0
geplaatst: 19 november 2014, 19:59 uur
Dat gaat wat ver khonnor. Er zit nog wel wat tussen de Foo Fighters en Dans Dans maar dat neemt niet weg dat dit weer erg lekker klinkt. Vond de vorige al geweldig. Heel veel zin hierin! Foo Fighters laten we aan de Lloret de Margangers. ?
0
geplaatst: 30 november 2014, 14:10 uur
Hoog gemiddelde hoor. Zo hoog kom ik niet uit, toch een beetje veel van hetzelfde. Wel weer buitengewoon knap:
-----
Dans Dans is het instrumentale jazz-trio van Bert Dockx (die we ook kennen van het Belgische Flying Horsemen). Waar Flying Horsemen duistere prog-rock/folk maakt, is Dans Dans meer straightforward jazz-rock, doordrenkt met psychedelica, blues en noise. Heerlijke jazz-rock covers van jazz-klassiekers van bijvoorbeeld Sun Ra brachten ze al op vorige platen uit. Nu is er na Dans Dans en I/II nu 3 (die zin klinkt wel interessant).
De nieuwe plaat, 3, bevat niet zoals de vorige platen woeste bewerkingen van jazz-klassiekers. Alle nummers op 3 (op 1 na) zijn eigen creaties, en dat maakt de plaat soms beter dan de vorige werken, en soms ook zwakker. Op opener Zephyr is er van het eerste sprake. Een zwevende gitaar en lome bas kenmerkt dit nummer, dat ingenieus en kalm vooruit walst, heerlijk ingekleurd met tintelende percussie. Schitterend deze album-opener, waarop het meer rockende Take A Close Look volgt. Dit nummer is een tikkeltje minder jazzy, en zoekt vooral de prog-rock kant op; gekenmerkt door de heerlijke opbouw naar de wervelende en in volume toenemende gitaar-solo's. Hierna volgen nog 7 nummers, die allemaal dezelfde sfeer uitademen: een donker geluid dat vooral gekenmerkt is door heerlijk bas-spel, met veel uitwaaierende gitaar-solo's en dito percussie. Maar waar de vorige platen in stijl veel wisten af te wisselen (dat vooral kwam door het veelzijdige repertoire van de artiesten die ze coverden), lijkt Dans Dans hier een beetje in herhaling te vallen. Op Bloed en Dromen verderop in het album lijken we vooral een remix van de vorige nummers te horen. Daardoor wordt het album door een gebrek aan divers instrumentarium toch een beetje de kop in gedrukt. Enkel in het korte Coffee Grounds (3 minuten) lijkt het alsof er nieuwe dingen gebeuren: drum-ritmes worden opgevoerd, gitaar ontspoort volledig en het lijkt alsof we zelfs wat blazers horen (al is dat waarschijnlijk electronisch bewerkte gitaar-distortie).
Dans Dans is een ingenieuze, zeer muzikale en bijzonder onconventionele jazz-act. Met enkel drums, bas en gitaar, versterkt door electronica, weet het trio heerlijk lome en veelal ontsporende composities neer te zetten. De eentonigheid ligt echter een beetje op de loer, en daar helpt de relatief lange album-duur niet bij. Desalniettemin een mooie nieuwe aflevering in de jazz-carriere van frontman Bert Dockx.
Pat-sounds: Album Dans Dans - 3 (2014) - pat-sounds.blogspot.nl
-----
Dans Dans is het instrumentale jazz-trio van Bert Dockx (die we ook kennen van het Belgische Flying Horsemen). Waar Flying Horsemen duistere prog-rock/folk maakt, is Dans Dans meer straightforward jazz-rock, doordrenkt met psychedelica, blues en noise. Heerlijke jazz-rock covers van jazz-klassiekers van bijvoorbeeld Sun Ra brachten ze al op vorige platen uit. Nu is er na Dans Dans en I/II nu 3 (die zin klinkt wel interessant).
De nieuwe plaat, 3, bevat niet zoals de vorige platen woeste bewerkingen van jazz-klassiekers. Alle nummers op 3 (op 1 na) zijn eigen creaties, en dat maakt de plaat soms beter dan de vorige werken, en soms ook zwakker. Op opener Zephyr is er van het eerste sprake. Een zwevende gitaar en lome bas kenmerkt dit nummer, dat ingenieus en kalm vooruit walst, heerlijk ingekleurd met tintelende percussie. Schitterend deze album-opener, waarop het meer rockende Take A Close Look volgt. Dit nummer is een tikkeltje minder jazzy, en zoekt vooral de prog-rock kant op; gekenmerkt door de heerlijke opbouw naar de wervelende en in volume toenemende gitaar-solo's. Hierna volgen nog 7 nummers, die allemaal dezelfde sfeer uitademen: een donker geluid dat vooral gekenmerkt is door heerlijk bas-spel, met veel uitwaaierende gitaar-solo's en dito percussie. Maar waar de vorige platen in stijl veel wisten af te wisselen (dat vooral kwam door het veelzijdige repertoire van de artiesten die ze coverden), lijkt Dans Dans hier een beetje in herhaling te vallen. Op Bloed en Dromen verderop in het album lijken we vooral een remix van de vorige nummers te horen. Daardoor wordt het album door een gebrek aan divers instrumentarium toch een beetje de kop in gedrukt. Enkel in het korte Coffee Grounds (3 minuten) lijkt het alsof er nieuwe dingen gebeuren: drum-ritmes worden opgevoerd, gitaar ontspoort volledig en het lijkt alsof we zelfs wat blazers horen (al is dat waarschijnlijk electronisch bewerkte gitaar-distortie).
Dans Dans is een ingenieuze, zeer muzikale en bijzonder onconventionele jazz-act. Met enkel drums, bas en gitaar, versterkt door electronica, weet het trio heerlijk lome en veelal ontsporende composities neer te zetten. De eentonigheid ligt echter een beetje op de loer, en daar helpt de relatief lange album-duur niet bij. Desalniettemin een mooie nieuwe aflevering in de jazz-carriere van frontman Bert Dockx.
Pat-sounds: Album Dans Dans - 3 (2014) - pat-sounds.blogspot.nl
* denotes required fields.
* denotes required fields.