Natalie Ramsay - Fly to Home (2014)

Onlangs werd ik door Hans (M.) getipt om eens naar dit album, van de voor mij totaal onbekende Natalie Ramsay, te luisteren.

Ze is geboren in Vancouver, maar nu woonachtig in Montreal. Op de middelbare school kreeg ze les van muziekleraar en klassiek componist Zane Zalis. Hij moedigde haar aan een muziekcarrière te ambiëren.

Haar eerste solo-album Alien bracht ze reeds op haar zeventiende uit in 2007 en had met 2 nummers van dit album hits op de Philippijnen. Hierna sloot ze zich aan bij het damesfolktrio Prairie Jewel. Hiermee toerde ze langs de oostkust van Canada en Amerika. Op haar twintigste begon ze het duo Little Darjeeling, waarmee ze live speelde tijdens muziek yogaklassen. Daarnaast maakt ze ook nog deel uit van het duo WeAreWater.

In 2012 behaalde ze trouwens in India een diploma om yogalessen te mogen geven. Ook bekwaamde ze zich daar in de henna-art. Daarnaast houdt ze zich ook nog bezig met schilderkunst. Bovendien reist ze graag en veel .

Na terugkomst uit India besloot ze een nieuw solo-album te gaan maken. De basistracks nam ze in haar eentje op bij haar ouders en in haar eigen appartement. Het zijn songs geworden, die een weerspiegeling zijn van haar veelvuldige reizen in binnen- en buitenland, vandaar de titel Fly to Home.

Het eerste wat opvalt bij de beluistering van deze plaat is de werkelijk prachtige en heldere stem van Natalie. Maar ook weet ze direct de luisteraar te raken met haar gevoelige manier van zingen. De songs kennen een sobere, maar subtiele opbouw.

Opener Red Sun zet direct de toon. De begeleiding is minimaal, waarbij vooral de slidegitaar de song naar een hoger plan tilt. Aanstekelijk is Love Comes Every Time, waarbij de close harmony met haar goede vriendin Ainsley Borus prachtig is en verraadt dat de ze al heel lang samenwerken.

Wonderschoon is Hummingbird and the Wandering Willow. Natalie wordt hierop begeleid door een weemoedige cello, de zang is ingetogen. Misschien nog mooier is Broken Mirrors, buiten de prachtige begeleiding op cello en banjo (op zeer vakkundige wijze bespeeld door haar vader), is de zang hier intens en uitzonderlijk mooi. Zeer ingetogen is het titelnummer met wederom fraaie close harmony.

Song to the Sea kent een grote onderhuidse spanning en behoort voor mij tot de mooiste songs op de cd. Misschien wel het mooiste nummer is Hand It Over. Vooral de cello- en banjopartij is bloedmooi. Kippenvel. Zeer verrassend en mooi is haar buitengewoon gevoelige mondharmonicaspel op Differences Of Trees.

Erg emotioneel is de zang in Here and Now, haar vader excelleert hier op banjo. Wederom kippenvel. Meadowlark is een fraaie pianoballade, waarbij de gevoelige zang naar grote hoogten wordt gestuwd. Hopelijk wordt op een volgend album de piano (en mondharmonica) meer gebruikt.
Farewell is een sfeervol gesproken song, met ingetogen achtergrondvocalen. Het album wordt op fraaie wijze afgesloten met Blue Cave.

Fly to Home kan voor mij tot de allergrootste verrassingen van 2014 gerekend worden.

Ze biedt trouwens Fly to Home op bijzondere wijze aan, via The art of asking. Het is een methode die ze overgenomen heeft van Amanda Palmer (The Dresden Dolls). De cd kan gratis van Bandcamp gedownload worden en kan men zelf later bepalen wat men de muziek waard vindt. Ook kan men naderhand via haarzelf de cd bestellen.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Natalie Ramsay - Fly To Home - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Natalie Ramsay is een jonge en nog vrij onbekende Canadese singer-songwriter. Het is zo’n singer-songwriter voor wie je eigenlijk al sympathie hebt voor je ook maar een noot van haar muziek hebt gehoord.

