Howard Shore - The Hobbit: The Battle of the Five Armies [Special Edition] (2014)

Ik ben wel benieuwd, zal dit de waardige afsluiter worden waar iedereen op hoopt? The Return of the King was magnifique, een perfecte afsluiting! Maar of deze dat ook wordt, ik ben benieuwd...

Dat Shore een geweldige score gaat schrijven, dat ligt zo goed als vast. Er is geen enkele Middle-Earth score dat tegenvalt! Waar ik op hoopte en een beetje bevestigd is door de documentaire op de Extended Edtion van The Hobbit: The Desolation Of Smaug, is dat hij een brug maakt tussen The Hobbit & The Fellowship Of The Ring. Dat we in principe zes scores krijgen die zo verweven zijn met elkaar dat we Shore gaan huldigen als componist van de eeuw!

Componist van de eeuw? En dat met een stijl van klassiek dat stamt uit de 19e eeuw?
Ik zal de kwaliteiten van meneer Shore in het midden laten maar die titel is denk ik meer weg gelegd voor een componist die door zijn eigen weg te volgen een nieuwe mijlpaal in muziek te plaatsen. Niet voor iemand die bewandelde paden volgt.

Wees zuinig op zulke uitspraken, er worden al veels te veel uitdrukkingen ontkracht van hun waarde.

Ik ben zuinig op mijn uitspraken; men beste. Ook al bewandeld Shore de bekende paden die u zo mooi aanbrengt. Maar hij bewandeld ze niet enkel en alleen maar, hij brengt die paden tot zijner perfectie. Liefhebbers der filmmuziek, die alle dagen met het medium te maken hebben, gaan erkennen dat The Lord Of The Rings en in iets mindere mate The Hobbit scores behoren tot één der beste aller tijden. Er zijn inderdaad andere componisten die vernieuwend werken, die zorgen voor een 'mijlpaal'. Maar is het soms niet mooi om lekker ouderwets te zijn en te luisteren naar goddelijke muziek die volgens de ouderwetse manier geschreven zijn. The Middle-Earth scores zitten vernuftig in elkaar, zelden heeft deze liefhebber der filmmuziek verbaasd geweest door filmmuziek. Nog nooit zo ontroerd, nooit zo in spanning gezeten als met deze muziek. Ontkracht ik uitspraken van hun waarde? In uw ogen misschien wel. Maar ik persoonlijk vind dat Shore de filmmuziek naar een nieuw level heeft gebracht. LOTR en Hobbit behoren tot mijn favoriete score, zelden zijn er zes scores in eenzelfde franchise op deze manier afgeleverd. Het niveau is en blijft torenhoog. En het is daarom dat ik mijn stelling heb gezegd. Het is daarom dat ik hem beschouw als één der beste componisten, zo niet de beste! Daarom zeg ik dat hij voor mij persoonlijk de componist van de eenentwintigste eeuw is.

Ik vind dat Shore wederom sterk werk heeft afgeleverd. De score klinkt aan de ene kant nieuw, zoals de opzwepende opener "Fire and Water", maar hij laat ook weer voldoende herkenbaarheid terugkomen, zoals in "Beyond Sorrow and Grief", of het prachtige "There and Back Again" die je weer terugbrengt in de prachtige Shire.
Howard Shore heeft een prachtig slotstuk gemaakt van zijn bijdrage aan het tot leven brengen van Tolkien's wereld. Ik moet er bijna een traantje bij wegpinken wanneer het besef komt dat dit toch echt het einde is. Door Shore's muziek heb ik weer helemaal zin gekregen in de film.

Ik kan mij alleen maar aansluiten bij mijn voorganger. Deze laatste Hobbit is alweer een klein meesterwerkje en vervoegd met gemak de beste scores van 2014. Zoals naar ieder verwachting. Wat briljant is, is het feit dat Shore naar het einde toe een paar cameo's van thema's van LOTR in zijn muziek verwerkt! Horen wie horen kan! Alsnog is dit een aanrader! 4.5*

The Hobbit: The Battle of the Five Armies vind ik een goede soundtrack.

De soundtrack opent met een knaller. Fire and Water is een briljante track. Verschillende thema,s komen terug, maar het is vooral het Smaug thema wat de hoofdrol op een geweldige manier vervuld. Als er rond 3.34 het koor erbij komt is dat een kippenvel moment.

Track 2 Shores of the Long Lake laat de luisteraar een beetje tot rust komen. In het begin van de track krijgen we een prachtige versie te horen van het liefdesthema voor Tauriel en Killi.

