OSI - Free (2006)

gedownload en ik ga m denk ik wel kopen. Hoewel het me niet zo overdonderd als het debuut Office of Strategic Influence prutteld de plaat lekker door met meer ingetogen en trippy progrock, zelfs iets meer in de stijl van Chroma Key dan voorheen. Voor de onwetenden, OSI is een project van bandleden van Chroma Key, Dream Theater, Fates Warning en op het debuut was ook Steven Wilson van Porcupine Tree te horen

Ik heb hem aan het begin van deze middag gehaald en nu ik 'm niet via mijn kleine computerspeakertjes hoor maar op hoog volume door een uitstekende geluidsinstalatie ben ik een stuk positiever. De plaat klinkt minder melancholisch dat hun klassedebuut, ook mist het een prog-epic zoals shutDOWN deed op Office. daarentegen voelt deze cd meer aan als één geheel. Er wortd veel meer geëxperimenteerd met samples dan voorheen en het geeft een leuk resultaat. geen Liquid Tenstion achtige fratsen, wel stevige rock vol freaky effecten.

Okay....na één luisterbeurt geef ik voorlopig een degelijke 3.5.
Niet zo sterk als hun debuut maar het is toch wel weer een kwalitatief mooi stukje vakmanschap. Opvallend korte songs, uiteraard voorzien van die speciale Chroma Key-sfeer. De metal-riffs zijn zeer gedoseerd, in het slotnummer hoor ik zelfs een banjo !
Liefhebbers van o.a. Porcupine Tree (Nee Steven Wilson doet helaas niet mee) kunnen gerust dit album eens gaan beluisteren, het titelnummer Free had zo op Deadwing kunnen staan.
Maar of dit 2e album net zo zal blijven 'hangen' als hun debuut ??

Ben benieuwd wanneer Mr.Portnoy met zijn volgende 'supergroup' op de proppen gaat komen
(met steven wilson en michael akerfeld ??)

Ik vind dit tot dusverre het beste studioalbum van 2006. Vooral 'Kicking' is m.i. een goed nummer, maar album viel gisteren pas op m'n deurmat en heb dus nog wat luistertijd nodig om te weten welke nummers nog meer mooi zijn. Lekkere progressive (metal) rock. Alles bij elkaar wel hoge waardering: 4,5*

Ben met de anderen hier eens dat, dat dit album niet zo overdonderend is als het debuut, maar het is toch weer perfect staaltje van progressieve muziek. Ik zou het geen eens metal willen noemen, omdat Jim Mattheos vrij gedoseerd met de heavy riffs omgaat. Veel vrijheid voor Kevin Moore om de nummers te sieren met synthesizer samples en sequencers, maar zo gedaan dat het nog in dienst van het nummer staat. Mike Portnoy is minder aanwezig, op sommige nummers worden de drums zelfs uit de computer gehaald.
Prijsnummers 'Go' en 'Once'
Heerlijk album voor in de auto. Zal wel in mijn lijstje van dit jaar voorkomen.

Ik vind eigenlijk dit album iets better dan het debuut, simpelweg omdat ik een grote Chroma Key en Fates Warning fan ben.

En dat is net wat dit album is, de latere Fates Warning sound geplakt op Kevin Moore zijn muziek.

Favs:

Sure You Will & Free: de rockers van de plaat

Bigger Wave: puur Chroma Key om dan los te barsten met die superriff, leuk contrast

Kicking: Rustig opbouwend en... kicking kicking kicking !

Simple Life: opnieuw zo'n lekker stukje melancholie ala Chroma Key

4,5/5

De band OSI (2002-2013) bestond in de basis uit gitarist Jim Matheos (Fates Warning) en toetsenist/zanger Kevin Moore (Dream Theater). OSI stond bekend om hun mix van zware gitaren, elektronische invloeden en introspectieve teksten. Hun muziek combineerde experimentele rock met ambient en industriële elementen. Ondanks hun wisselende line-up bij opnames was OSI een unieke kracht binnen de progressieve muziekscene. Het album Free is het tweede van totaal vier albums.

