Nick Drake - The John Peel Session (2014)

Ooit kocht ik de John Peel Sessions-cd van Tim Buckley. Prachtige sound en een artiest die vol in ontwikkeling was, net op het grensgebied van folk en jazz. Deze Nick Drake-cd is dan toch wel andere koek. De klank is goed maar niet niet geweldig en de songs van Nick Drake zijn gewoon perfect: als ze eenmaal geschreven zijn, valt er ook niets meer aan toe te voegen. Dat maakt elke nieuw ontdekte opname jammer genoeg toch niet zo heel erg interessant: de songs blijven hetzelfde klinken. Wel leuk om te horen dat het wrange gitaarakkoord van River Man ook hier weer opduikt, Chris Healy suggereerde ooit dat het akkoord per ongeluk ontstaan zou zijn toen Nick zijn pink op de verkeerde snaar zette. Het is ook wel een hondsmoeilijk nummer met zijn 5/4 maat, maar Nick speelt het met het grootste gemak. Enige echte prijsnummer is de instrumental Bryter Layter, samen met de dwarsfluit van Lyn Dobson. Heel mooi en kaal, zonder strijkers.
Mooie muziek, ik ben blij dat het uitgebracht is, maar er is weinig nieuws onder de zon.