Sutherland Brothers & Quiver - Reach for the Sky (1975)

Deze lp zat in een partij lp's die ik van een buurman mocht overnemen. De lp-hoes had ik ooit wel eens gezien, maar verder zei me de naam helemaal niks. Pas bij het luisteren van hun hitje 'Arms Of Mary' herkende ik het enigszins. Dat nummer deed me net zoveel als de bandnaam, niks dus, dus de lp ging op de stapeltje 'weg'. Toch nog even het openingsnummer geluisterd en die beviel beter. Nou, vooruit dan maar: dan ook nog even 'Dirty City' luisteren. Dat nummer zorgde ervoor dat de lp weer van het stapeltje 'weg' weg ging. Lekker nummer. De Britse band speelt een softrockstijl die Amerikaanser klinkt dan menig USA-yachtrockband en me eigenlijk te zoetgevooisd en veilig is, maar mede door de sterke harmony vocals en het lekkere gitaarspel en -geluid bevalt een aantal nummers me toch net goed genoeg om de plaat (voorlopig) te bewaren. En 'Dr. Dancer' is een vroeg voorbeeld van een poprockband die (met de basgitaar) reggae-elementen in hun muziek verwerkt. Kleine 3*.