Opener Sure You Will heeft een aanstekelijk ritme door de diepe baslijn en snelle drums. De tekst lijkt te verwijzen naar een complexe relatie, mogelijk met thema's van manipulatie of controle. Mooi zijn de gitaarpartijen en atmosferische toetsenpartij tegen het eind van de song. (7,5)

Daarna het titelnummer dat thema's van persoonlijke vrijheid en de druk van maatschappelijke verwachtingen verkent. De muziek is stevig met een mix van gitaar en electronica. (7)

Het nummer Go combineert atmosferische klanken met een rustige, maar meeslepende melodie, ondersteund door subtiele gitaarpartijen. De zang is ingetogen en draagt bij aan de introspectieve sfeer van het nummer. De songtekst van Go is poëtisch en enigszins cryptisch, waardoor deze ruimte laat voor interpretatie. (7)

Ook All Gone Now heeft eveneens een vrij cryptische tekst maar lijkt te gaan over het verlies van ideeën of gevoelens en de strijd om deze te uiten of vast te houden. De song is krachtig wat door de stevige gitaar en het sterke ritme wordt benadrukt. De melodie is erg fraai.(8)

Het vijfde nummer Home Was Good beschrijft het thuis zijn en dat het de plaats is waar je het meeste meemaakt. Het beschrijft ook gevoelens van opgesloten zijn en de dagelijkse sleur, met verwijzingen naar technologie en routines die ons leven beheersen. De muziek combineert ambient klanken, sobere zang en ruig gitaarwerk, wat zorgt voor een desolate en atmosferische sfeer. Betoverende track. (8)

Bigger Wave is een nummer met ingetogen zang, een wat trager ritme maar met een stevige gitaarpartij. De tekst verkent het concept van illusie en de angst voor het onbekende. De melodie is aanstekelijk en wat zweverig. (8)

Kicking heeft een fijne aftrap. Een ingetogen melodie en dito zang die spannend klinken. Het nummer heeft een strak ritme en combineert progrock met electronica. De tekst is weer cryptisch en kan gaan om een innerlijke strijd of een strijd binnen een relatie (8)

Ook het 8e nummer getiteld Better heeft een tekst die vatbaar is voor eigen interpretatie. Het lijkt te verwijzen naar persoonlijke fouten en het besef dat men betere beslissingen had kunnen nemen. De exacte betekenis blijft echter open voor de interpretatie van de luisteraar. De muziek is stevig, strak en enigszins opzwepend wen klinkt ondanks het thema opgewekt. (7,5)

De tekst van "Simple Life" drukt een verlangen uit naar een eenvoudig en comfortabel leven, vrij van chaos en onderbrekingen. Ondanks dit verlangen naar eenvoud, vindt de zanger geen rust en stilte in zijn huidige situatie, en zoekt hij troost in muziek. Een nummer met een bijzonder ritme en ‘simpele’ zang. (7)

Once opent voorzichtig en komt langzaam op stoom naar een strak maar simpel ritme. De tekst van het nummer verkent thema's van vergankelijkheid en reflectie. Het lijkt te gaan over het besef dat bepaalde momenten of kansen slechts eenmaal voorkomen en de noodzaak om deze te herkennen en te benutten. Ondertussen heeft het nummer zich verrijkt met een mooie riff en wat meer power. (7,5)

Afsluiter Our Town is een akoestische track met een opvallende banjo. Het nummer klinkt zelfverzekerd ondanks de tekst die gaat over thema's van isolatie en de zoektocht naar betekenis en verbinding. (6,5)

Free van OSI is een veelzijdig album dat moeiteloos zware gitaren met elektronische invloeden en introspectieve teksten combineert. De mix van ambient, progrock en industriële elementen zorgt voor een meeslepende sfeer. Vooral nummers als All Gone Now, Home Was Good en Bigger Wave springen eruit door hun sterke melodieën en boeiende teksten. Hoewel sommige tracks eenvoudiger zijn is Free is een absolute aanrader voor liefhebbers van progressieve rock en experimentele muziek

Waardering: 7,5