Tot aan de track Battle for the Mountain word er toegewerkt naar de grote veldslag. En intussen hebben we ook de scene in Dol Guldur. Die scene word vertegenwoordigt door de track Guardians of the Three. Het is een briljante track waarin veel thema,s terug keren. ( o.a. Galadriel thema, Rivendell thema, donkere thema,s voor Sauron ).

Alle tracks tot aan de veldslag zijn mooi. Een heel goed moment vind ik het begin van de track The Ruins of Dale. In het begin van die track word een prachtige droevige versie van het Lake Town Thema gespeeld . Het eind van de track Mithril is ook erg sterk. We krijgen aan het eind eerst kort het Lake Town thema te horen. Waarna het overschakelt in een fantastische versie van het Durin’s Theme met koor erbij.

Dan hebben we nog de track Bred for War die ik niet omgenoemd wil laten. Je voelt in deze track gewoon dat er oorlog begint aan te komen. Het is een geweldige donkere track.

Aan het eind van de track The Clouds Burst staat de veldslag op het punt te beginnen. Die begint dan echt in de track Battle for the Mountain. Dit is een geweldige actie track. Vooral het stuk tussen 1.01 en 2.07 waarin het Dain thema te horen is , is briljant.

Bij de soundtrack van he Hobbit: The Desolation of Smaug waren er te weinig rust momenten. Dit probleem heeft deze soundtrack niet. Tijdens de opbouw naar de veldslag zijn er voldoende rust momenten. En ook tijdens de veldslag zelf zijn er ook rustige muziek stukken. Dan doel ik op de tracks The Darkest Hour en The Fallen. Hoewel er wel actie momenten in die tracks zitten, zijn het toch vooral rustige, emotionele nummers. Met in beide nummers ook een mooie rol voor het koor. Het is een mooie afwisseling op de grootse actie tracks.

Alle actie muziek op dit album is erg goed . Maar het begin van Sons of Durin is briljant. Dacht ik dat ik aan het eind van de track van Mithril de best versie van Durin’s Theme te hebben gehoord. Krijg ik plots in de track Sons of Durin een nog genialere versie te horen. Met opnieuw veel plek voor het koor. Ook de rest van de track is goed.

Ravenhill is ook een hele goede actie track. Het begin is nog vrij rustig. Vanaf 0.44 komt er plots dat koor erbij en krijgen we epische actie muziek te horen. Ravenhill is ook een heel donker actie nummer. Tussen de actie muziek door is er in deze track ook ruimte voor emotie. We krijgen een aantal droevige versies van Tauriel thema te horen en flarden van het liefdes thema voor Tauriel en Killi.

To the Death is het laaste actie nummer. Het is een goede actie track. De eerste helft van het nummer gaat het orkest agressief te keer. Het nummer word echt briljant vanaf 4.23. Dan komt het koor erbij. Onder leiding van Radagast gaat de natuur meedoen aan de strijd. Je voelt nieuw optimisme in de muziek. Het einde van de track vind ik ook erg goed.

De track Courage and Wisdom is een erg goede emotionele track. We krijgen op een mooie en emotionele wijze een paar thema,s voorgeschoteld. We krijgen een prachtige emotionele versie van het Thorin thema. We krijgen nog een mooie versie van het liefdes thema voor Tauriel en Killi te horen. We krijgen nog een mooie versie van de The Woodland Realm thema te horen en niet te vergeten krijgen we nog de eerste noten te horen van het Fellowship thema.

De tracks The Return Journey en There and Back Again brengen ons terug naar The Shire. Hoewel deze nummers niet zo mooi zijn als eerdere Shire nummers, zijn het toch twee mooie en rustgevende nummers.

Het lied The Last Goodbye vind ik een mooi nummer en past goed bij de film. Bij de vorige twee Hobbit soundtracks hadden we twee gezongen nummers die niet zo goed bij de films paste. Gelukkig heeft de laatste soundtrack dit probleem niet.

Al met al moet ik zeggen dat deze laatste Hobbit soundtrack een mooie afsluiter is. Deze soundtrack haalt niet het niveau van The Lord of the Rings soundtracks. Maar ik vind The Battle of the Five Armies wel de beste Hobbit soundtrack.

4,5 ster.

