Kiev - Falling Bough Wisdom Teeth (2013)

Wow, wat is het gaaf af en toe een nieuwe ontdekking te doen! Ik hoorde gisteren het nummer Be Gone Dull Cage van Kiev op Pinguin Radio en ik was vanaf de eerste tonen door het nummer gepakt en ik dacht met een nieuw nummer te maken te hebben. Ondertussen bekroop me ook het gevoel dat ik het nummer wel eens eerder had gehoord en zie hier; het nummer is 3 jaar oud en vorig jaar verschenen op hun debuutalbum.

Hoewel BGDC geen onbekend nummer zal zijn voor velen is het album en de band verder volledig aan MuMe voorbij gegaan. Zwaar onterecht omdat het gehele album zeer prettig is om te beluisteren met invloeden van Radiohead en zelfs een vleugje Alt-J.

Dit album gaat nog vele uurtjes airplay krijgen hier! Top!

Prima plaat. Met dank (inderdaad) aan Pinguin Radio, die dit voor mij onbekende gezelschap de huiskamer en mijn gehoorgang in slingerde. Helaas niet een twee drie bij de Nederlandse (lees Delftse en Leidse) platenboeren in de bakken, dus maar een keer via iTunes aangeschaft. Om een idee te geven: de nummers hebben enigszins de sfeer, klankkleur en opbouw zoals we sinds de eeuwwisseling van Radiohead kennen. Ook de hoge, wat ijle zang lijkt sterk geïnspireerd door Tom Yorke. Maar Kiev heeft wel degelijk een eigen sound en zo nu en doen hoor je wat jaren 70-progklankjes, vooral de Fender Rhodes en de wat jazzy saxlijnen. Van mij hadden ze alles nog met wat meer instrumentale passages mogen uitbreiden, maar al met al doet het uitzien naar een optreden en een volgende plaat, want deze is al weer een jaar oud.

Heel origineel is het wellicht allemaal niet (de naam Radiohead valt niet voor niets regelmatig, ik moet soms ook aan het Deense Kashmir denken) maar ik denk dat Kiev genoeg eigens heeft om die vergelijking te overleven (de saxofoon bijvoorbeeld) en dat is maar goed ook want de nummers op dit album steken goed in elkaar, zijn broeierig en vormen samen een spannend geheel.

Falling Bough Wisdom Teeth is dan ook echt een typisch album die in z'n geheel beluisterd moet worden en niet een verzameling losse nummers. Draai het in de shuffle en er blijft niets van over.
Voor mij als album liefhebber alleen maar prettig.

De jazzy en progrock toevoegingen voelen niet onnatuurlijk aan en ik ben het dan ook niet eens met user spaceman die stelt dat de instrumentale passages uitgebreid zouden mogen worden. Ik zou dan juist gaan afhaken: dan wordt het echt te veel progrock en gaan de nummers verzuipen in oeverloos lang gedreutel. Nu blijft het juist spannend en scherp.

In elk geval een perfecte tip van user Sunderland die hopelijk wat meer navolging gaat krijgen.

Eindelijk een teken van leven!!!