Black Star Riders - The Killer Instinct (2015)

Lelijke hoes, maar dat drukt de pret niet. Een nieuwe plaat van Thin Lizzy II gaat er altijd in. Ik hoop een stap voorwaarts, want de laatste had ik een dubbel gevoel bij.

Met de fabuleuze gitarist Scott Gorham?

Het is de fabuleuze en eningszins voorspelbare Scott Gorham die de legacy van Thin Lizzy voortzet met deze Black Star Riders.

Eerste single / titelsong is niet verrassend, maar dat had ik ook niet verwacht.
Kijk uit naar de rest van het album (EN naar de co-headline tour met Europe in de UK!)

Tweede single inmiddels ook uit, Finest Hour:

BLACK STAR RIDERS - Finest Hour (OFFICIAL VIDEO) - YouTube

Ik weet het nog niet zo.... wacht het album maar eens gewoon af en dan in z'n geheel luisteren. Dat werkte bij de vorige ook het best. Overigens vandaag nog niet verkrijgbaar bij de platenzaak.

Aangezien ik in maart naar Londen ga voor de 2 concerten die Europe daar geeft samen met Black Star Riders, ben ik de albums van laatstgenoemde maar eens wat nader gaan bestuderen. Het debuut album begin ik steeds beter te vinden. En ook deze twee nummers mogen er absoluut zijn vind ik! Het is allemaal niets nieuws (want veel Thin Lizzy like material) maar dat wisten we van te voren. Is ook geen probleem. De songs luisteren lekker weg en met name Finest hour heeft die heerlijke laidback Lizzy vibe. En aangezien de eerste twee nieuwe Europe nummers ook prima zijn, lijken het twee heerlijke avonden te worden in Sheperd's Bush eind maart geloof ik

Hé Vielip is Europe live nog een betje te pruimen? Ook de leadzanger? Haalt hij het nog allemaal, of wordt hij ondersteund door ( achtergrond) zangeressen??

Hij zingt minder hoog en iets minder krachtig in vergelijking met eerder. Maar zingen kan hij nog steeds als één van de besten! De man heeft gewoon een prima stem, ongeacht hoogte of wat dan ook. Anders gezegd; er zijn niet veel zangers uit de jaren 80 die de tand des tijds zo (goed) hebben doorstaan als Tempest. En Europe is een echte live band. Altijd al geweest. Al zullen veel mensen hun wenkbrauwen fronsen bij het lezen hiervan. Die denken dat Europe een echte singles band is/was omdat ze een paar hits hebben gehad. Dat is dus een misverstand. Ze waren en zijn bovenal een echte live band.

Het debuutalbum vond ik ook bij elke luisterbeurt beter worden, dus ik heb nog wel veel vertrouwen in het album! Finest Hour is inderdaad laidback, maar ik heb liever niet dat shanananana erin. Misschien went het nog ?

En Europe is inderdaad een echte liveband!!! Voor ons wordt het Glasgow trouwens, vielip.

Ah oké, jammer maar mooi dat jullie in ieder geval toch gaan!

Ik houd het voorlopig maar even bij UK in de Boerderij volgende week zaterdag (uitverkocht)

Het blijft geweldig om anno 2015 naar bijna echte Thin Lizzy songs te luisteren. Niet alle aspecten van de band komen even goed tot zijn recht, maar voor de stevige hardrocknummers weet de zanger zijn stem prima in te zetten. Soms hoor je wel net iets te letterlijk waar het vandaan komt en de hoes is wel erg goedkoop. De muziek blijft lekker doorleefde rock ademen en voldoet gewoon aan wat je van Black Star Riders mag verwachten.

Live komen de nummers erg goed tot hun recht overigens! Een nummer als Finest Hour rockt dan toch wel en Through the Motions wordt ook goed weg gezet. Dus zoals ik zei: het album begint te groeien...

Zo, heb het album inmiddels meerdere keren gehoord. Ter voorbereiding op de twee concerten samen met Europe volgend weekend in Londen. Ik moet bekennen dat ik het een prima album vind. En zeker van dezelfde kwaliteit als de nieuwe van Europe (om maar even binnen die combi te blijven). Het album begint overdonderend met de eerste 5 nummers. Het gas er lekker op en het swingt als een tiet. Dat is uiteraard de Lizzy saus die in (bijna) elk nummer wel aanwezig is. The killer instinct, Finest hour en Soldierstown vind ik van die eerste 5 nummers trouwens de beste. Daarna wordt het ietsje minder. Althans, het overdonderende is er dan wel een beetje af. Sex, guns and gasoline, Turn in your arms en Through the motions zijn opzich goede nummers alleen niet echt speciaal vind ik. Dat is de afsluiter dan weer wél naar mijn bescheiden mening. Heerlijk gezongen door Warwick en voorzien van spetterend gitaarwerk in o.a. de outtro. Al met al een prima opvolger van het eveneens sterke debuut. En stiekem luister ik deze misschien wel liever dan War of Kings

Mooie recensie en niets aan toe te voegen vielip.
Scot Gorham heeft zijn Lizzy saus er heerlijk op gesmeerd en ik - als onvervalste Lizzy fan - kan dat wel waarderen. De nummers zijn bovendien ook sterk dus. Een echt verschil tussen beide albums proef ik niet en geef dan ook voorlopig ook hetzelfde cijfer 4.0.

Het grappige is, althans dat vind ik, dat Gorham aan niet één nummer heeft meegeschreven! Dat las ik laatst in een interview (Aardschok meen ik). Hij laat het nummers schrijven over aan anderen binnen de band. Zijn stem is uiteindelijk wel weer belangrijk in de keus om het nummer op te nemen of niet. Maar des te knapper is het dus dat bijna elk nummer is overgoten met dat typische Lizzy sausje. Dat zegt veel over de schrijfcapaciteiten van de overige bandleden.

Klopt, het schrijven komt neer op Ricky Warwick en Damon Johnson. Ze schrijven voornamelijk wat ze leuk vinden en geven aan dat er niet aan te ontkomen is dat het daarna 'voelt' als Thin Lizzy. Scott Gorham heeft wel met enige regelmaat een input in de vorm van een gitaar-riff.

Dit album is een stuk beter dan het debuut. Al mis ik er nog wel wat aan.