Ibeyi - Ibeyi (2015)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Ibeyi - Ibeyi - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Ibeyi is een duo dat bestaat uit de tweelingzussen Naomi en Lisa-Kainde Díaz. De twee groeiden op in Parijs, maar hebben ook Cubaanse roots.

Miguel 'Angá' Díaz, de vader van de zusjes, speelde als percussionist in de legendarische bezetting van de Buena Vista Social Club en had op zijn beurt weer zijn eigen roots. Het zijn de roots van de West-Afrikaanse Yorùbá cultuur, die zich in de tijd van de slavernij over de wereld verspreidde en op een aantal plaatsen (waaronder Cuba) verrassend goed intact bleef.

Op het titelloze debuut van Ibeyi eren Naomi en Lisa-Kainde Díaz de Cubaanse en vooral de Yorùbá wortels van hun in 2006 overleden vader, maar het zijn ook kinderen van deze tijd, met een voorliefde voor moderne elektronische muziek.

De botsing tussen traditionele Afrikaanse muziek en moderne elektronica levert fascinerende muziek op. Het debuut van Ibeyi klinkt bij vlagen, en zeker wanneer wordt gezongen in de Yorùbá taal, zeer traditioneel maar klinkt net zo vaak heel modern. In de meeste gevallen versterken beide uitersten elkaar echter in een volkomen uniek geluid.

Het is een geluid dat af en toe raakt aan dat van Björk, al hebben de zussen Díaz gelukkig een net wat toegankelijkere zangtechniek dan de IJslandse zangeres. De stemmen van Naomi en Lisa-Kainde klinken af en toe heerlijk zweverig, maar dit kan zomaar omslaan in traditioneel Afrikaans gezang of in lekker soulvolle klanken.

De stemmen van de zussen worden hier en daar gecombineerd met tribaal aandoende ritmes, maar op het overgrote deel van de plaat overheerst de moderne elektronica. De zussen Díaz zijn naar verluid fan van de muziek van James Blake en dat is te horen. Het titelloze debuut heeft een wat minimalistisch aandoend elektronisch geluid, maar het is een geluid dat uitstekend past bij de stemmen van de twee.

Het debuut van Ibeyi is niet altijd even toegankelijk, maar naast experimentele songs bevat de plaat ook volop songs die in brede kring gewaardeerd zullen worden. Het is echter ook een plaat die je constant op het verkeerde been zet. Het ene moment word je betoverd door opvallende ritmes en zang in het Yoruba, het volgende moment nemen atmosferische elektronica en subtiele beats het over, maar het debuut van Ibeyi bevat ook passages waarin subtiele pianoklanken worden gecombineerd met prachtige Engelstalige vocalen.

Ik probeer muziek altijd in een hokje te duwen, maar dat is bij het debuut van Ibeyi onbegonnen werk. De plaat blijft maar alle kanten op schieten en bestrijkt hierbij een bijna onwerkelijk groot terrein. Van Björk naar The Xx, van FKA Twigs naar de West-Afrikaanse binnenlanden, van James Blake naar Adele. Buitengewoon fascinerende plaat van een duo dat momenteel stevig wordt gehyped, maar ook wel degelijk heel veel te bieden heeft. Erwin Zijleman

Dan is je vader percussionist bij de wereldberoemde Buena Vista Social Club en ben je tweeling. Wat ga je dan doen? Juist ja, muziek maken. Cubaanse roots dus, maar opgegroeid in Frankrijk. Een er zit ook nog wat Afrikaans in deze dames. De EP van vorig jaar beviel mij al aardig, dus dan is het kleine stap naar deze eerste volledige LP.

Er staan dertien nummers op, waarvan er elf echt als nummer aangewezen mogen worden. Een intro en een outro tel ik meestal niet mee.
Maar laten we beginnen. Na de intro horen we Oya en nu vind ik dit niet de meest bijzondere opener. Een beetje saaiig, ondanks de verschillende invloeden die duidelijk hoorbaar zijn. Een stuk beter is dan het sfeervolle Ghosts, of die andere single River. Allebei erg leuke nummers. Beetje mysterieus en rijk aan geluid.
Think of You karakteriseert zich door de dikke beats, die onderliggende beats heb ik het over. Bijzonder in elkaar gezet. Wat dan in mindere mate te zeggen valt over het niet meer dan aardige Behind the Curtain.
Mijn persoonlijke favoriet en zonder twijfel het allerbeste nummer van dit album is Stranger/Lover. Echt een fantastisch nummer waar ook de vocalen een stuk dieper gaan en overtuigender zijn. Genieten geblazen!
Opvolgend is Mama Says ook erg sterk te noemen. Deze lijn moeten ze dus doorzetten. Dit is de muziek van Ibeyi die ik erg kan waarderen. Daar hoort ook het sfeervolle Weatherman bij. Of het mooie Faithful.
Helaas zijn vlak voor de outro nog een tweetal minder boeiende nummers. Yanira kan me niet echt boeien en Singles ontluikt mij een “mwa”.

