Midnight Oil - Diesel and Dust (1987)

Op dit moment zitten alleen nog de excellente drummer en songwriter Rob Hirst, Jim Moginie en guitarist Jim Moginie in het muziek business

Rob Hirst heeft verder een boek geschreven met de titel "Willie's Bar & Grill", published in Australia in 2003. In dit boek heeft Hirst het over de ervaring tijdens een Midnight Oil U.S. tour kort na de 11 september.

Bob Hirst was drummer bij de The Backsliders, een Australian Blues group en heeft met deze band twee platen produceerd: "Hanoi" (2002) en "Live" (2005) Vanaf 2005 was Hirst drummer bij de Olympic athlet Paul Greene en hebben onder de naam "Hirst & Greene" een plaat gemaakt "In the Stealth of Summer" Verder nog de DVD "Hirst & Greene Live at the Basement".

Ook deed Hirst op een projekt van Ex Oil guitarist Martin Rotsey mee, Deze band "The Angry Tradesmen have " heeft een soundtrack voor een australian Surf film geschreven maar deze kwam tot nu toe niet in de handel.

Martin Rotsey en Rob Hirst zijn er ook te horen op Midnight Oil guitarist Jim Moginie's solo debut album "Alas Folkloric" op de track Around the world" .

De tekst heb ik op internet gevonden. Het is geen liefdesliedje, nee. Het gaat erover dat de nieuwe Australiërs het land niet respecteren en dat het tijd wordt dat men eens gaat luisteren naar de oorspronkelijk bewoners, de Aboriginals. Burning beds slaat volgens mij op de nachtelijke hitte, maar ook op schuldgevoel.

Iemand die mij hierin kan corrigeren dan wel aanvullen is welkom.

Out where the river broke
The bloodwood and the desert oak
Holden wrecks and boiling diesels
Steam in forty five degrees

Daar waar de rivier ontspringt
bij de bloodwood tree(*)
en desert oak(**),
Wrakken van Holden(***) en kokende diesels
stoom van 45 graden


The time has come
To say fairs fair
To pay the rent
To pay our share
The time has come
A facts a fact
It belongs to them
Lets give it back

De tijd is gekomen
om te zeggen eerlijk is eerlijk
huur te betalen
mee te betalen
De tijd is gekomen
een feit is een feit
Het behoort aan hen
Laten we het teruggeven


How can we dance when our earth is turning
How do we sleep when our beds are burning

Hoe kunnen we slapen als onze aarde omdraait
Hoe kunnen we slapen als onze bedden branden


Four wheels scare the cockatoos
From kintore east to yuendemu
The western desert lives and breathes
In forty five degrees

Suv's maken de kakatoes bang
Van Kintore East to Yuendemu
De woestijn in het westen leeft en ademt
in 45 graden

*&** zijn bomen die alleen in Australië voorkomen
*** Holden is een Australisch automerk

Kijk, en dat wist ik allemaal niet,ik had wel eens gelezen dat mensen in de groep zich met politiek bezig hieden , zo iets
wist ik wel.

Goeie tex, mooi,nou waardeer ik de cd nog meer, en zal eens goed naar hun texsten luisteren.

Oké, bedankt

Ik lees dit net op de Wiki:

The track "Gunbarrel Highway" was not included on the United States release of the album. Reportedly, it is because the line "shit falls like rain on a land that is brown" was deemed too strong for U.S. audiences.

Zoals gewoonlijk is er weer eens een bericht van me verwijdert -ik zou niet eens weten waarom-, maarja...

Ben die verzamelaar van ze aan het beluisteren, en het valt me weer eens op hoeveel van huin sterkste nummers er op deze plaat staan.
Dreamworld en The Dead Heart zijn vooral wereldummers!

the land of the free, the home of the brave: maar op de plee de ogen dicht

Hij's fijn!

ik waardeer dat wel in je; een album een 0,5 geven en toch op 1 zetten in je top 10

monument van een plaat , een klassieker !!!

Inderdaad en als je een mindere moest noemen zou dat voor mij Beds Are Burning zijn.

Klassieker uit Australië. Midnight Oil brengt kritische en politiek getinte rock met aparte zang van de charismatische Peter Garett die opkwam voor de rechten van de Aboriginals en het milieu.
Dit resulteert in de popklassieker "Beds Are Burning" waarmee de band wereldwijd bekend werd, maar de rest van dit album staat ook op een hoog niveau.

DIESEL & DUST 1987
Heel wat artiesten waren voor het goede doel
in de nasleep van Live Aid 1985, maar weinig bands
deden met zoveel overtuiging en echtheid als Midnight Oil.

Beds Are Burning stond zelfs even op 2 in Vlaanderen.
Het Australische Midnight Oil was hotter dan hot tussen 1987 en 1990.

De singles Beds Are Burning, The Dead Heart en Dreamworld
refereren allemaal rechtstreeks naar de aboriginal problematiek.
Beds Are Burning is het themalied van Midnight Oils Diesel & Dust
tournee die hen langs een aantal historische plaatsen bracht.

Maar eigenlijk staat het album vol van potentiële singles.
Ik noem slechts Put Down That Weapon (over de kernproeven in de Stille Oceaan),
het hevig rockende Sometimes, het alles verwoestende Bullroarer,
het ingetogen gebed Whoah en het al even stille Arctic World.

