Ariel Pink - Pom Pom (2014)

blijkbaar verdient ueberhipster Ariel Pink niet het clichee: "hier kijk ik erg naar vooruit" volgens mume en dat terwijl de eerste single erg goed is:

put your number in my phone
Ariel Pink - Put Your Number In My Phone (Official Video) - YouTube

hier een radioshow waar hij drie nummers speelt. Ten eerste is te horen dayzed in daydreams, een refrein krijg ik niet uit mijn hoofd en er zit ook nog eens een overgang in. Daarna volgt yel-0 een melig nummer. In het gesprek na het nummer brengt de interviewer Zappa naarvoren met de vraag of humor in muziek hoort. Ariel Pink vind dat humor zeker in muziek past, maar dat yel-o daar geen voorbeeld van is en hij zegt: "the song is to be taken very seriously"

Daarna four shadows. Daarbij moet ik gelijk denken aan Zappa, want dit klinkt als een parodie met liefde voor de powerballads uit de jaren 80. Het woord wat altijd het meest krachtig werd uitgesproken was the "night". Om de een of andere reden speelde "the night" altijd een grote rol in de meestal vergeten nummers uit die tijd van verschillende kwaliteit. Het nummer als parodie/melancholie werkt voor mij, alhoewel het niet mijn favoriete nummer zal worden van het album.

(op de tekst eronder staat welk nummer welke minuut begint)
Ariel Pink - pom pom - Preview Live at Soundcheck Studios 2014 - YouTube

black ballerina:
Ariel Pink Shares New Song "Black Ballerina", Announces Tour | News | Pitchfork
had ik die synthesizer maar, maar ik heb gecheckt welke hij gebruikt live, en die is voor normale stervelingen niet te betalen (xs6)

M.a.w: ik kijk erg vooruit naar het nieuwe Ariel Pink album.....

Geen Haunted Graffitti? Meer solo dan band?

in het interview komt dit ook naar boven. Hem wordt gevraagd waarom het het dit keer niet Ariel Pink & Haunted Grifitti is. Ariel Pink geeft aan dat de meeste singer/songwriter albums niet gemaakt zijn door een persoon, maar door een groep van personen en noemt dit album "the most collaborative album up til now".

Wel of geen Haunted Graffiti, ik keek hier erg naar uit aangezien ik groot liefhebber ben van de laatste twee albums. En na 1 luisterbeurt ben ik zeker aangenaam verrast. Wat staan er weer heerlijk (gekke) nummers op! Helaas gaat Ariel wel weer wat meer op de lo-fi tour t.o.v. Mature Themes. En dat is jammer want dit is nergens voor nodig. Maak je zulke geweldige popnummers en dan ga je dat in 96 kbps en lager aan je publiek voorschotelen. In welke dimensie worden nummers beter door ze in slechtere kwaliteit op te nemen? Ik heb werkelijk geen idee.

edit: Dinosaur Carebears is echt fantastisch

tegenvaller

integendeel

Ik las porn porn :/

Ariel Pink is alles wat Damien Rice en Ben Howard niet zijn. Hij vindt het niet belangrijk populair te zijn op musicmeter. Hij is verassend, maf, ik luister elk moment met het idee; waar gaat het nu weer heen i.p.v. dat het voorspelbaar wordt. Waar Ben Howard en Damien Rice blind geadoreerd worden op deze site (net als Anathema trouwens), is Ariel Pink de outsider, de artiest die je niet leuk mag vinden.......

Laatst zei die in een interview dat ie juist erg veel waarde hecht aan wat er op Musicmeter over hem wordt gezegd.

Ja !
Ik ook.
Maar ik wou het niet melden omdat het m'n profiel zou kunnen schaden.

ariel pink is geniaal en wat een geweldige plaat is dit, 3 kwart van de nummers zijn de volle sterren waard en Lipstick is daarvan de beste.

Heb moeite om 'in' zijn nieuwe album te komen. Zijn bubblegum-pop komt te gepolijst over. Ten tijde van worm copy had ik het gevoel naar een zeer eigenzinnig talent te luisteren. Dit album is te lang en kabbelt vooralsnog teveel door in dezelfde refreintjes.

17 nummers maar liefst? Binnenkort eens even voor zitten dan. Ariel Pink viel tot nu toe nooit echt tegen.

Ik moet je toch gelijk gaan geven

Ik lees hier dat Ariel Pink in het verleden anders klonk?
Heb hem nu pas ontdekt door "Black Ballerina", toch wel een new wave geluid (ala New Musik? ik weet niet waar het me aan doet denken), en man, wat een album zeg!

Door die richting uit te gaan zal hij beslist wat nieuwe fans krijgen! Ik probeer ondertussen zijn vorige werk eens.

Ik kan het niet laten: een freudiaanse verlezing...

