Wipers - Silver Sail (1993)

Soms kan een eigenzinnig muzikant de plank ook mis slaan.
Ook al is het Greg Sage.

Door de plotselinge aandacht,
destijds veroorzaakt doordat Kurt Cobain aan iedereen vertelde hoe belangrijk de Wipers voor hem waren geweest in zijn muzikale ontwikkeling, en hij daarop het project "Fourteen Songs for Greg Sage and the Wipers" maakte en bekostigde,
ontstond er ineens belangstelling voor de Wipers in de States.

Er werd van allerlei kanten druk uitgeoefend op Greg Sage. De tijd was rijp om te "cashen", vond men in de industrie.

Hoewel Sage een nieuw stevig Wipers album eigenlijk al klaar had liggen, besloot hij met opzet een rustige plaat uit te brengen. Met als bedoeling een dreigende hype af te wenden.

Maar al doende heeft hij wel vergeten ook een echt goed album te maken.

Ik heb ooit eens na een soundcheck, voorafgaand aan een optreden, een hele tijd met hem zitten praten.
En ik weet daardoor dat hij niet bepaald iemand is om gedurend in het middelpunt van belangstelling te staan ( zeer verlegen), dus ik begrijp wel dat hij er de persoon niet voor is om een "ster"te zijn, maar voor mij heeft hij daardoor wel met Silver Sail zijn zwakste plaat uit zijn hele carriere afgeleverd.

Jammer dat hij zich dus, hoewel hij het tegendeel beoogde, toch op deze wijze heeft laten leiden door media-aandacht en druk van zijde van de muziekindustrie.

Y I Came en Silver Sail zijn toch subliem, als je het mij vraagt.
Maar okee, het album is inderdaad wat te rustig.

eerste 4 nummers zijn rustig maar daarna bloeit deze plaar toch wel echt open. Prisoner doet me qua gitaargeluid denken aan Neil Young. En al de nummers die volgen zijn subliem, meer gitaarsolo's dan dat we van de Wipers gewend zijn.

Eens met Bone Machine.

Ik vind het persoonlijk wel mooi, die rustige opbouw. En dan later gaat het er wat steviger aan toe, met als hoogtepunt het titelnummer, voor mij toch een echte Wipers-knaller.

Niet de beste van Wipers, maar toch zeker een ruime voldoende gescoord.

Opnieuw uitgebracht op vinyl, in een zware ' audiophiele' persing.
Te verkrijgen bij http://www.zenorecords.com/...

Nu ik Silver sail na een aantal jaren weer eens hoor klinkt ie toch beter als in mijn herinnering.Het begin van de plaat ligt een beetje in het verlengde van Greg's solo plaat Sacrifice (for love) maar vanaf nummer 5 geven de Wipers toch aardig gas.Vooral Prisoner,Sign of the times en On a roll zijn ijzersterke nummers waarin Greg Sage weer enkele prachtige solo's uit zijn gitaar tovert.Zo goed zelfs dat ik met een vol punt verhoog.