Primordial - Where Greater Men Have Fallen (2014)

Titelnummer is hier te beluisteren en klinkt alvast geweldig. Wat mij betreft nu alweer een kanshebber voor plaat vh jaar, kan deze band iets verkeerds doen?

Het regent overal positieve reacties en recensies over de plaat, maar hier blijft het nog verdacht stil.

Vind het op het eerste gezicht in ieder geval weer een ijzersterke plaat van het Ierse vijftal. Er zit zowaar ook weer wat verdere ontwikkeling in het geluid van de band, het klinkt allemaal weer net wat donkerder dan de vorige albums. Sommige nummers hebben zoals gewoonlijk nog wat groeipotentie, maar het merendeel klinkt weer geweldig. Vooral de opende titeltrack en de geweldige afsluiter steken er nu bovenuit!

Voorzichtige 4* als openingsbod met grote kans op verhoging

Ik heb de drie vorige albums. Van deze nieuwe hoorde ik het titelnummer al, maar dat viel me redelijk tegen. Klonk als saaie inspiratieloze black metal.

Tjah, ze zijn inderdaad niet de enigen die voor een groots, bomastisch geluid gaan om de episch getinte teksten te ondersteunen. Muzikaal gezien is het zeker niet slecht, maar niet bepaald origineel. Verder kan ik hoe vaak ik deze plaat ook luister, maar niet wennen aan de zanger. Hij laat aan het einde van 'The Alchemist's Head' horen dat hij aardig kan grunten, maar dat schreeuwerige gezang dat hij continu gebruikt klinkt erg geforceerd.
Not my cup of tea.

Ik kan me toch weinig bands voor de geest halen die ook zo'n sound weten neer te zetten, daarin zijn ze wat mij betreft toch wel uniek. Vooral vergeleken de meeste folkbands, die er te pas en te onpas maar weer de cheesy keyboards erbij halen om een bombastische sfeer neer te zetten. Waarschijnlijk dat ik deze band daarom ook zo goed kan hebben. Mocht ik dergelijke bands gemist hebben, dan zou ik graag wat suggesties willen horen =p De blackmetal invloeden zijn ondertussen toch al grotendeels verdwenen op The Seed of Tyrants na. Wat de zanger betreft kan ik me het goed voorstellen dat mensen er weinig aan vinden. Maar in plaats van geforceerd vind ik het zelf juist erg gepassioneerd klinken, wat een wereldzanger!

Eén van de allerpuurste metalbands ooit. Een nieuw album dat gewoon voortborduurt op vorig werk en tegelijkertijd weer moeiteloos zijn weerhaken in de speler zet. Er valt zo weinig meer te zeggen over Primordial behalve dan dat het wederom gaaf materiaal uitpoept.

Blut Aus Nord vind ik aardig in de buurt komen, maar die gebruiken dan weer wat meer electronics, fair enough. Soms vind ik die "goedkope keyboard geluiden" wel geslaag. Zo ben ik dol op Summoning's "Oath Bound". Ik kan alleen niet wennen aan het stemgeluid van deze zanger. Afijn, ieder zijn meug.

Blut Aus Nord vind ik, tot zover ik het ken, toch een stuk meer black metal dan Primordial tegenwoordig. Beide bands klinken eigenlijk ook weer totaal anders/uniek. Al snap ik de associatie wel, hebben beide goed naar Bathory geluisterd neem ik aan. Wel een fijne band ook, zal hun laatste nog eens opzetten.

Blut Aus Nord vind ik veel meer op andere bands lijken dan Primordial. Verder vind ik beide bands onderling minder goed vergelijkbaar

Primordial weet ook nu weer moeiteloos te blijven boeien tot het einde. Wat men al jaren doet, doet men ook nu weer, namelijk het maken van meeslepende metal. Het "voordragende" zangwerk, het uitwaaierende gitaarspel en het heerlijke drumwerk is uiterst herkenbaar voor deze oermetallers. Je wordt weer heerlijk mee op een reis genomen door de diverse geschiedenisboeken.

Ja, hier ben ik toch weer behóórlijk positief over, hoor. Ik ben ondertussen toch al een flinke fan geworden van de band, die nu al een aantal albums na mekaar fantastisch werk afleveren. De vorige vond ik iets minder in het rijtje, maar deze nieuwe 'Where Greater Men Have Fallen' is weer een stapje hogerop.

Primordial is één van de meest meeslepende bands binnen z'n genre, vind ik. Het is telkens straf hoe ze weten te begeesteren, met een uitstekende combinatie van geweld en dreigende loomheid.

To the Nameless Dead blijft toch wel mij favoriete Primordial album, op een bepaalde manier stralen ze op dat album een meeslepende grootsheid uit, die ik op dit album mis. Nog steeds op een hoger niveau opererend dan menig ander viking metal bandje, maar waar ik To the Nameless Dead waardeer met een 4,0 geef ik hier een 3,5.

Weer een marathon ten einde. Een hele bevalling deze keer, want behalve de eerste twee platen, is de muziek van Primordial toch een hele bevalling om te luisteren. De muziek zit altijd weer goed in elkaar. Het is lastig, zo niet ongemogelijk, om op basis van een luisterbeurt een voorkeurslijstje te maken. De kwaliteit ligt steeds dicht bij elkaar. Elk album is dan toch net wat anders en daarmee steeds niet per se echt beter of slechter dan de ander.

