Elton John - Live in Australia (1987)

Heerlijke edelkitsch. Elton brengt met een orkest van een mannetje of 80 een aantal van zijn bekendere nummers en, zonder het zelf gehoord te hebben had ik het ook niet geloofd, het resultaat mag er bij vlagen zeker zijn. Bombastische pret en zeker leuk om je installatie te testen.

Een paar dagen na de opnames van deze erg mooie live LP werd Elton geopereerd aan zijn keel. Je hoort gedurende het concert dat hij het moeilijk bij kan houden op stemgebied, maar desonmdanks heeft dit album alles wat een goed livealbum moet hebben.
Luister vooral naar de mooie versie van The great discovery.

Jaaaaren geleden eens geleend bij de bieb. Laatst op marktplaats aangeschaft. Sir Elton John en een symfonie-orkest... Het past onverwacht prima! Mijn persoonlijke favoriet is "The King must die".

Van ditzelfde concert is een andere versie (2011) met voor een deel andere nummers. Voor een luttel bedrag te koop op internet!

Verbazingwekkend dat Elton John bij dit concert zo teruggrijpt op onbekendere nummers uit het begin van zijn carrière en minder op de grote hits. Wellicht heeft hij ingeschat dat deze nummers minder tot hun recht zouden komen in een orkestrale setting (al had ik Song for Guy hier graag op gezien).

Ik vind het op zich een geslaagde registratie, het orkest weet (vaak) echt een meerwaarde te geven aan de nummers maar de stemproblemen van Elton zijn wel heel erg. Dat hij dit optreden toch heeft kunnen geven lijkt me al een enorme prestatie maar voor uitgave was het om deze reden wellicht wat minder geschikt.

Onbekende nummers valt wel mee, maar ze zijn inderdaad allemaal ouder. Het concert is gegeven op14 december 1986 en de "nieuwste" nummers die hij speelt zijn Tonight en Sorry Seems..., beiden van het album Blue Moves van tien jaar daarvoor.

Het lijkt alsof hij zijn eigen jaren '80-output niet zo serieus neemt .

Terugkijkend kan ik mij best voorstellen dat Elton meer zijn 70's werk laat spreken.
Ook voor hem waren de 80's magere jaren.
Klom langzaam uit de put, maar het werd nooit meer zoals het was.

Het ging mij niet om ouder, maar om het ontwijken van zijn hits. Elton John had negen top-10 noteringen in het Verenigd Koninkrijk in de jaren '70 en in de jaren '80 ook nog eens zes tot het moment van verschijnen van dit album. Van die vijftien nummers speelt onze bebrilde vriend er welgeteld één (Your Song). Dat lijkt me toch een opvallend gegeven.

En nee, het zijn zeker geen volledig onbekende nummers, maar als je naar een Elton John-concert gaat omdat je de (vele) hits zo goed vindt, dan wachtte je toch wel een verrassing...

Ik ben zo'n beetje opgegroeid met het jaren zeventigwerk van Sir Elton, dus voor mij zijn dit geen onbekende nummers. Maar nu jullie er zo op wijzen...inderdaad, als je Elton kent van zijn vele hits, zou zo'n concert een hele avond lang vrij onbekend werk opleveren. Al word je dan ook meteen onthaald op een paar absolute toppers uit het repertoire van de man.

Misschien heeft Elton zelf gedacht dat deze vooral wat tragere nummers zich het beste lenen voor begeleiding door een groot orkest. Al geldt dat net zo goed voor een flink aantal van zijn bekende hits.

Niettemin vind ik het wel een mooi resultaat. Het houdt de aandacht langer vast dan wanneer hij een concert met de uitgekauwde hits zo hebben gegeven. Hij is niet zo goed bij stem, al wordt de reden daarvoor hierboven al aangegeven. Dat kost hem een half puntje in mijn waardering. Maar de uitvoering met zo'n orkest geeft veel nummers toch een extra dimensie.

Nou bestaat de kans dat het concert langer duurde dan de 73 minuten van deze registratie, dus wellicht heeft John wel wat meer nummers gespeeld, maar kwamen die minder uit de verf ofzo.

Overigens vind ik het zelf ook een hele geslaagde tracklist hoor.

Elton John Concert Setlist at Sydney Entertainment Centre, Sydney on December 14, 1986 | setlist.fm

Een avond vullend programma... en dat 12 keer in twee weken!

Ha, leuk dat je die setlist even hebt opgesnord, musicborst. Daar blijkt uit dat die concerten eigenlijk in twee delen uiteenvielen: met band en (waarschijnlijk na de pauze) met symfonieorkest.

Er staan in z'n totaliteit wat meer hits bij, ook relatief recente, maar desondanks blijft het een weinig voor de hand liggende setlist. Met ook wat verrassingen in de nummers die op de CD ontbreken: Cold as Christmas (maar ja, het was half december natuurlijk), het semi-klassieke Carla/Etude (van het commercieel geflopte album The fox), en Slow rivers (in de originele versie een duet met Cliff Richard).

En ook in het band-gedeelte zitten een paar weinig voor de hand liggende nummers: de opener Funeral for a friend/Love lies bleeding, daar kan ik me bij voorstellen dat dat lekker binnenkomt. Maar One horse town en Heartache all over the world? Nou was die laatste, net als Slow rivers, natuurlijk afkomstig van het toen meest recente album Leather jackets, maar het zijn bepaald geen toppers in Elton's repertoire, net zo min als This town.

Desondanks is dat een setlist waar ik voor zou tekenen, en ongetwijfeld van zou genieten, als ik er live bij was geweest.

Naar aanleiding van dit topic weer eens opgesnord in de krochten van mijn muziekdragerarchief (lees: bananendozen op zolder). Klinkt weer heerlijk, met name het orkest dat heerlijk bombastisch door de speakers klinkt. Ben eigenlijk helemaal niet zo'n Elton John kenner en liefhebber, juist met name door de bekende hits waar ik helemaal geen band mee heb. Misschien ook daarom dat ik deze plaat wel goed vind?
Misschien was deze plaat wel de opmaat voor mijn latere liefde voor bombastische symfo metal????!?

Fijne verassing. In mijn nimmer aflatende zoektocht naar muziek , deze op de kop weten te tikken. Ik mag Elton uit de vroege jaren altijd graag horen. Het is soms edelkitsch ten top , maar de liedjes zijn ijzersterk. Het orkest speelt een dienende rol en Elton pingelt daar fijn tussendoor. Inderdaad is zijn stem soms wat onvast , maar mij stoort het niet zo . 4 sterren voor deze.