James Taylor - Greatest Hits (1976)

Beter krijg je ze niet...

Wie muziek zoekt in het singer/songwriter genre van hoog niveau maar er niet teveel geld aan wil uitgeven zou zich dit album kunnen aanschaffen. Ligt al jarenlang voor een paar rotcenten te koop bij mijn platenboer (en ik ga er vanuit dat dat in heel Nederland zo is). Het geeft een aardig overzicht van Taylor's werk en nou nou niet gaan zeuren over nummers die er niet op staan, dan koop je het originele album maar waar het wel op staat. Ik kan hier werkelijk geen zwak nummer op ontdekken. Deze uitgave luistert makkelijk weg en bevat louter hoogtepunten of te wel het beste wat de man te bieden heeft. Wees echter gewaarschuwd, het zou zo maar kunnen dat na deze ook de rest van het repertoire aangeschaft gaat worden, al zie ik niet wat daar op tegen ou kunnen zijn.

Of beter meteen Sweet Baby James, Mud Slide Slim en One Man Dog kopen. Volgens mij zijn absolut beste platen.

Ik had dacht ik de waarschuwing al gegeven had Ik kan mij voorstellen dat je dit aanschaft om te horen of de muziek uberhaupt iets is waar je wat mee kan.
De door Harald genoemde albums zijn zeker de moeite waard al zou ik daar het Live album nog wel aan toe willen voegen.

dat is dan ook weer waar.

PRACHTIG!

Leuk maar wel een beetje
Maarrr...zeker niet verkeerd.

Waanzinnig album. Mijn kennismaking met James Taylor. Qua albums dan. De echte kennismaking was toen Henk Westbroek hem voor zijn middagprogramma in de studio had uitgenodigd waar hij toen 3 nummers speelde. Gelijk getroffen door zijn stem en de ritmisch gespeelde nummers. Vanaf hier naar zijn studio albums gegaan.

Tot mijn spijt moet ik bekennen dat ik helemaal niks van de beste man in huis had, tot ik dit weekend deze zag liggen bij de Sounds voor maar 4,99. Koopje natuurlijk en kon em dan ook niet laten liggen. Ik moet zeggen, dit smaakt naar meer. Sommige nummers (How Sweet It Is) zijn wat te glad en het blues-achtige Steamroller is niet helemaal mijn ding, maar Fire & Rain, Sweet Baby James, You've Got a Friend en Mexico met Crosby & Nash zeker wel! Stiekem kende ik ook meer nummers dan ik al dacht... ik geloof dat Sweet Baby James ook is gebruikt in de outro van Live at Fillmore East 1970 van Neil Young (na afloop van Cowgirl in the Sand).

Easy listening muziek van de hoogste plank.

Mijn oudste zus kwam een keer terug uit Amerika met het (bijna) complete CD-werk van James Taylor so far.
Ik kon deze man alleen van (radio) hits zoals Something in the Way She Moves, Carolina in My Mind, Fire and Rain (is door veel artiesten overgedaan) en Carole King's You've Got a Friend.
Hij doet ook mee op de cover van Wonderful World van Art Garfunkel/Paul Simon.
Later kwam ik erachter dat James ook op het Apple-label van The Beatles een album uitgebracht had en dat was 1 van de albums die in mijn zus collectie ontbrak. Op dat album zijn op een paar nummers ook Paul McCartney en George Harrison te horen.
Als kind begreep ik niet zoveel van You've Got A Friend, dat in mijn oren op Pappie Loop Toch Niet Zo Snel van Herman van Keeken (Daddy Don't You Walk So Fast) leek.
De VARA draaide midden jaren 80 het nummer Only One, maar het werd niet de verwachte hit.
Op het Britse muziek-kanaal Music Box zag ik in datzelfde jaar een interview van James Taylor met presentatrice/zangeres Edwina Laurie om zijn laatste album te promoten. Taylor was zeer gecharmeerd van de blonde Edwina en kuste haar op haar hand. Zij was trots om haar vroegere jeugdheld in de studio te hebben.
Bij het beluisteren van James Taylor's muziek heb ik hetzelfde gevoel als bij Neil Diamond: als je een album gehoord hebt, heb je ze allemaal gehoord. Dat is natuurlijk niet waar, maar alle nummers klinken zo'n beetje hetzelfde, maar de teksten vertellen een ander verhaal.
Taylor neemt ook vaak covers op van muziek waar hij vroeger naar luisterde, vooral soulnummers van o.a. Marvin Gaye, The Drifters en Sam Cooke.
Van James Taylor draai ik meestal deze Greatest Hits uit 1976. Er zijn natuurlijk meer verzamelaars, maar deze bevat toch de songs uit zijn beste jaren. In 2000 is er nog het vervolg Greatest Hits 2 uitgekomen, maar het bevat niet zoveel memorabele nummers als op het eerste deel te horen zijn.

