Lupe Fiasco - Tetsuo & Youth (2015)

Na het eerste album had ik goede hoop dat Lupe een topper zou worden. Op The Cool deed hij echter niet meer dan zijn leuke sound bevestigen maar echt innovatief werd het niet, eerder hetzelfde type muziek maar dan iets commerciëler. Met lasers sloeg hij de bal opeens serieus mis, een gedrocht van een plaat. Zijn vorige plaat was weer iets beter maar ook die oversteeg nauwelijks de middelmaat en was over de hele lijn gewoon te saai.

Veel goeie hoop had/heb ik dus niet voor de plaat maar door de positieve reacties hier, ga ik me er deze week toch eens achter zetten

is een heerlijk album, en ja, Mural duurt echt belachelijk lang maar daaammnnn, want komt Lupe daar hard!!

Die sample in Mural is echt overused en al veel beter gebruikt. Doe mij maar Mary van Curren$y! Niet dat Mural een slechte track is trouwens.

Na het aardige debuut, het naar mijn mening ietwat teleurstellende The Cool en het ronduit dramatische Lasers deze toch maar eens een kans gegeven. Heb dit altijd een veelbelovende artiest gevonden, maar zat op Lasers na bij elk album met het gevoel dat er meer in had gezeten.

Het grootste mankement op al zijn albums is de lange speelduur, en het is in dit geval een groter minpunt dan ooit tevoren (ik houd Lasers even buiten beschouwing). Niet alleen staan er opnieuw een aantal fillers op die het niveau van de plaat omlaag halen, maar veel nummers gaan ook véél te lang door. Mural en Prisoner 1 & 2 zijn op zich prima, maar als concept niet boeiend genoeg om 9 minuten lang te blijven boeien. Sowieso werken tracks van een dergelijke tijdsduur zelden in dit genre vind ik; word snel repetitief en vermoeiend. Chopper is echter zo'n uitzondering waar het wel werkt, en behoort samen met Dots & Lines tot de hoogtepunten van deze plaat. Hij had daar ook best mogen eindigen; was een goede closer geweest en alleen They.Resurrect.Over.New. is daarna nog de moeite waard vind ik.

Daarnaast is de productie wederom niets bijzonders (wel beter dan op Lasers en L&F2), evenals de featurings (Chopper uitgezonderd). Nikki Jean en Guy Sebastian leveren nietszeggende refreinen op die elke gemiddelde popartiest op dergelijke wijze had in kunnen zingen. Flow en teksten zijn, bij vlagen, het beste wat ik van hem gehoord heb; een track als Mural had hij op beide fronten niet af kunnen leveren ten tijde van Food & Liquor, denk ik zo.

En zo zit ik hier wederom met datzelfde gevoel: hier had meer in gezeten. Desalniettemin vind ik dit samen met F&L zijn beste album. Las ergens dat zijn contract bij Atlantic er nu opzit, dus hopelijk weet hij voor een vervolg een beter productieteam te strikken, laat hij die zwakke featurings achterwege, en probeert hij eens een plaat te maken die over een kortere tijdsduur weet te boeien. Meevaller is dat ik met dit album, mede doordat ik sporadisch wel vooruitgang terug hoor, wel weer kan hopen dat deze man ooit een klein meesterwerk weet af te leveren.

Lupe Fiasco vertelde onlangs dat dit zijn beste album tot nu toe is. Ergens heel ver weg deel ik deze mening. De combinatie van zijn oude stijl en meer trap-achtige producties vind ik erg cool. Dit maakt Tetsuo & Youth inderdaad beter dan het übercommerciële Lasers en de ietwat geforceerde 'comeback' Food & Liquor II. Dit album kan echter niet tippen aan zijn eerste twee platen en dat komt voornamelijk door twee punten.

Ten eerste vind ik Lupe op één of andere manier wat wegvallen. Op voorgaande albums, zelfs op Lasers, was hij dé drijvende kracht op het album. Dat gevoel mis ik hier. De nadruk ligt ook veel meer op de producties. De muziek is erg mooi en zet een coole sfeer neer, maar ik vind Lupe een ongelooflijke sterke rapper en dat komt er helaas niet goed doorheen.

