiddelde" Quo fan?

Jazeker wel. Altijd wel eigenlijk aangezien ze inmiddels zoveel uitstapjes en zij sprongetjes gemaakt hebben door de jaren heen. Volgens mij hebben ze voor elk wel wat wils uitgebracht.

Vandaag de plaat gekocht en heb me nog geen second verveeld. Oké, het is eens iets anders en ze moeten nu geen 10 akoestische albums uitbrengen maar wat mij betreft een geslaagd experiment!

Hoes van het Jaar !

roll over lay dow staat er nie op !!!

Ze zijn 'm toch nog niet vergeten, speciaal voo beaster1256
2014 voor Beaster

dank je wel , beste Rudy ....

Zelf ben ik in hart en nieren een Status Quo en dacht eerst: Nee, niet akoestisch. Dat wordt niks. Maar na het luisteren van deze cd, vond ik het juist vet klinken. Dat Roll over Lay Down er niet op staat. Tja, niet alle nummers lenen om akoestisch gespeeld te worden. Had wel leuker gevonden als ze ook een paar nummers van hun laatste albums had genomen, zoals van Bula Quo en Quid Pro Quo. Desalniettemin, een aanrader en niet laten liggen.

And it's better now klinkt in elk geval erg goed!

Door Vielip kritisch aan dit album begonnen, maar eigenlijk vind ik het best wel grappig. En ja, dat van bruiloft en kermis dat klopt af en toe wel een beetje maar laten we ze nou niet te serieus nemen (dat waren ze voor mij na RAOTW al niet meer). En daarbij Status Quo betekent voor mij eigenlijk altijd 'n feest. Ik stel me al voor dit live te mogen meemaken.

de rillingen lopen over mijn rug......

Vind 'm ook erg vermakelijk en (gelukkig) enorm meevallen. De accordeon en strijkers vind ik erg meevallen qua 'irritatie'. Je hoort gewoon het plezier en het is een keer wat anders dan de versterkte gitaren en rock. Ja, zeker ruim voldoende en nog steeds blijf ik bij het vergelijk van onze Hollandse rockers

Wat mij betreft zegt het genoeg dat je het met juist dát album van Normaal vergelijkt. Ook een draak van een ding. Ik was ff bang dat je 'm met Bi-j Normaal thuus zou vergelijken. Die wint het namelijk op alle fronten van deze Quo vind ik. Daarop hoor ik namelijk wél bezieling, beleving en vuur. Iets dat op Aquostic helaas ver te zoeken is.

Zie nu dat ik een versie heb zonder Little Lady en Mystery Song...

Ach de meningen wisselen maar weer eens, als iets te horen is op dit album is het toch wel de plezier voor de muziek, de uitgebreide bezetting (o.a. Geraint Watkins( held)) laat ook wel zien dat dit niet zomaar een snel in elkaar gedraaid plaatje is.
Ach deze review beschrijft het e.e.a. prima:

Status Quo – ‘Aquostic: Stripped Bare’ Album Review | Sonic Abuse - sonicabuse.com