Robert Long - Levenslang (1977)

Na het succes van zijn eerste Nederlandstalige album, kwam in 1977 Levenslang uit. De teksten vaak over geloof, worden hier ook weer gezongen. Vooral op het nummer, Soms Zou Ik Best. Een goed album, maar Vroeger Of Later zijn eerste is beter, vind ik.

Eigenlijk noemt iedereen Vroeger of Later als zijnde het beste album van Robert Long. Ik weet het zo net nog niet. Misschien vind ik dit album wel net even een tikkie mooier.
Op zich niet zo heel vreemd omdat hier een hoop rustiger nummers op staan en het hoempa gedeelte wat minder.
Hoe ongelooflijk sterk ik zijn teksten ook altijd vind en hoe goed ik me er in kan herkennen; ik blijf die 'meedeiners' toch altijd maar zo zo vinden. Doe mij maar de melancholische kant en die is op dit album goed vertegenwoordigd.
Maar het moet gezegd: als het dan weer die bedenkelijke kant opgaat zijn de teksten ronduit meesterlijk te noemen! (Beschaafde Tango bijvoorbeeld).
Heerlijk hoe Long de kleinburgerlijkheid aanpakt en hoe hij de handelswijze van de kerk bekritiseert.
Jammer dat ie er niet meer is; met het nieuwe kabinet zou dat misschien wel weer eens heel hard nodig kunnen zijn want als er iemand muzikaal kon verwoorden hoe ik tegen de dingen aankijk is het Robert Long wel

LEVENSLANG
verlegt het maatschappijkritisch accent van het debuut
op kant 1 naar het openhartig autobiografische.
Kant 2 is vrijblijvender.

De piano van Long alleen al doet mij een traan wegpinken.
Zakdoekenmuziek die omwille van de goedgevonden teksten
toch cool genoeg is ... een beetje zoals Jacques Brel.

Favorieten: de klassieker Flink Zijn, het broze Thorbeckeplein
en het nichterig potje schelden in Beschaafde Tango.

De vier eerste Long albums blijven volgens mij de allerbeste.

1 van de sterkste albums van Long.Het begin is het beste met de melanchoniek op een onbetwist hoogtepunt.
Pa,Levenslang,het zijn nummers die een sentimenteel, maar ook scherp inzicht geven over de donkere kanten van het leven.Maatschappelijk en de ervaringen van huis uit.
Flink zijn en Thorbeckeplein zijn wonderschone liedjes over een mislukte en een onmogelijke relatie.Prachtige muzikale omlijsting die nooit te veel afleid van het tekstuele.
Na het duet met Nelleke Verburg wordt het ineens wat luchtiger en wat vaker minder boeiend.
Jacob is een dolkomisch nummer en Beschaafde Tango is Long ten voeten uit.Even lekker afgeven op de kleinburgerlijkheid.Een werkelijk hilarische opeenstapeling van schelden op tangomuziek.
Ik heb dus wel wat skipmomenten op deze plaat.Maar er staat genoeg moois op.

Na mijn mening over het debuut van Robert Long, ook dit album maar weer eens uit de kast gehaald. Ik moet zeggen dat ik er eens goed voor ben gaan zitten, de teksten op me in heb laten werken en zo nu en dan e.e.a langs zijn debuut plaats. Ik vind nog steeds zijn debuut sterker als compleet geheel, maar.... Als iemand het chanson nieuw leven in heeft geblazen in die periode dan is het Robert Long. Prachtige intieme en bijkans emotionele beschouwingen in de nummers Pa en Levenslang. Flink zijn is mooi, maar dat deed hij op zijn debuut ook al soortgelijk met Afscheid een slagje mooier. Thorbeckeplein is een mooi liefdeslied, maar ook hier vind ik hem in Liefste mijn liefste en Kalverliefde wat welsprekender. Waar wou je heen gaan..Tja Robert Long kan en zal voor vele jongeren een voorbeeld zijn als het gaat om "uit de kast" komen, gezien zijn prachtige teksten en onderwerpen over homoseksualiteit. Kind van vandaag mooie drive en beeldend voor de jaren zeventig (doet me een beetje aan opzij opzij denken). De 2de helft van de "plaat" is inderdaad een wat andere toon. Is de 1ste helft chanson-pianissimo, de 2de helft is meer cabaretesk-fortissimo. De heilige huisje komen weer tevoorschijn. Jacob als een soort van voorloper op Iedereen doet 't. Al bij al ben ik het album wel meer gaan waarderen en is het een goede tweede geworden, het winnen van een edison waard destijds.

De minste van de eerste vijf platen. Dromen bevalt minder. De eerste vijf nummers zijn toch wat minder dan Levenslang. Beschaafde tango is nog de mooiste.Soms is ook weer klasse. Jacob lijkt me een carnavalskraker en Kind van vandaag lijkt inderdaad een beetje op van Veen. Drie sterren.

Wat is Jacob ineens weer een actueel nummer...

De eerste vijf nummers (ook wel Kant A) zijn vijf van de mooiste Nederlandstalige nummers ooit geschreven en gezongen. De rest van dit album (ook wel kant B) valt erbij in het niet.

Zo'n beetje elk bericht hier maakt al gewag van het verschil van toon tussen de A-kant en de B-kant. Dat hoef ik dus niet per se over te doen, maar ik wil wel wat kanttekeningen plaatsen bij het geïmpliceerde kwaliteitsverschil.

De A-kant is inderdaad mooi... erg mooi. Men mag hopen dat het autobiografische hier en daar wel met een lichte korrel zout genomen mag worden, maar dan nog. Enkel het duet met Nelleke Burg (een naam die me verder ook niks zegt) kruipt me af en toe wat te dicht tegen het melodramatische aan. Het titelnummer is een absoluut hoogtepunt met een muzikale omlijsting die heel even iets verder gaat dan de cabaretier met zijn instrument en een schitterende tekst. Mooi hoe telkens de grootse ambities ook groots neergezet worden, waarna de weerbarstige praktijk in een klein nazinnetje komt.

Je bleef rechtvaardig en alert
totdat je chef-verkoper werd



Toch heb ik ook een geel sterretje voor de B-kant bewaard... en wel voor Kind van Vandaag. Erik van der Wurff zal zeker zijn verantwoordelijkheid hebben voor de al genoemde gelijkenis met Herman van Veens Opzij. En wederom die mooie tekstuele opbouw van ietwat speels naar wrang. Daarna slaat de lichtvoetigheid wel een beetje toe inderdaad. Jacob en Beschaafde Tango vind ik leuk voor wat ze zijn, maar van Dromen heb ik de aardigheid op een gegeven moment wel afgehoord.

Van de Robert Long albums die ik tot nu toe gehoord heb is dit de favoriet.

De meeste Long albums hebben plezierige liedjes en liedjes met diepgang.
Op deze tweede langspeler worden die songs bewust gegroepeerd per plaatkant.

De meer luchtige, hitgevoelige dingen staan op kant 2.

Prachtige teksten op kant 1, leuke teksten op kant 2. Ben dit pas op latere leeftijd gaan waarderen. Tja, je hoorde er niet bij als je Robert Long goed vond destijds.

Heb het album net nog eens goed beluisterd op you tube. Ik kwam het tegen in mijn speurtocht door (jaar)lijstjes. Heel terecht opgenomen in de lijst van OOR over 1977 (op 48).