Röyksopp - The Inevitable End (2014)

Size en Goldie halen ook al jaren het niveau niet meer dat we ooit van ze gewend waren. Vooral omdat bij de tweede het brein achter de muziek van Goldie Rob Playford was.

Dat heb ik overigens nergens beweerd; ik liep alleen even mee op de gedachtelijn van Ozzie - ik vind overigens New Forms een ronduit klotegeluid hebben. Ik zat destijds veel meer op de lijn van Good Looking/Looking Good. LTJ, Pub, Big Bud, Blu Mar Ten.

Heb drie album van Röyksopp in huis, vond dat de heren een mooi geluid hadden, redelijk sympathieke muziek maken, maar eigenlijk vanaf Junior/Senior zijn ze zichzelf te vaak gaan 'recyclen' - weliswaar conform de eis des tijds (hergebruik = duurzaam), maar de sjeu was er af. Het wordt daardoor kattebrok-muziek (zo van: hap-slik-weg, was dat het nou?) "Monument" kan nog net

Toch is New Forms best een belangrijke plaat geweest destijds. Wat Royksopp betreft kreeg ik dat gevoel al bij The Understanding, maar ik heb het eigenlijk nooit een interessante band gevonden.

Ik ben nog steeds (een beetje) audiofiel en het 'warme' (deels analoge synth-)geluid an sich van Royksopp sprak me wel aan; muzikaal is het idd vrij recht toe, recht op huis aan muziek. De parallel met New Forms - staat hier ook op de plank - is dan weer, dat dat album muzikaal interessanter is, maar het geluid gewoon ronduit klote - flets en weinig dynamisch en dat beinvloedt de waardering ook weer. En ik ben nou eenmaal zo eigenwijs dat notie "belangrijk" of "invloedrijk" - typische MuMe-speak - mij helemaal niets zegt, als het geluid me tegenstaat.

Misschien dat New Forms 2.0 je beter bevalt qua geluid?

Jullie hebben gelijk. New Forms klinkt kil. Breakbeat Era klinkt veel lekkerder door de rauwheid, en verder neig ik zelf ook meer richting 4hero, Omni Trio en LTJ Bukem. Warmer geluid en minder 'street'.

Basje van Brown Paper Bag blijft wel goud natuurlijk. En Inner City Life blijft dan weer het mooiste wat IDM/d&b ooit heeft voortgebracht.

Als Royksopp een bandje is met warme en sympathieke geluiden, misschien is het dan toch wat voor mij?

Toen ik het album voor het eerst hoorde (meer op de achtergrond) was ik wel blij verrast.
Echter nu ik het album een aantal keren iets aandachtiger heb beluisterd zakt het enthousiasme.

Ik ben eigenlijk helemaal niet zo te stemmen over dit album. 'Do it again' (EP) vond ik daarentegen vele malen aangenamer. Het zijn met name de vocals waar ik me aan stoor op dit album. Ze verstoren voor mij het genot van het instrumentale, staan teveel op de voorgrond. Het lijken soms wel Tiësto nummers, wat ik af en toe wel lekker vind, maar wat na een paar keer luisteren niet meer terug te vinden is in mijn playlists.

Over het instrumentale deel ben ik wel te spreken, de nummers wisselen van typisch Röyksopp, wat electro-loungy, naar wat stevigere beats, wat meer op elektro-dance, soms wat techno-achtig lijkt. Dat bevalt me wel, al vind ik er niet veel spectaculairs tussen zitten, ondanks dat het voor Röyksopp een vernieuwd geluid bevat, vind ik het in de muziekwereld over het algemeen totaal niet vernieuwend en doet het onder aan vele andere electronica wat mij betreft.

Nipt 3,0 sterren van mij.

Ik wil niet heel vervelend doen, maar met de tijd die je hebt besteed aan het bediscussiëren over het wel of niet luisteren, kon je ook gewoon de muziek beluisteren.

Geef het een kans

Ik kan toch prima discussieren en andere muziek beluisteren?

Wie weet ga ik eens aan de Royksopp maar ben nog steeds niet overtuigd.

Tis gewoon niet jouw ding man, en de enige reden om toch te gaan luisteren is om tegen mij te kunnen zeggen: "ik ben een vent geweest, heb je advies in de wind geslagen en heb 't geprobeerd, maar nee het overtuigde me niet, tenminste niet echt"

Maar ja - dat zeg ik, scepticus naturalis, en weet wie neem ik je wel in het ootje, als dat ik je een oor aannaai, omdat het eigenlijk prachtig warmklinkende ietwat trippy, spacy wegglijmuziek is. You never can tell

Leuk verwoord, you made my day.
Ik wacht gewoon het lot af. Ik ontdek wel vaker bandjes decennia later.

Wel een aardig album, maar niet meer dan dat. de instrumentale tracks zijn het beste. voorderest klinkt het gewoon niet speciaal of boeiend genoeg. 3 sterren.

Ik sluit mij graag aan bij de vorige spreker

zeker een leuke cd die de moeite waard is om vaker te beluisteren; ik heb overigens de dubbel cd; 2e cd 'Prologue' met 5 nummers; Do it again, Goodnite, caramel, oh no, something in my heart. Leuk om erbij te hebben.

Do It Again is zo meesterlijk

Er zijn enkele prachtige remixes uitgebracht van tracks op dit album, zoals Maceo Plex die Sordid Affair geweldig heeft opgeluisterd, zeker de moeite waard.

Maceo Plex' remix van Sordid Affair is zo bloedjelekker.

Ik zie nu dat het hierboven al is gezegd. En terecht.

(Het origineel mag er overigens ook wezen.)

Overigens is dit - verreweg - de beste versie van Do It Again:

Röyksopp, Robyn - Do It Again - YouTube

Goed gekozen titel ook. Kan 'm wel tien keer achter elkaar horen.

Prima album met weer een ander geluid dan al het voorgaande maar overkoepelend wel de schitterende fjordfeel. Wat mij betreft had Royksopp nog wel eens een heel album mogen volkwakken met tracks die qua agressie bij Skulls horen.