Manilla Road - Open the Gates (1985)

Open The Gates is hard op weg om mijn favoriet te worden van deze marathon. We zijn nog niet zo lang onderweg, maar de lat wordt hier toch wel erg hoog gelegd. Op dit album hoor je vooral alle goede elementen van de voorgaande albums. Manilla Road is lekker fel op Metalstorm en Open The Gates. Het psychedelische geluid komt uitstekend naar voren in geweldige songs als Astronomica en The Ninth Wave en natuurlijk hebben we de rock&rollsongs in Heavy metal to the world en Road of Kings.

Mijn bewondering voor Mark Shelton blijft groeien. Niet alleen is hij als zanger uitermate geschikt voor dit genre, maar zijn talent voor gitaarspelen is ongekend. Die man mag rustig uren en uren blijven soleren. Hij kan me gewoon niet vervelen. De sfeer van Dreams of Eschaton keert regelmatig terug. Verder erg content met het drumwerk van Randy Foxe, die duidelijk meer dreunt dan Fisher. Ook op dit album staan songs die goed zijn, maar het gemiddelde wat naar beneden halen. De 4,5* zijn wel dikverdiend.


Tussenstand:
1. Open The Gates
2. Mark of the Beast
3. Crystal Logic
4. Invasion
5. Metal

Skyrim spelen met Open The Gates, wat een heerlijke tijd was dat! Na heel lang alleen Crystal Logic in mijn bezit te hebben gehad, was dit mijn eerstvolgende aanschaf en ook meteen een flinke verbetering. De productie is nog steeds erg gruizig, maar de toevoeging van Randy Foxe op drums zorgt in ieder geval voor veel dynamischere partijen, waardoor het allemaal iets minder opvalt. Shelton heeft daarnaast een flinke portie galm op zijn solo's aangebracht, waardoor de algemene sound buiten 'metal', nog steeds een flinke portie psychedelica heeft.

De psychedelica komt het beste naar voren op The Ninth Wave. Ik kan niet genoeg benadrukken hoeveel liefde ik voor deze track voel. Mark Shelton klinkt als een geestesbezweerder die eenzaam op een rots tussen de golven met gitaarsolo's kwade geesten van zich afslaat terwijl hij ze vervloekt met zijn maniakale zang. Een episch meesterwerk waar weinig metalbands overheen kunnen komen. Deze sfeer komt op Astronomica, The Fires Of Mars en Witches Brew ook terug, terwijl Open The Gates en Heavy Metal To The World de oude rock 'n roll-vibe nog steeds handhaven. Waar ik dit op Crystal Logic hinderlijk vond, erger ik me er hier echter een stuk minder aan. Het voelt gewoon allemaal 'af' aan.

Het artwork behoort tot het beste dat de band heeft voortgebracht en zat wat mij betreft ook een perfecte ondersteuning neer voor wat epic metal als subgenre precies inhoudt. Perfect is het nog steeds niet, maar het zit er dicht in de buurt. Open The Gates is wat mij betreft een goeie verbetering ten opzichte van zijn voorganger en zeker een van de beste MR albums.

1. Open The Gates
2. Mark Of The Beast
3. Crystal Logic
4. Invasion
5. Metal