En tegelijkertijd ook nooit echt mee, maar dit is wel een erg sterk album, al heb ik het idee dat John Maus zijn stempel er meer op mocht drukken dan bij de vorige albums (zal je zien, heeft John Maus absoluut niets bijgedragen aan het album ).

Ik open met vier sterren, maar dat kan misschien wel een halfje hoger worden. Net als bij de nieuwe plaat van Foxygen word je bij Pom Pom alle kanten op gesmeten, toch is het helemaal geen rommeltje geworden, iets dat de nieuwe Foxygen wel is. Put Your Number In My Phone is een geweldige popsong en Picture Me Gone is echt een prachtige ballad. Kleurrijke psychedelica komt tevoorschijn op Plastic Raincoats in the Pig Parade en ook worden duistere jaren '80 synths op het album gebruikt. Bij Sexual Athletics komt Frank Zappa al snel naar boven en ook is Dinosaur Carebears een aparte, maar gave track. Het punky Negativ Ed is ook een van mijn favorieten, maar er staat eigenlijk geen een zwakke track op Pom Pom. Toch wel knap met een speelduur van 69 minuten. In ieder geval een van de leukste platen die ik dit jaar heb gehoord.

en de beste, volgens mij. er zit zoveel aandacht in, zoveel sprongen die niet tot onbedoelde chaos maar coherentie lijden. iets wat alleen voor hele goede muzikanten is weggelegd.

Ja, hij is erg leuk Ariel Pink's Zappa Tribute Album ! Want de echo van de heilige Franciscus klinkt in meer dan 1 nummer duidelijk door. Vraag me alleen af hoe zou The Grand Wazoo tegenwoordig zelf zou klinken ....

Dit moet wel het magnum opus zijn van Ariel Pink. 67 minuten waar zottigheid, pastiche en aanstekelijke pop samengaan. De afwisseling in genres is des te indrukwekkender omdat het album een perfect geheel vormt. Zalig!

In Stereo: Ariel Pink - BOILER ROOM - boilerroom.tv

Pom Pom liedjes vanuit de boiler room. Staat nog een paar dagen online.

ook gewoon op spotify. en daar zijn de popliedjes wel erg onweerstaanbaar prettig.
White Freckles
Lipstick
Put Your Number in My Phone heerlijke pure edelkitch.
Not Enough Violence. Herrinerd aan het opscure 80ties geluid van Visage

Moet zeggen, het klinkt inderdaad allemaal als een geheel ondanks dat hij heel veel verschillende soorten stijlen erdoorheen jaagt. Heel knap. Toch blijven een paar liedjes irritant zoals Jell-o, die daarna door het heel erg lekkere kitscherige Black Ballerina wordt vervolgd. Toch wel samen met White Freckles één van de betere nummers op deze plaat. Heb er met veel plezier naar geluisterd, misschien dat hij later nog een hogere quotering krijgt. Voorlopig doordat niet ieder liedje even sterk is een 3.5. Maar een sterk afwisselend pop-album is het wel

Raar mannetje, die Ariel Pink. Soms schudt 'ie de mooiste melodietjes bijna achteloos uit z'n mouw, soms is het van een ongelofelijke puberale onzinningheid. En te melig voor woorden. Nou ja, het is in ieder geval nooit meer van het zelfde, de variatie houdt 'ie er wel in. Volgende keer een iets meer serieuze insteek, wat mij betreft.

Aangezien ik komende keer op BKS te vinden ben wil ik dit ook wel eens uitproberen. Eerste wat mij opvalt is dat het album een uur en 7 minuten duurt, wat mij betreft te lang, aangezien het tussen mijn huis en werk precies 50 minuten is! Na 1 luisterbeurt moet ik zeggen dat ik het nog niet heel geniaal vind.

Een ware schat aan gekte en beter dan de laatste van Foxygen. In pom pom zitten de liedjes uiteindelijk veel beter verstopt. En wie heeft de dosering vroege Zappa aan het waterbedrijf in Los Angeles toegevoegd? Het is dat Ray Collins is overleden in 2012, anders had hij de helft van deze plaat kunnen inzingen. De plaat brengt mij regelmatig op muzikale plaatsen waar ik niet hoef te of zelfs wil zijn, maar tovert binnen een paar tellen weer prachtige muzikale landschappen tevoorschijn. Waanzin is wel een juist woord hier.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.

Wo.

Vind dit eigenlijk niet heel vet, maar heb ook (via internet dan) een liveoptreden gezien van dit album! Lijkt me toch wel grappig om live mee te maken! Hangt voor mij een beetje van de timetable af of ik ga kijken of niet. Het album is wat mij betreft niet heel goed.

Vermoeiende plaat, maar toch wel goed. Het stuitert alle kanten op en schiet van tijdzone naar tijdzone. Ariel Pink toont ons dat er een plek bestaat tussen The Beach Boys en The Butthole Surfers, en daar gaat ie zelf zitten. Het hoogtepunt ligt wat mij betreft bij de laatste song, die raakt waar de rest vooral verbaast.