Ten tweede vind ik het wat onsamenhangend en langdradig. Gek genoeg is het duidelijk dat Lupe Fiasco een consistente sfeer probeert neer te zetten d.m.v. de producties, maar het lukt niet helemaal. Misschien dat juist daardoor het verschil nog meer opvalt. Voor de rest doet dit album mij heel veel denken aan Ab-Souls laatste album: zoveel potentie, maar hij slaat net iets te ver door. Hierdoor zwakt de kracht van de muziek juist af en heeft een tegengesteld effect.

Desalniettemin vind ik dit album stukken beter dan These Days... en komt Lupe Fiasco wederom met een lekker album. Tetsuo & Youth klinkt erg fijn en er schuilt wellicht nog wel een verrassing in. Daarom trap ik toch wat voorzichtig af met een 4! Dots & Lines, Chopper en They.Resurrect.Over.New zijn mijn favorieten!

Dit kan totaal niet tippen aan Food & Liquor. Het ligt met een commerciëlere sound dichter bij The Cool. Maar ik vond The Cool qua algemeen niveau iets beter, T&Y bevat uitschieters die qua niveau The Cool zwaar overstijgen maar bevat dan weer veel te veel fillers en een handvol zeemzoete refreintjes die me doen denken aan Lasers.

Al bij al een positieve verrassing na het weerzinwekkende lasers en het saaie F&L2. Een aardig album maar net geen topper. Misschien dat ik er na een paar luisterbeurten anders over denk maar dat gevoel overheerst bij mij na het album twee keer gehoord te hebben.

ehm, ik schat mezelf redelijk intelligent in maar ik kan de meeste teksten op dit album totaal niet volgen, en dat maakt het voor mij toch allemaal net een tandje minder...
zit vast geniaal in elkaar en vol met dubbele betekenissen enzo maar ik heb meestal geen idee waar Lupe het over heeft

verder vind ik die mierzoete refreintjes inderdaad nog steeds niet om aan te horen
ik haal er een half puntje vanaf, vind Joey z'n plaat beter

Precies wat ik zei op de eerste pagina & die van Curren$y blijft mijn favo track met die beat. Volgens mij stond 'ie ook op één van Ross zijn laatste twee albums.

Jeezy heeft hem ook gebruikt.

Ondanks dat ik het album wat platjes vind in zijn geheel is prisoner 1&2 wel een heel vette track...

Wat een geweldig album is dit weer van Lupe. Conceptueel zit het erg sterk in elkaar, hoewel je heel wat luisterbeurten nodig hebt om daar soms achter te komen. Met het verhaal van MYH liet hij natuurlijk al zien dat hij het in zich heeft om geweldige gelaagde en uitgebreide verhalen neer te zetten, maar met dit album weet hij dit misschien nog wel te overtreffen. Vooral na 'Winter' sluiten de nummers qua verhaal naadloos op elkaar aan. Winter met de duistere klanken, Chopper waarbij diezelfde duistere klanken in een geweldige posse cut in woorden worden omgezet. Deliver en Madonna waarbij de gevolgen van het geweld bijna schilderachtig worden uitgelegd door Lupe. Adoration en TRON hebben zo veel referenties naar drugs, games (the Game) en religie dat het bijna eng wordt.

Favoriete nummers zijn momenteel Chopper, Adoration of the Magi, Body of Work, Mural en Prisoner 1 & 2. Vooral die laatste twee zijn ongelofelijk sterk.

Ik ben het trouwens wel met S&S eens dat de beats wat meer op de voorgrond treden dan bij andere albums van Lupe, maar ik vind juist dat het een geweldig effect heeft op het geheel. De beats hebben vooral op nummers als Chopper, Prisoner, Adoration of the Magi en TRON, net zoals natuurlijk de vier interludes een grote toegevoegde waarde.

De mogelijke betekenis van het album achterstevoren vind ik trouwens misschien nog wel het interessants van dit album. Dit zou het hele levensverhaal van Lupe Fiasco moeten voorstellen.Hier wordt deze misschien nog wel het duidelijkst uitgelegd, hoewel het allemaal interpretaties van luisteraars zijn natuurlijk. Er zijn ook theorieën dat het tweede gedeelte tot Chopper (wat in dat geval dus het eerste gedeelte is) een toevoeging of vervolg op het verhaal van MYH is (de wedergeboorte van the Cool), waar op zich ook iets in zit gezien alle referenties naar the Game en drugs. Vanaf Chopper gaat het dan weer over Lupe Fiasco zelf
Dots & Lines gaat over het contract van Lupe met Atlantic en hoeveel spijt hij daarvan heeft, en Mural is uiteindelijk het tekstuele hoogtepunt waar Lupe zijn hele leven al naartoe werkt (wat hij zelf ook heeft aangegeven in een van zijn tweets), waarna Summer het begin van zijn nieuwe (artistieke) leven is.


