Ariel Pink - Pom Pom (2014)

O ja, voor wie niet genoeg van The Sisters Of Mercy kan krijgen:

Track 5, Not Enough Violence. Niet van echt te onderscheiden.

Ik vind dit het meest constante en beste album van - de onnavolgbare - Ariel tot nu. Je vindt er van alles in terug, van 80's black metal (ik hoor ze toch echt, in een nummer, die hoge stemmetjes van Mercyful Fate) tot Zappa. Daar waar in het verleden tussen soms briljante liedjes ook 'missers' zaten is dat hier niet het geval waardoor ik het album blijf draaien. Optreden in een volgepakte Sugerfactory dit jaar was top.

Put Your Number in My Phone is toch wel één van de leukste popliedjes van 2014, denk ik zo.

Het optreden van Ariel Pink op Le Guess Who? vond ik overigens weinig overtuigend. Het was rommelig, het geluid was slecht en het vage gedoe kwam het totaalplaatje niet ten goede. Hoogtepuntjes waren de momenten dat er wat rustiger aan gedaan werd, zoals bij bovenstaande nummer.

Het nummer Lipstick is geweldig. Nu nog de rest van het album, maar nummers als Jell-O heb ik iets meer moeite mee, maar volgens mij is dat een soort melige grap.

Stukken minder dan het album dat zou volgen, wellicht te veel referenties naar "vroegere muziek". Lipstick is een heerlijk nummer, maar voor de rest voelt het te lang en vergeetachtig aan. Ik heb dat minder met het album uit 2017 dat me qua geluid beter ligt. Beetje jammer dat de vent zo controversieel is, gedraagt of overkomt. Onbewust denk je dan twee keer na voor je iets oplegt, maar goed.