Jim Reeves - Distant Drums (1966)

Jim staat in mijn top 10 voor zijn complete werk, niet voor deze cd speciaal.
Zijn stem is ongeevenaard mooi.
Tis allemaal zo zoet als honing maar heerlijk tijdloos.

Postuum album, bestaande uit archiefopnames en demos die met behulp van muzikanten verder zijn ingevuld tot volwaardige opnames. Distant Drums was nog een hit.
Kennelijk had Reeves een behoorlijk aantal demos 'op de plank' liggen want zijn weduwe heeft tot diep in de tachtiger jaren 'nieuw' materiaal uitgebracht.

De bariton van Jim Reeves - ik zal het maar eerlijk bekennen - is een stem die ik zeer graag hoor, en bovendien een stem die een weldadig en rustgevend effect op mij heeft. Het is een van de mooiste stemmen die ik ken, en al is wat ik over het algemeen hoor, dan nog zo zoet en bovendien niet echt spaarzaam gearrangeerd, ik raak iedere maal weer verkwikt als ik naar Jim Reeves luister.
Dit album is, als ik de annotatie op de albumpagina van Discogs volg, een compilatie, die nummers bevat die eerder op single verschenen, en wel in de periode 1960-66 (de eerste 9 nummers).
"Where Does A Broken Heart Go" was een eerder onuitgebracht nummer; "Overnight" is een single die in 1958 verscheen, en "The Gods Were Angry With Me" stond op een ep'tje uit 1957.

Ik vond van dit album vanmiddag een cd-uitgave uit 1988 bij een kringloper, en die heb ik vanavond gelijk in de speler gedaan. Prachtig album, zonder zwakke plekken (vind ik), maar ik ben dan ook een liefhebber.