NoMeansNo - Sex Mad (1986)

Waarom staat na bijna negen jaar MuMe nog niet één bericht? Ik stuitte laatst op het zalige en ultra-agressieve Dad, een fijne track uit de schreeuw-je-ouders-naar-de-teringpunktraditie van Descendents en consorten. Dit heeft muzikaal echter een stuk meer te bieden: bij tijd en wijle klinkt dit zo gortdroog als Shellac. Vooral de eerste helft van dit album is ronduit monumentaal. Als ik de beoordelingen bekijk, is dit niet eens het beste dat NoMeansNo te bieden heeft. Mocht dat kloppen, dan staat me nog een hoop moois te wachten, want het is lang geleden dat ik nog eens direct 4.5* heb uitgedeeld.

IJzersterke plaat van deze Canadese hardcore (met allerlei andere invloeden) houthakkers die weg luistert als een flinke adrenaline stoot.Technisch briljant en vol goede songs.Met een uitstekende cover van Hendrix' Manic depression maar het titelnummer en het hierboven genoemde Dad zijn nog beter.