Als dit geniale album als introductie voor zijn zo gezegde meesterwerk moet worden gezien (Skulls) wil ik niet eens weten hoe ongelofelijk dat album gaat worden...

Extreem wisselvallig. Ik vind bepaalde tracks echt moddervet (Chopper, Adoration of the Magi, They Resurrect Over New), maar er staan zoveel niemandsdalletjes op dit album. De seizoen interludes voegen mij betreft niks toe aan het album, de banjo op Dots & Lines vind ik irritant, Mural ben ik klaar mee na 3 minuten en de nummers van Nikki Jean en Guy Sebastian vind ik maar fillers. Zonde dat Lupe toch steeds maar weer terugvalt op het maken van popnummers, terwijl hij wel vaak kritiek heeft op poprappers als Wiz Khalifa.

Tot nu toe nog mijn favoriete hiphop release van dit jaar. We zijn nog maar 1,5 maand onderweg en we hebben zeker niets te klagen. Als het zo doorgaat word dit echt een topjaar voor hiphopmuziek!

Hm dat is niet waar: beste album van vorig jaar, dit jaar en volgend jaar is 2014 Forst Hills Drive. Maar deze mag er idd ook zijn.

leuk gedaan met die skits, normaal irriteer ik mij dood aan skits maar hier vind ik het echt wel een meerwaarde voor het geheel. verder ook echt een goed album, ja er zitten een aantal poppy hooks bij maar ik vind deze eigenlijk stiekem wel lekker! heb mij geen enkel moment verveeld en de producties zijn echt van een belachelijk hoog niveau!

kortom dit is wel een blijvertje voor mij! waar vele hier Blur my hands één van de missers vinden ga ik juist er lekker op deze track, verder zijn prisoner en deliver ook erg dope! ach wie houd ik voor de gek ik vind elk nummer op dit album heerlijk en dat is wel uniek want meestal zit er wel een missertje tussen

4,5!

Lupe, Lupe, Lupe: van jouw muziek moet ik vaak poepen. Nee dat is maar flauwekul, wel zijn zijn albums vaak zo langdradig dat ik een plaspauze moet inlassen.

De beste man kan sterk rappen, maar hij kan geen albums maken. Niet alleen vanwege de tijdsduur, ook vanwege veel matige refreinen, gastartiesten met slechte rijmpjes en af en toe die onbegrijpelijke drang om clichérock in de muziek te verwerken. Onder het mom van: lekker veel bombast en levendigheid (denk ik dan maar). Het resulteert echter in ouderwetse meuk. Beide genres (rock en hiphop) totaal onwaardig.

Dus is dit een sterke rapper met nog heel wat onkunde. Overigens: ik heb hem eens live gezien in Duitsland en toen klonk het wel sterk met een bekwame band die hem ondersteunde.

Er zijn al heel wat sterke nummers uitgekomen dit jaar, maar Prisoner 1 & 2 is toch nog wel veruit de beste. Die tempo en beat veranderingen. Die teksten.

Heerlijk hoe hij altijd al die verschillende betekenissen door elkaar weeft om er één geheel van te maken.

Dit was toch wel mijn favoriete hip-hop album van het jaar totdat Kendrick zijn bom dropte. Dit album heeft zijn hoogtepunten maar de tijdsduur staat me enorm tegen. Door die tijdsduur staan er ook een aantal mindere tracks op die wat mij betreft best gedropt hadden kunnen worden. "Mural" is toch wel mijn favoriet, wat een briljante beat en woordspelingen. Nooit verwacht dat Lupe Fiasco nog eens zo goed uit de hoek ging komen.

Briljante plaat, merk toch dat ik meer van Lupe’s nieuwe werk geniet dan van de klassiekers

Mural is idd wel een meesterwerkje