Een vrij wisselende plaat dus, met vooral een erg sterk middenstuk. Vanaf favoriet Stranger/Lover blijft het vier nummers lang op een erg hoog niveau. Een niveau dat ze van mij wel een hele plaat vol mogen houden.

(bron: Opus de Soul)

Laatst was ik in Londen en deze Franse dames waren in veel metrostations goed vertegenwoordigd op billboards. Het zei me helemaal niks. 'Zal wel een grote top 40 act zijn' dacht ik gelijk

Niets van dat alles is waar.

Toen ik Oya voor het eerst hoorde, omdat ik toch wel nieuwsgierig was geworden door al die billboards, moest ik gelijk denken aan Bishi die op haar album Albion Voice een zelfde soort sound laat horen. Ik hoor etnische klanken vermengd met electronica. Broeierig, zwoel en toch best toegankelijk. Heel fascinerend en fris.

Typisch zo'n album dat alle kanten op kan gaan en dat doet het dan ook. Soms ronduit betoverend, dan weer vermoeiend.
De tweeling doet me denken aan de zussen Gysel van Zita Swoon Group die af en toe een beetje richting Björk gaan (maar dan met meer soul).
Het album kent ook de broeierigheid die Tricky wel eens laat horen.

Bijzonder album dat nergens geforceerd 'hip' klinkt en daar was ik even bang voor. Nee, het komt allemaal heel ontspannen over en ik ben aangenaam verrast hierdoor.

Oya begint heel mysterieus eigenlijk, prima opening voor eigenlijk een heel andere sound.
Ghosts vind ik geweldig, die beat en de zang zijn super vet gedaan. De zang is meer soul/pop terwijl de beat doet denken aan Cuba.
River verandert de stijl weer ietsje, wat meer hiphop dirty south kwa beat en hoe de zang binnenkomt met een koorachtig geluid is heel vet gedaan. Ook de zang is top.
Think Of You is wat meer in het verlengde van de vorige track voor het eerst dus wat continuïteit kwa sound. Niks ten nadele, prima track met mooie zooooom sample.
Behind The Curtain, begint weer heel rustig en komt kwa beat los na 2 minuten. Toffe verandering van sound, maar is beter eerste paar keer dat je hem hoort als na verloop van tijd.
Stranger/Lover is meer R&B eigenlijk, ik als ergens voor de radio gemaakt..zou wellicht kunnen maar geen uitnodiging voor de sound van de rest van het album want heel anders. Ik zie het meer als een plotselinge wending om wat meer variatie te krijgen al is de vraag wel een beetje is het niet wat té afwijkend. Wel krijgen we te horen dat beide dames echt alles kunnen zingen. Hoewel een dissonant, toffe track nog steeds.
Mama Says heeft een mooie tekst, heel dramatisch eigenlijk. Die beat valt als het ware binnen, mooi gedaan. Ook vind ik de stem erg mooi als die de schelle sound laat horen.
Weatherman is mij iets te spacy, maar als de beat binnen komt toch wel fijn. Ik zou zeggen dat deze wat meer voor de radio gemaakt is kijkend naar de trend van electronic/pop acts.
Faithful is niet slecht maar toch wat minder kwa sound, wel lekker die piano die er doorheen fladdert, dat instrument hadden we nog niet gehoord.
Yanira is niet mijn ding, die is wat teveel zigeuner muziek.
Singles is kwa zang en piano wat disconnected, wellicht zo bedoelt maar ik vind het niet lekker klinken.
Exhibit Diaz is weer meer R&B achtig, de piano is ineens gebleven de laatste tracks en dat is mooi.

Het geheel duurt mij net ietsje te lang, ondanks dat het slechts 48 minuten is. Ik denk dat wanneer het album 2 tracks korter duurde ik dit significant beter vind. Desondanks een ruime 4* voor originaliteit, goede zang en toffe producties.