Kodaline - Coming Up for Air (2015)

Honest is echt een heel mooi nummer. Inderdaad wel erg 3fm-fähig met veel grote Coldplay-gebaren en de Kensington-ohoho-koortjes, maar ik vind het toch prachtig.

Toen ik Kodaline in Rotown zou gaan zien was dat iets om naar uit te kijken. Er was iets gaande rondom deze band. Er was nog geen album afgeleverd, dat liet nog even op zich wachten, en het werd dan ook een kort maar krachtig concert. Toen eenmaal het debuut uitkwam was de band alweer wat naar de achtergrond verdwenen bij mij en eerlijk gezegd viel het me toch wat tegen allemaal. Te netjes binnen de lijntjes en te veel Coldplay, Snow Patrol en consorten.

Die invloeden zijn er nog steeds, maar de nummers op dit album vind ik een slag minder dan op het debuut en de manier van zingen begint me zelfs wat tegen te staan (en dan zijn 16 nummers van de deluxe versie best veel).
Oeh's en aah's, uitwaaiende gitaartjes, koortjes, gekwelde zang.... waar kennen we het ook al weer van?!
Stonden er op het debuut toch nog wat sterke songs die vooral afkomstig waren van de eerste EP's daar hoor ik ze op dit album niet echt. Te veel een brei: kunnen ze nog proberen om op te vallen met een nummer als Human Again (mannen waarom U2 willen imiteren?!) maar het wil me nu echt niet meer pakken.
Slecht? Nee. Boeiend? Absoluut niet.

Voor mij typisch zo'n band dat 1 album wel leuk bleek, maar waar ik het verder wel bij geloof nu ik het vervolg ken. Er zijn er meerdere geweest hiervoor waar dat gebeurde en er zullen er ongetwijfeld meer volgen.
Ik ga dan toch liever voor wat meer puur of eigenzinnigers. De herinnering aan Rotown is eerlijk gezegd ook al weer aardig vervaagd. Dat zegt misschien genoeg.

Jammer.... een krappe voldoende dan.

Sympathieke popplaat, weer anders dan het debuut. De liedjes luisteren liggen fijn in gehoor en zijn erg radiovriendelijk. Nummers als 'Ready, Honest, Human Again, Play te Game' zijn voor mij de uitschieters.

'Coming Alive' lijkt gejat van 'Hurts like Heaven' van Coldplay. Verder hoor ik meer Coldplay-invloeden. Geïnspireerd zijn door een andere band is niet erg, maar jatten is toch wel wat anders.

De zanger zingt trouwens in mijn ogen trouwens wel erg hijgerig, alsof hij na het zingen van een liedje aan de beademing moet.
Daarom 3,5*