Michael Hoenig - Xcept One (1987)
mijn stem
4 stemmen
0
CorvisChristi (crew)
geplaatst: 22 maart 2017, 22:16 uur
Michael Hoenig heeft een regelrechte synth-klassieker op zijn naam staan, namelijk zijn solo-debuut Michael Hoenig - Departure from the Northern Wasteland (1978).
Over dat album is al een hoop gezegd en geschreven, waardoor je bijna zou vergeten dat Hoenig nog een ander solo-album op zijn naam heeft staan. Namelijk zijn bijna 10 jaar later verschenen opvolger Xcept One.
Xcept One kent niet de status en kwaliteit van het debuut en muzikaal is het ook wel heel wat anders, maar als werk op zich is het bij vlagen best een aardig album te noemen.
Muzikaal is dit overduidelijk een product van zijn tijd: die typisch digitaal klinkende 80's-synthesizers domineren de sound volledig.
De muziek zelf is redelijk vlot en ritmisch allemaal, ja zelfs een tikkeltje speels bij vlagen, getuige het titelnummer en "Bones on the Beach". Helaas klinkt het ook in sommige gevallen wat geforceerd en irritant, middels het nummer "Scatter Part I".
Rustpuntjes zijn er ook op te vinden in de vorm van "Forgotten Thoughts" die mooi opbouwt naar een majestueuze climax. Tevens mag het mooie, maar tevens wat druilerig klinkende "Spectral Gong" niet onvermeld blijven. Persoonlijk vind ik het zelfs het beste nummer van het album.
Het album eindigt met "Scatter Part III" (waar is Part II??) en is nogal een vreemd en zenuwachtig, maar ook wel opvallend ritmisch nummer die op zich wel opvallend gaaf toetsenwerk bevat. Echter tettert het net wat te lang door, waardoor het op het laatst vervelend wordt. Het is tevens ook het einde van een plaat die zeker z'n momenten kent, maar ook neigt erg dertien in een dozijn te klinken.
Hoenig bezit muzikaal gezien over een behoorlijk eigen smoelwerk op dit album, maar weet het niveau niet vast te houden, waardoor Xcept One een vrij onevenwichtig album is geworden die het moet hebben van z'n meer ingetogen tracks. De drukke uitspattingen die de uptempo tracks kenmerken, werken op een gegeven moment toch danig op de zenuwen, wat ze uiteindelijk toch ontsieren.
Best jammer, want de plaat heeft best potentie, maar meer dan een karige 3 punten kan ik er toch niet aan geven.
Over dat album is al een hoop gezegd en geschreven, waardoor je bijna zou vergeten dat Hoenig nog een ander solo-album op zijn naam heeft staan. Namelijk zijn bijna 10 jaar later verschenen opvolger Xcept One.
Xcept One kent niet de status en kwaliteit van het debuut en muzikaal is het ook wel heel wat anders, maar als werk op zich is het bij vlagen best een aardig album te noemen.
Muzikaal is dit overduidelijk een product van zijn tijd: die typisch digitaal klinkende 80's-synthesizers domineren de sound volledig.
De muziek zelf is redelijk vlot en ritmisch allemaal, ja zelfs een tikkeltje speels bij vlagen, getuige het titelnummer en "Bones on the Beach". Helaas klinkt het ook in sommige gevallen wat geforceerd en irritant, middels het nummer "Scatter Part I".
Rustpuntjes zijn er ook op te vinden in de vorm van "Forgotten Thoughts" die mooi opbouwt naar een majestueuze climax. Tevens mag het mooie, maar tevens wat druilerig klinkende "Spectral Gong" niet onvermeld blijven. Persoonlijk vind ik het zelfs het beste nummer van het album.
Het album eindigt met "Scatter Part III" (waar is Part II??) en is nogal een vreemd en zenuwachtig, maar ook wel opvallend ritmisch nummer die op zich wel opvallend gaaf toetsenwerk bevat. Echter tettert het net wat te lang door, waardoor het op het laatst vervelend wordt. Het is tevens ook het einde van een plaat die zeker z'n momenten kent, maar ook neigt erg dertien in een dozijn te klinken.
Hoenig bezit muzikaal gezien over een behoorlijk eigen smoelwerk op dit album, maar weet het niveau niet vast te houden, waardoor Xcept One een vrij onevenwichtig album is geworden die het moet hebben van z'n meer ingetogen tracks. De drukke uitspattingen die de uptempo tracks kenmerken, werken op een gegeven moment toch danig op de zenuwen, wat ze uiteindelijk toch ontsieren.
Best jammer, want de plaat heeft best potentie, maar meer dan een karige 3 punten kan ik er toch niet aan geven.
* denotes required fields.
* denotes required fields.