Enslaved - In Times (2015)

Ondanks dat mijn score wat zakt ten opzichte van de vorige twee albums, ben ik nog steeds wel onder de indruk van wat Ivar Björnson en Gruttle Kjellson hier bij elkaar geschreven hebben. In Times is een indrukwekkend album, maar de gezette koers begint wat sleet te vertonen. Komt misschien omdat we 'dit' nu al meer hebben gehoord, maar het maakt niet per se door die reden minder indruk. Tegelijkertijd hebben One Thousand Years Of Rain en Daylight wel heel sterke momenten. Ivar staat soms verbazingwekkend goed te soleren. Dit album laat weer voorzichtig wat black metal horen en Daylight heeft imponerende progrocksolo's. Goede kans dat dit in de toekomst nog verhoogd wordt naar 4,5*. Dit album behoort sowieso tot een van de betere van de band.


Tussenstand:
1. Riitiir
2. Axioma Ethica Odini
3. Below The Lights
4. In TImes
5. Blodhemn
6. Eld
7. Frost
8. Mardraum
9. Ruun
10. Vertebrae
11. Vikingligr Veldi
12. Isa
13. Monumension

Heel vreemd, want toen ik dit album in 2015 aanschafte vond ik het goed, maar uiteindelijk niet sterk genoeg voor een top 10 positie van mijn jaarlijst. Nu was dat jaar met Symphony X, Blind Guardian en vooral A Forest Of Stars ook echt doordrenkt met toffe metal, maar In Times komt nu veel meer aan. Er zitten weer wat voorzichtige blackmetalinvloeden in, maar uiteindelijk zijn het leuke stukjes als het folkloristisch moment als op One Thousand Years of Rain, of de epische progpracht van Daylight die met dromerige toetsenpartijen en gitaarsolo's wordt ingekleurd die me het meeste doen. Enslaved heeft het nu echt al drie albums achter elkaar helemaal bij het juiste eind.

Tussenstand:
1. In Times
2. Riitiir
3. Axioma Ethica Odini
4. Below The Lights
5. Blodhemn
6. Eld
7. Frost
8. Mardraum (Beyond The Within)
9. Monumension
10. Vikingligr Veldi
11. Vertebrae
12. Isa
13. Ruun

Ik ben een laatkomer op het Enslaved-feest. In Times was mijn kennismaking met deze band en rond de tijd van de release heb ik dit album grijsgedraaid. One Thousand Years Of Rain is mijn favoriet op dit album, maar de rest van de nummers doet er nauwelijks voor onder. Boeiende blackened progressive metal die in de epische passages doet denken aan Bathory ten tijde van Hammerheart.

Opvolger E was voor mij een tegenvaller, al begin ik het album wat meer te waarderen, maar inmiddels ben ik in de vroegere discografie aan het duiken. Daar valt nog veel te genieten, merk ik al.

Score: 83/100