Adembenemend mooie muziek is dit. Ik kan bijna niet geloven dat niemand hier nog iets bij geschreven heeft!
Corea begint de CD met wat piano solo werk (een klassiek stuk, maar ben vergeten wat het nu weer juist is), om na enige tijd stilaan de sfeer te veranderen, en zijn eigenste Spain in te zetten... En vanaf dan is elke noot die volgt, zij het van hem of van McFerrin, pure pure pu-re magie. Ze spelen op elkaar in, versnellen, vertragen, steken elkaar de loef af, leiden elkaar om de tuin, maar altijd met respect, en vooral, met massa's liefde voor de muziek. En eens ze samen op dreef komen, tijdens bv. McFerrin's solo op Autumn Leaves, en alle hek van dam zijn, zijn de muziek en de emoties zo puur dat je op je tanden moet bijten om toch geen traan van pure ontroering te laten (ja, ik weet het, ik zeg dit wel vaker, maar ik meen het ook telkens!).
Topklasse! En wat mij betreft uniek in zijn soort... Het enige dat in de buurt komt zijn de Bill Evans/Jim Hall platen, die, alhoewel anders qua toon en sfeer, getuigen van een gelijkaardige compliciteit tussen de betrokken muzikanten.