These New Puritans - Expanded (2014)
Alternatieve titel: Live at the Barbican
mijn stem
4 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Infectious
-
Intro Tape (2:07)
-
This Guy's in Love with You (3:13)
-
Fragment Two (4:31)
-
The Light in Your Name (6:37)
-
Island Song (9:53)
-
Spiral (6:22)
-
Organ Eternal (6:21)
-
Nothing Else but This (8:56)
-
Dream (4:14)
-
Field of Reeds (8:18)
-
Three Thousand (4:18)
-
We Want War (8:07)
-
Spitting Stars (5:33)
0
geplaatst: 26 oktober 2014, 22:40 uur
Het bijzondere aan Field of Reeds zijn de subtiele geluiden en accenten, ik schreef het hier al eerder. Glasgerinkel, het klapwieken van een vogel, het is allemaal met een schrikbare nauwkeurigheid opgenomen en op het studioalbum terechtgekomen. Tja, hoe moet je zo'n album live uit gaan voeren?
Eigenlijk is These New Puritans er nooit in geslaagd om Field of Reeds op een mooie manier te vertalen naar het podium. Ik zag ze op Haldern Pop de spiegeltent leegspelen. Blog Kicking The Habit schreef een paar maanden later dat hetzelfde gebeurde op Crossing Border. Afgelopen september speelde These New Puritans op het Art of Noise festival in Amsterdam. Ook daar werd kennelijk de zaal leeggespeeld, als ik de verhalen moet geloven - het leverde in ieder geval één ster op in een recensie van de Volkskrant.
Ik vraag me dan af: wie is er dan nog geinteresseerd in een liveplaat? Nu hij er toch is, heb ik hem beluisterd. En ja, het harde kabaal bij de concerten, daar is op deze liveregistratie gelukkig niet veel van te merken. Toch vraag ik me af wat de toegevoegde waarde is van deze plaat. Ik zet toch liever het originele studioalbum op omdat daar het gehele eindresultaat beter in balans is. Maar het kan ook te maken hebben met het 'eerste-versie-vind-ik-de-beste-versie-syndroom'.
Eigenlijk is These New Puritans er nooit in geslaagd om Field of Reeds op een mooie manier te vertalen naar het podium. Ik zag ze op Haldern Pop de spiegeltent leegspelen. Blog Kicking The Habit schreef een paar maanden later dat hetzelfde gebeurde op Crossing Border. Afgelopen september speelde These New Puritans op het Art of Noise festival in Amsterdam. Ook daar werd kennelijk de zaal leeggespeeld, als ik de verhalen moet geloven - het leverde in ieder geval één ster op in een recensie van de Volkskrant.
Ik vraag me dan af: wie is er dan nog geinteresseerd in een liveplaat? Nu hij er toch is, heb ik hem beluisterd. En ja, het harde kabaal bij de concerten, daar is op deze liveregistratie gelukkig niet veel van te merken. Toch vraag ik me af wat de toegevoegde waarde is van deze plaat. Ik zet toch liever het originele studioalbum op omdat daar het gehele eindresultaat beter in balans is. Maar het kan ook te maken hebben met het 'eerste-versie-vind-ik-de-beste-versie-syndroom'.
* denotes required fields.
* denotes required fields.