Enkel Imrama zal niet meer gedraaid worden in de toekomst. Where Greater Men Have Fallen des te meer. Dit is een album dat vaker gedraaid moet worden, wil je het op waarde kunnen schatten. Nu is Primordial zelfs op de automatische piloot een weergaloze band met unieke gitaarpartijen en één van de beste frontmannen die metal te bieden heeft.

Hoewel de echte klik wegblijft, is dit weer een er genietbaar album. Het pakt me nog niet zoals Spirit The Earth Aflame en To The Nameless Dead dat wel doen. Where Greater Men Have Fallen is een hard, soms meedogenloos album met (als ik de titel mag geloven) een donker, zwaar thema. Het is oo een vrij gevarieerd werkstuk. Interessant om te horen hoe de Ieren rustig minutenlang wat kunnen aanmodderen om vervolgens een versnelling of een solo erin te gooien, waardoor een nummer plotseling echt iets doet. Primordial doet dat hier op verschillende manieren. Babel's Tower heeft een krachtsexplosie, Come The Flood eindigt op een manier die erg aan Opeth doet denken.

Ook weer typisch Primordial: de laatste nummers zijn vaak de beste. Born To Night en Wield Lightning To Split The Sun behoren tot het betere werk van de band. De muziek komt toch het beste tot zijn recht met sfeervolle passages. Lastig kiezen weer. Een heel eervolle vijfde plaats, omdat ik Redemption toch net wat beter vind.


Eindstand:
1. Spirit The Earth Aflame
2. To The Nameless Dead
3. Storm Before Calm
4. Redemption at the Puritan's Hand
5. Where Greater Men Have Fallen
6. The Gathering Wilderness
7. A Journey's End
8. Imrama

Gemiddeld: 4,19


1. Primordial (4,19)
2. Iced Earth (3,25)

Where Greater Men Have Fallen stond nog goed in mijn geheugen, aangezien het in 2014 voor mij in mijn eindejaarslijst een tweede positie beklom. Het is echter wel een album dat enkele luisterbeurten nodig heeft om compleet te grijpen, dus met deze extra kennis is mijn album dan ook waarschijnlijk zeker een halve ster hoger dan ik hem de eerste keer zou geven.

Where Greater Men Have Fallen is wat mij betreft qua productie wel het meest vette album dat de band ooit heeft uitgebracht, aangezien werkelijk alle instrumenten goed tot hun recht komen en vooral loodzwaar klinken. Het is tevens het album dat het meest overeenkomsten heeft met het epic metal subgenre, aangezien ik helemaal bij het eerste nummer zelfs een Hail To England-era Manowariaanse sound hoorde. Gelukkig pakt de band het beste van deze band, om het nog beter te maken, want het blijft allemaal intelligenter, naargeestiger en beter uitgewerkt.

Als er een prijs zou zijn voor tofste songtitels, dan zouden Where Greater Men Have Fallen en Wield Lightning To Split The Sun met het grootste gemak met zilver en goud ervandoor gaan. Als het op beste songs aankomt, zouden het in dit geval Born To Night en Wield Lightning To Split The Sun zijn, waarop de galmende gitaarlijnen de aandacht het meeste opeisen. De prachtige zang maakt het nog even af. Deze hele marathon heeft me tevens doen beseffen dat Primordial zich ook nog eens in mijn toplijst van beste bands ooit plaatst.

Uiteindelijke lijst:
1. To The Nameless Dead 5*
2. Spirit The Earth Aflame 5*
3. Redemption At The Puritan's Hand 4.5*
4. Where Greater Men Have Fallen 4.5*
5. Storm Before Calm 4.5*
6. A Journey's End 4*
7. The Gathering Wilderness 3.5*
8. Imrama 3*

Gemiddeldes:
1. Sonata Arctica 4,33*
2. Primordial 4,25*
3. Helloween 3,9*
4. Iced Earth 3,81*

Paradise Lost anyone? Kan ook zo dreinerig je meevoeren op de herhaaldelijke "riffs" en een zanger die ongecontroleerd zijn emotie erin legt. Het heeft wel wat. Gelukkig is er ook hier wat ruimte voor (niet al te ingewikkeld) solowerk.

Goed album weer. Alleen het openingsnummer is de aanschaf al waard. Echter, er staan niet alleen goede tracks op. In mijn oren zijn de tracks "The Seed of Tyrants" ( wat een opgewonden standje is dat zeg) en "The Alchemist's Head" de mindere songs op het album. Voor de rest niets dan lof. Goede productie ook.

Binnenkort komt een nieuw album van Primordial uit, een mooi moment om terug te grijpen naar dit album. Where Greater Men Have Fallen is het eerste album dat ik van ze kocht.

Dit album is intens, episch en grandioos! De bezwerende en aangrijpende manier waarop Alan Averill zijn teksten declameert creëert een nauwelijks te onderdrukken behoeft om met gebalde vuisten je armen in de lucht te steken en mee te brullen. De voortdenderende riffs zitten vernuftig in elkaar en dankzij het transparante gitaargeluid komen de harmonieën en tegendraadse riffs prachtig samen. De ritmesectie drijft het geheel eenvoudig, doch doeltreffend aan.

Vier sterren is eigenlijk te weinig voor deze meesterlijke en meeslepende plaat. Ik gooi er een halfje bij.