Natalie Ramsay kreeg de muziek ruim 20 jaar geleden met de paplepel ingegoten. Haar vader speelde banjo en nam de jonge Natalie vaak mee naar optredens en bluegrass festivals. Dat Natalie Ramsay zelf muziek wilde gaan maken lag dan ook al op jonge leeftijd vast, maar hiervoor moest ze wel haar verlegenheid overwinnen.

Op haar 17e bracht ze haar eerste plaat uit, die op een of andere manier de aandacht wist te trekken op de Filippijnen. Natalie Ramsay wist vanaf dat moment zeker dat ze als muzikant door het leefde wilde, maar constateerde ook dat voor het schrijven van songs met inhoud enige levenservaring onmisbaar is.

Die levenservaring deed ze op door alle uithoeken van de VS en Canada te verkennen en uiteindelijk zelfs naar India te reizen, waar ze zich bekwaamde in yoga en het tekenen met henna. Het is bagage die allemaal bijdraagt aan de pure schoonheid van het eerder dit jaar verschenen Fly To Home.

Fly To Home werd gemaakt met een aantal bevriende muzikanten en laat een puur en wat traditioneel aandoend geluid horen. Natalie Ramsay maakt ouderwets, of beter gezegd authentiek, klinkende singer-songwriter muziek met vooral invloeden uit de folk. Ze beschikt over een mooie heldere en warme stem en vertolkt hiermee op eigenzinnige wijze haar songs.

Bij Natalie Ramsay ben je niet aan het juiste adres voor makkelijk in het gehoor liggende popliedjes, maar liefhebbers van gloedvolle singer-songwriter muziek met inhoud zullen deze Canadese singer-songwriter waarschijnlijk onmiddellijk omarmen. Fly To Home valt op door een mooie, vaak bijzonder stemmige, instrumentatie. Natalie Ramsay speelt zelf akoestische gitaar, piano, banjo, mondharmonica en ukele en heeft hiernaast een gitarist, cellist en (staande) bassist om zich heen verzameld. De vocale harmonieën van Ainlsey Borus (helaas maar in een beperkt aantal van de tracks prominent aanwezig) en het virtuoze banjospel van vader Brian maken het mooie en sfeervolle geluid op Fly To Home compleet.

Het is een sober en ingetogen geluid dat vaak complex is opgebouwd en bovendien is voorzien van dynamiek. Natalie Ramsay voorziet de mooie, stemmige en wat mij betreft ook bijzondere klanken van vocalen die zijn voorzien van flink wat emotie en beleving. Hierdoor neemt de impact van de songs van Natalie Ramsay nog lange tijd toe en worden haar bijzondere songs uiteindelijk één voor één dierbaar of zelfs onmisbaar.

Het aanbod in het genre der vrouwelijke singer-songwriters is momenteel enorm groot, maar singer-songwriters als Natalie Ramsay zijn er niet zoveel. De inmiddels 25-jarige Canadese muzikante heeft immers een plaat afgeleverd die voortborduurt op de rijke tradities van het genre (die vaak beginnen bij landgenote Joni Mitchell), maar ook eigenzinnig durft te zijn.

Het is een plaat waarvoor de Engelse uitdrukking ‘it grows on you’ is bedacht, want dit is een plaat die zich snel opdringt en je vervolgens bedwelmt en verovert. Ik werd pas een week geleden voor het eerst getipt over deze plaat (Theo bedankt), maar ben nu al fan van Natalie Ramsay. En dat terwijl ik nog lang niet klaar ben met het ontdekken van al het moois op het zo indrukwekkende Fly To Home, dat wat mij betreft geschaard kan worden onder de ontdekkingen van 2014. Erwin Zijleman