Candi Staton - His Hands (2006)

Ik wordt zo onderhand helemaal stil van de prachtige stem van Candi Staton. Wat een strotje zeg! Ontroerend, gevoelig en ijzersterk.
Inderdaad een album in de lijn van Solomon Burke's Don't Give Up on Me. Heerlijk dat dit nog gemaakt wordt

Extra tip; check dan ook meteen Bettye LaVette.

Dit is dan ook weer zo'n lekkere Southern Soul plaat van de dame die zich na de jaren 60 voornamelijk heeft toegelegd op Gospel (uitzondering was de Disco knaller Young Hearts Run Free).

En nu is ze dan weer helemaal terug met die typische 60ties Southern Soul stijl en haar stem is er niets minder om (beter zelfs vind ik) geworden. Dit ligt zeker in het verlengde van Bettye LaVette's I Got My Own Hell To Raise en de eind 2007 uitgekomen comeback plaat van Betty Harris......

Als het aan mij ligt mogen alle Soul diva's van weleer een comeback plaat opnemen als het nivo zo hoog blijft.......

Ps voor iedereen die wil weten hoe Candi in de 60ties klonk check het verzamel album Candi Staton - Candi Staton uit 2004.

Ik dacht aanvankelijk nadat ze is begonnen met gospels te zingen dat ze nooit meer zou terug keren naar haar soul roots, en wat was 'His hands' in 2006 dan ook een verassing. Toen deze CD bij ons op de deurmat lag waren mijn moeder en ik echt aan het vechten om wie deze CD voor het eerst mocht afspelen!

Die doorleefde stem van haar, dat rauwe randje. Je voelt echt de 'pain en misery' waar ze over zingt. Wat een prachtplaat.

Hoogtepunten zijn:
- You don't have far to go
- When hearts grow cold
- I'll sing a lovesong to you
- Running out of time
- Cry to me

Echt een dikke, dikke, dikke 5* voor deze plaat. Een van de beste soul albums van de afgelopen 10 jaar. Correctie: een van de beste soul platen ooit! En dat voor album dat 'pas' dateert uit 2006. Ongelofelijk.

The absolute Queen!

De stem van Candi Staton is wel zo bijzonder mooi. Je zou zelfs kunnen stellen dat zij samen met Aretha Franklin de mooiste soulstem heeft. Bij de mannen denk ik aan Otis Redding en Michael Jackson. Bij al deze mensen is het eigenlijk zo, dat het amper uitmaakt wat ze zingen. De strotjes zijn van puur goud en dat hoor je dus ook.

Toch is het fijn dat Candi Staton na al die jaren weer met een Southern Soul album is aan komen zetten, ipv met de gospelmuziek van de (vele) jaren ervoor. Ongelukkig in de liefde was ze en dat kun je in alles terug horen op dit His Hands. Gemeend, doorgroefd, met pijn, zingt zij subliem de elf prachtige nummers van dit album. Het is eigenlijk onvoorstelbaar dat dit album in 2006 is uitgekomen en niet uit eind jaren '60 komt. Dat zegt eigenlijk al genoeg.

Over die tijd gesproken: als je 'm nog niet hebt, haast je dan naar de dubbel cd Evidence The Complete Fame Records Masters van Candi Staton. Veel beter krijg je ze niet.