[/quote]

[quote]]Bij het beluisteren van James Taylor's muziek heb ik hetzelfde gevoel als bij Neil Diamond: als je een album gehoord hebt, heb je ze allemaal gehoord. Dat is natuurlijk niet waar, maar alle nummers klinken zo'n beetje hetzelfde, maar de teksten vertellen een ander verhaal

Mijn gevoel bij Neil Diamond wijkt nogal af. Na het horen van song sung blue en i am i said heb ik besloten de radio op een andere zender ze zetten als ik die man ooit nog zou horen.
Van James heb ik gewoon alles aangeschaft. Deze verzamelaar had ik niet nodig. Zelfs niet voor een liveversie van steamroller.

Scoort fantastisch in de categorie 'meest saaie zeurmuziek allertijden'.

En in de categorie 'slaapmiddelen zonder bijwerkingen'

Waar moet je aan denken bij zo'n term als Greatest Hits? In de eerste plaats dat er een artikel wordt aangeboden dat door veel mensen gekocht moet worden. Zo werkte het ook met dit album. Maar liefst 11 miljoen exemplaren gingen er tot nu toe over de toonbank. (bestaat dat nog: toonbank, of alleen bij de bakker?)
Maar nu inhoudelijk. Dit zijn inderdaad de meest succesvolle nummers van singer/songwriter James Taylor. En ze kunnen er stuk voor stuk prima mee door. Er is nóg een James Taylor, en dat is de wat meer gemakzuchtig achteroverleunende vertolker van andermans werk. Met covers kwam hij zo mogelijk nog verder, maar die staan hier niet op - O ja toch: How Sweet It Is en natuurlijk het van Carole King ingehuurde You've Got a Friend. Maar daar blijft het dan ook bij. We hadden aan één Art Garfunkel genoeg m.i.
Verder gaat het hier over de jaren tot het beëindigen van de relatie met Warner. De speelduur is nog keurig aan het elpee-format aangepast en nog niet uitgebreid in het CD-tijdperk. En waarom ook niet, het klopt allemaal goed zoals het er nu opstaat. Dit zijn de meest memorabele singlesuccessen. Er bestaat ook een Greatest Hits Volume 2, uitgebracht door nieuwe broodheer Columbia en die gaat verder waar het in 1976 eindigde.
Een heel andere vraag is of we James Taylor als artiest recht doen met deze compilatie. Mijn ervaring is dat het juist de meest onopvallende nummers op de meest onbetekenende albums van de man zijn die de echte parels bevatten. Ga het ontdekken! Wat een kwaliteit, verfijning en diepgang heeft deze man in huis. Ik luister nu bijvoorbeeld naar het album In The Pocket uit 1976. Twee sterretjes van de strenge Allmusic-redactie, maar wat een heerlijke nummers vind je hier. Laat dan Fire and Rain maar even zitten ...

Later veranderde James Taylor de titel "Steamroller" in "Steamroller Blues", nadat Elvis hem dat voorgedaan had. Waarom hier de mindere live versie opstaat, ipv de aardige studioversie snap ik niet. Beter dan Elvis' live versie krijgt Taylor hem toch niet.

Ben niet zo weg van verzamelaars, maar deze mag er eigenlijk best zijn. James Taylor heeft een behoorlijke staat van dienst, maar is toch altijd een beetje suffig gebleven. Een doetje die nooit het venijn en de veelzijdigheid heeft gehad die enkele van zijn tijdgenoten wel hadden. Op al z'n albums staan eigenlijk prachtige nummers (vaak wel enigszins inwisselbaar) naast fillers. Dan is deze Greatest Hits zo gek nog niet, te meer omdat het wegluistert als een echt album.

Inderdaad, voor venijn moet je niet bij Taylor zijn. (Onbedoeld rijm). Maar voor jou toch nog een halfje stemverhoging waard, zie ik. Deze verzamelaar voldoet aan de verwachtingen. Wie meer wil van dit doetje koopt beter de reguliere albums, waarbij de kanttekening dat je er dan meestal wel een paar fillers bij kado krijgt. En die bevat deze verzamelaar niet.