Christine and the Queens - Chaleur Humaine (2014)

Dit is echt een zeer goed, constant album. Zeer veel afwisseling en lekker broeierig van begin tot eind. Zeker een dikke aanrader! 4*

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Christine And The Queens - Chaleur Humaine - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Christine And The Queens; het is in Frankrijk inmiddels al een tijdje een ware sensatie, maar nu moet dan ook Nederland gaan vallen voor charmes van de Franse zangeres.

De kans dat dit gaat lukken lijkt me levensgroot, want Christine And The Queens heeft met Chaleur Humaine een debuut afgeleverd dat met geen mogelijkheid is te weerstaan.

Achter Christine And The Queens gaat de uit Nantes afkomstige zangeres Héloïse Létissier schuil. Héloïse Létissier kreeg in haar jeugd ongetwijfeld de Franse popmuziek met de paplepel ingegoten, maar heeft de afgelopen jaren ook goed buiten de Franse landsgrenzen geluisterd. Het levert op Chaleur Humaine een even verrassende als sprankelende mix van stijlen op.

Het debuut van Christine And The Queens heeft het zwoele en verleidelijke van Franse popmuziek, heeft het aanstekelijke van de Amerikaanse popprinsessen en biedt ook nog eens alle ruimte aan elektronisch avontuur.

Héloïse Létissier laat zich niet beperken tot één stijl en beperkt zich evenmin tot één taal. Chaleur Humaine is deels Engelstalig en deels Franstalig (en vaak Engelstalig en Franstalig door elkaar), maar het grappige is dat het eigenlijk niet zoveel uitmaakt in welke taal Héloïse Létissier zingt. Chaleur Humaine is altijd even verleidelijk, waardoor de plaat altijd goed is voor lentekriebels en zonnestralen.

Chaleur Humaine is echter ook een plaat die je moet ontdekken. In eerste instantie heb je vooral oor voor de zwoele bovenlaag, maar al snel krijg je ook aandacht voor de hele bijzondere instrumentatie van de plaat. Waar Franse zangeressen zich bij voorkeur omgeven met klanken die aansluiten bij de rijke muzikale historie van het land of kiezen voor een vleugje bossa nova, heeft Héloïse Létissier op het debuut van Christine And The Queens gekozen voor een broeierig elektronisch geluid.

Het is een subtiel en avontuurlijk geluid, dat de songs van Christine And The Queens steeds weer een net wat andere kant op sleurt en ook nog eens prachtig kleurt bij de warme stem van Héloïse Létissier, die lieflijk kan fluisteren, maar ook opvallend doorleefd en soulvol kan zingen. Het is een geluid dat vaak fris en modern klinkt, maar ook zo nu en dan teruggrijpt op elektronische muziek van een aantal decennia geleden, waarbij Eurodisco, Kraftwerk en 80s synthpop aan elkaar worden geregen.

Wanneer je eenmaal bent verleid door de zwoele vocalen van Héloïse Létissier en betoverd door de avontuurlijke klanken op Chaleur Humaine, zijn er ook nog de songs op Chaleur Humaine. Iedereen die de onweerstaanbare single Christine kent weet dat Héloïse Létissier songs kan schrijven die na één keer horen voorgoed in je hoofd zitten, maar de Française is ook niet bang voor typisch Franse ballads, voor sprankelende zomerliedjes of juist voor songs die veel lastiger zijn te doorgronden.

Chaleur Humaine is inmiddels enkele weken een trouwe metgezel, maar nog steeds hoor ik nieuwe dingen op de plaat. Christine And The Queens werd in Frankrijk maanden geleden al op de juiste waarde geschat. Nu is het de beurt aan Nederland. Laat hem niet liggen, want met Chaleur Humaine wordt de zomer echt een stuk leuker. Erwin Zijleman

Naar aanleiding van die lange recensie van wat posts geleden, in combinatie met m'n eigen smaak (ik luister iig zeer regelmatig Franse zenders), had ik in potentie wat meer een 'klik' verwacht met dit album. Helaas; afgezien van Christine en Science fiction blijft 'ie uit. Productioneel klinkt het erg verzorgd, er lijkt eigenlijk niks écht slecht aan, in zekere zin luistert het erg prettig weg, alleen beklíjft er nogal weinig van. Ik mis een zogenaamde 'x-factor'.

Dit alles maakt het voor mezelf wel weer tot geschikte achtergrondmuziek: niet afleidend, wel aangenaam.