Wie hier aan kan weerstaan heeft niets van rockmuziek begrepen.

De enige sociaal-ecologisch bewogen "band on the planet". In het huidige tijdsgewricht met jaren '80 revival bands als Bloc Party, Franz Ferdinand, Editors, Interpol en White Lies valt me op hoe sterk de bas en drum partijen zijn op DIESEL & DUST. Met twee voeten op de aarde, sterk gefundeerd in de Australische Outback. Vooral Beds are Burning, Put Down that Weapon, Warakurna, The Dead Heart & Bullroarer staan als een huis. Donker zwaar geluid van bas en drum, met keyboard en lichte gitaren. De stem van Peter Garett die alles met elkaar verbind. Kracht en bezieling. Heerlijk, wat een top plaat!

Ik ken van Midnight Oil alleen dit meesterlijke album
is de rest ook nog wat soeps?

Eerdere werk is wat rauwer en erg goed, hierna kwam Blue Sky mining uit en die is erg mooi. Goede opvolger.

Anders is 20.000 Watt RSL een goede verzamelaar...

Oke denk dat ik Blue Sky mining probeer k ben geen fan van verzamelaars

Eigenlijk heeft de zanger een hele rare stem. Dat drukt de pret niet voor de kwaliteit van de muziek. Het is niet helemaal mijn straatje, maar ik kan dit wel redelijk waarderen. Ga voor 3*.

Opvolger Blue Sky Mining ligt in de lijn van dit album. Mijn persoonlijke favoriet van Midnight Oil is het album dat ze daarna maakten (Earth and Sun and Moon). Die is iets luchtiger van toon.

Doorbraak-album van Midnight Oil en eigenlijk in Nederland ook hun enige echte wapenfeit. De meesten onder ons zullen hen ook zien als one-hit-wonder. Maar dit album biedt veel meer dan Beds are Burning!
Niet alle nummers zijn even sterk, maar Dreamworld, Warakurna, The Dead Heart, Sometimes en Sell My Soul (check de versie van hun Unplugged!) zijn supernummers. De rest is 'gewoon goed'.

Niet zo goed als velen beweren...

Beds Are Burning is natuurlijk een klassieker, en ook zeer gepast als opener.
Maar in zijn geheel is dit album toch wat minder uitgevallen voor mij; muzikaal soms zeer voorspellend en weinig origineel. Wel gewoon goede songs, maar niet echt pakkend en vooral geen diepere emotionele waarde lijkt me zo. Ook vocaal steekt het me wat tegen...

Wat overrated voor een songgericht album met simpele mindere uitgewerkte nummers.

En Put Down That Weapon dan?
Is toch wel pakkend en met een zeer mooie tekst.

Put Down That Weapon heeft samen met Warakurna een ster gekregen van mij. Deze songs doe me het meest, en zorgen ervoor dat het album geen score onder de helft krijgt van me...
Srr, had dat nummer vergeten te noemen: idd wel een goede song

Ik zou me eerst even verdiepen in de problematiek
van de discriminatie der aboriginals door de blanke kolonisten.
Helpt om het album zijn diepere emotionele waarde in te schatten.

Ah, er zit toch een 'verhaal' achter vele songs?!
Dank voor de nuttige info, want dit kan inderdaad wat veranderen.
Songs met emotionele waarde appreciëer ik altijd meer...
Maar voor nu: 2.5sterren door de matige songs.

Kijk eerst maar eens naar het verhaal achter dit album en dan naar de tekst van Beds are Burning en Put Down That Weapon.

Nou, zonder echt 'research' te moeten doen kan ik ook al één en al afleiden hoor...
Nu, wat wil je met titels als 'Beds Ar Burning' en 'Put Down That Weapen'.

De zanger Peter Garret zette zich duidelijk in voor mensenrechten en milieuzaken.
En dus niet alleen door het steunen van Greanpeace en Amnesty International.
Hij heeft het zelfs geschopt tot minister milieuzaken.
Vrijwel elk Midnight Oil album heeft wel een politieke lading.
Australie was in de jaren 80 toch wel in opkomst in de popmuziek.
Ook bands als The Church, INXS, Icehouse en Dead Can Dance deden het internationaal goed.

Voor mij is The Dead Heart ook wel een hoogtepunt op dit album.

Hmm Hmm! Hoe meer ik te weten kom, hoe vreemder ik het vind dat dit mij niet aanspreekt...
Ben altijd politiek geëngageerd geweest (zit in De Comac, jongerengroep van de Marxistische partij in België) en zaken als mensenrechten en milieu spreken me wel degelijk aan.
Mss komt het door dit: de wil en het idee is er wel, en ook goed tekstueel uitgewerkt. MAAR vind het jammer dat ze deze meerwaarde dan ook niet benutten om wat langere, meer opgebouwde songs te maken. Het is zo cliché eind jaren 80 hardrock.

Langere, meer opgebouwde songs is So 70's.

P.S. Midnight Oil is al vanaf eind jaren 70 actief, maar ik kan begrijpen dat dit voor jouw teveel jaren 80 rock is.

Begrijp me niet verkeerd: Heb ook respect voor die recht voor de raap songs. En soms zijn er van die dagen dat ik denk: even geen prog, maar 'kick arse' luid en snel (hoewel deze dagen zeer weining voorkomen ). Maar dan vind ik niet dat je die songstijl moet linken aan politiek getinte teksten.