Helemaal met eens meneer Barry. Ook met het feit dat There And Back Again niet zo goed klinkt als de voorgaande Shire tracks. Ik wil niemand daarvoor verantwoordelijk stellen, maar ik mistte toch de orkestraties van Shore. Het mist zijn diepgang, zijn emotie en daarom denk ik dat het minder klinkt dan de andere incarnaties van The Shire theme

Dat denk ik ook. Veder rest vind ik Pope een goede vervanger van Shore en is het naast de Shire muziek bijna niet te horen dat we een andere orchestrator en dirigent hebben. Wat ik mij overigens toch afvraag is waarom Conrad Pope voor de laatste twee Hobbit soundtracks als orchestrator en dirigent is opgetreden en niet Shore ?

Volgens de documentaire over de muziek dat op de extended edtion van The Desolation Of Smaug staat is alles naar Nieuw-Zeeland verplaatst om de Post-Productie iets makkelijker te maken voor Peter Jackson. En ook om de werkdruk van Shore te verbeteren zodat hij zich enkel op het componeren kon toespitsen. Maar ik heb ook zo'n donker vermoeden dat het is omdat de werkrelatie tussen Shore & Jackson een hevige knauw heeft gekregen sinds King Kong en door de score van An Unexpected Journey te verpesten op het einde van de film. Komaan Nazgûl thema gebruiken bij Thorin en dan nog het ergste van alles, het thema van Gondor voor de nieuwe era gebruiken tijdens een omhelzing. Daar was Howard Shore niet zo blij mee. Met goede reden, Jackson heeft daardoor de genialiteit van de thema's volledig om zeep geholpen.

Ik ben er dan toch ook aan toe gekomen de laatste score van de Hobbit en van het Middle Earth-assortiment te beluisteren. Ik wilde er toch de tijd voor nemen, en ik ben zeker niet teleurgesteld. Voor de gehele Hobbit-trilogie geldt wat mij betreft dat de muziek niet kan tippen aan de LOTR-scores, maar dat maakt ze niet per se minder fijn om naar te luisteren. Dit komt o.a. omdat er delen LOTR in de Hobbit-scores zijn verwerkt, en omdat the Hobbit ook schitterende unieke hoofdthema's heeft.
De score van the Battle of the Five Armies bestaat uit een goed scala aan actietracks (rondom the Battle of the Lonely Mountain), aangevuld met een aantal rustmomenten (aan te merken als 'Stilte voor de storm-tracks') en een uitstap naar de Shire. De actietracks zijn majestueus. Niet alle tracks maken evenveel indruk als geheel, maar delen van tracks bezorgen toch flink kippenvel. Voorbeelden van dergelijke tracks zijn Ravenhill en to the Death.
We bevinden ons dan al iets over de helft van de score. The Battle of the Mountain is wat mij betreft het zwaartepunt. De aanloop naar dit zwaartepunt omvat een aantal hoogtepunten. De opener, Fire and Water, is schitterend. Zeker het invallen van het koor zorgt voor kippenvel. In het rustmoment Shores of the Long Lake hoor je een mooie versie van het Thauriel-thema. The Ruins in Dale en Our Darkest Hour maakten ook indruk. Ik denk toch wel dat ik deze tracks bij mate boven de actietracks verkies.
Na de slag brengt Shore een ode aan the Fellowship: 'There and Back Again' is een feit, en daarmee ook het einde van de trilogie. Ik sluit me wel aan bij mijn voorgangers, dit nummer is iets minder dan voorgaande Shire-composities. The Last Goodbye vind ik een schitterend nummer. Niet alleen omdat het door Billy Boyd is gezongen, maar ook omdat het een fijne, nostalgische sfeer weet te scheppen, en omdat het nummer voorzien is van een mooie tekst.
The Battle of the Five Armies is een goede score. Bij vlagen was ik enorm onder de indruk, maar niet zodanig als dat dit bij de scores van LOTR het geval was en is. Deze score vind ik minder goed dan die van an Unexpected Journey, en misschien net iets beter dan die van deel 2. Dat zal niet veel schelen.
Kan een groeier zijn, maar voorlopig geef ik 4 ruime sterren.

zojuist nog even de bonustracks beluisterd. Naar aanleiding daarvan kan ik het niet laten dat het ruim 6 minuten durende 'Ironfoot' een absolute aanrader is!

The Battle Voelt net iets te veel aan als een invoeloefening. met terugkeer van alle geweldige thema's. Voor een deel verklaarbaar omdat er geen nieuwe hoofdpersonen met hun eigen thema geintroduceerd hoeven te worden, maar ik had er toch meer van verwacht.

Het zware gebruik van de trombone maakt inderdaad indruk in Ravenhill , Dat viel ook in de film direct op. Zeer kwalitatief vakwerk van Shore

Op 2:42 van To the Death zitten schitterende hoorns, dat had verder uitgewerkt gemogen worden van mij.