Rod Stewart - Body Wishes (1983)

Zelfde verhaal als bij de voorganger Tonight I'm Yours. De muziek wordt commerciëler en gladder, de bezieling die zijn oudere werk typeerde is hier ver te zoeken.
Iets later zou ook ik als fan afhaken, dit album heb ik nog op elpee. De hoes is eigenlijk best aardig, zeer fout, maar toch leuk.
Baby Jane en What Am I Gonna Do (with You) zijn de hitjes die de dans der middelmatigheid nog een beetje ontspringen.
Beslist GEEN AANRADER.

**1/2

nog slechter dan zijn voorganger , gewoon slecht

Nee, toch aanmerkelijk beter dan Tonight I'm yours. Op Body wishes zijn veel disco-invloeden en electronica verdwenen.

Het heeft ook zowaar een heel aantal acceptabele nummers, waar ik met name de finale, de laatste twee nummers een compliment wil geven. Ook single Baby Jane en de titelsong kunnen er prima mee door.

Voor de rest heeft het ook een aantal 'vuige rocker's', zoals Dancin alone, Move me, Ready now en Ghetto blaster

Maar ook hier geldt, een aantal draken ontsieren de plaat. De single What am I gonna do is heel matig en ook Sweet surrender is niet best.

Maar al met al verdient deze plaat beter dan z'n twee voorgangers

Mee eens dat hier i.i.g geen klassiekers op staan. Maar over het geheel vind ik het geen onaardige plaat. In vergelijking met zijn oudere werk, zal deze niet bovenaan in het oeuvre van Stewart komen, maar rockers als Dancin Alone en Move Me vind ik niets mis mee. Baby Jane is een prima hit die aansluit bij het geluid van 1983. De eerder genoemde Sweet Surrender en What Am i Gonna Do zijn basic van opzet, maar wel leuk om te horen. Sweet Surrender is een nummer waar bijv. Springsteen ook wel een handje van heeft, niet teveel poespas maar wel lekker in het gehoor. What Am i Gonna Do, is op het randje zoals een I just called.. van Stevie Wonder bijv., maar blijft wel hangen...niet dat dat een maatstaf is voor kwaliteit en integriteit, maar op zijn tijd.
De missers vind ik eerder Ghetto Blaster en Ready Now, wat m.i geen ''vuige' rockers zijn.
Strangers Again is een nummer waar er in 1983 zovelen van zijn gemaakt en het ene oor in en het andere uit gaat.
Satisfied zit goed in elkaar, hoewel je even door de synths heen moet luisteren...maar soit er is geen Killing of Georgie, of Maggie May te bekennen en de rockers heeft hij wel eens met meer bezieling gemaakt.
Wat mij betreft toch net genoeg nummers erop voor een voldoende.

vind alleen baby jane leuk

Wat is dat toch met rod stewart in de jaren 80 vond ik vrijwel alles goed tot aardig. Maar als ik dat vandaag de dag draai valt lp na lp flink door de mand. Zal ook wel aan mijn destijds matig ontwikkelde muzikale breintje gelegen hebben neem ik aan ha. Ik heb aan al die lp's goede herinneringen. Ze kwamen atijd in die prachtige zomers uit teminste in mijn belevings wereld dan toch. Als ik deze draai dan blijven alleen baby jane, move me en body wishes overeind staan. Toch scoorde rod ieder jaar weer een of meerdere hits met zijn jaren 80 spul. Volgens mij was deze periode ook zijn qua verkoop meest succesvolle periode toch? Maar blijkbaar niet zijn beste muzikale periode gezien de terecht? lage score's. Eigelijk best wel jammer dat mijn goede herinneringen aan hem danig verpest worden omdat de muziek de tand des tijds niet doorstaan. Nee geef mij zijn oude platen maar.

Baby Jane was eigenlijk een erg goede single die erg vaak in disco's en allerlei clubs voorbij kwam en de dansvloer overvol maakte. De rest van deze LP is slecht. Feitelijk werd de plaat erg goed verkocht. Baby jane was het visite kaartje, maar alle overige nummers hadden niets wat enigzins bleef hangen.

Ik herinner mij dat ik dit album destijds vooraf in een platenzaak had beluisterd en liet liggen. 30 jaar later na herbeluistering (via Grooveshark) vind ik het nog even matig. Een routineuze Rod Stewart horen wij hier met nummers die weinig tot de verbeelding spreken. Baby Jane vind ik nog redelijk maar What Am I Gonna Do (I'm So in Love with You) zijn zwakste single tot dan toe.

Voor mij een heerlijke plaat ondermeer ook,omdat ik hem in 1993 in de Kuip gezien heb. Als vijftien jarige maakte dat veel indruk. Lekkere pakkende nummers van een ras artiest. In déze periode hadden we ook Bowie mijn zijn Let,s Dance en Queen met Radio Ga Ga. Ook allemaal top.

Op een of andere manier maakt muziek uit mijn pubertijd nog steeds indruk.

Een leuke popplaat!